Het halfzachte verbod op onverdoofd slachten is hypocriet en onwerkbaar

Ritueel slachten, daar zul je ons niet over horen, dat is prima. Maar onverdoofd slachten, daar zetten wij een verbod op. Of eigenlijk niet echt een verbod. Het mag niet, maar het mag toch als je bij de rechter kunt aantonen dat in jouw slachterij het dier niet te lang lijdt, niet langer dan 45 of 60 seconden, daar zijn we nog niet helemaal uit. Soms is de polder te drassig, en komt een normaal mens er niet meer doorheen.

De Tweede Kamer stemt komende week over een wetsvoorstel dat onverdoofd slachten, een ritueel gebruik in jodendom en islam, verbiedt. Er lag een voorstel voor een helder en eenduidig verbod. Een voorstel waar een grote meerderheid in de Kamer enthousiast over was. Maar in de weken sinds het eerste debat erover is een lobby op gang gekomen uit islamitische en joodse kringen. En die lobby had succes: Kamerfracties die zich voor het wetsvoorstel hadden uitgesproken, kregen ineens bedenkingen. Ze wilden niet als anti-religieus te boek staan. Het was allemaal begonnen om dierenleed, en het beperken daarvan, niet om het uitbannen van religieuze riten.

Inmiddels gaat het om religie noch dierenwelzijn. Het gaat alleen nog om het vinden van een politieke uitweg waarvoor de Kamermeerderheid zich niet hoeft te schamen. Het compromis dat nu voorligt, biedt die uitweg niet. Omdat het compromis hypocriet is én onwerkbaar. Het behelst een verbod op onverdoofd slachten en laat, met de mogelijkheid van een ontheffing, tegelijk de deur op een kier. De rechter moet dan uiteindelijk bepalen wie daar nog door kan, terwijl het onmogelijk is vast te stellen of het dier bij de slacht 60 seconden lijdt of 61 seconden. Voor de meerderheid in de Tweede Kamer is het misschien een politieke uitweg, maar de Eerste Kamer, die waakt over de kwaliteit van wetgeving, moet hier toch gehakt van maken.

We hebben hier eerder betoogd dat een wettelijk verbod op ritueel slachten weinig zinvol is. Zo lang we nog kreeften in kokend water gooien en paling in ijs, past terughoudendheid. Niet zo heel lang geleden werden varkens en runderen overal in den lande geslacht door de halsslagader door te snijden. Verdoofd slachten is nu de regel in Nederland. Van religieuze gemeenschappen kan worden gevraagd te zoeken naar ruimte in hun leer om op die regel niet langer een uitzondering te zijn. Langs de weg van de geleidelijkheid wordt die ruimte ongetwijfeld gevonden. Het kost tijd, maar het is veel beter dan een rechter die met de stopwatch in hand het lijden van het dier moet meten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden