Het grote bagatelliseren kon meteen weer beginnen

Een oom en de oma van de Britse militair Drummer Lee Rigby staan stil bij de plek waar hij vermoord werd. Beeld reuters

Interessant toch weer, hoe na elke terreurdaad van moslimsignatuur onmiddellijk het grote bagatelliseren begint. Terwijl de zaak welbeschouwd glashelder ligt.

Dinsdag deed deze krant verslag van een internationale conferentie rond Europees moslimextremisme die de dag ervoor in Amsterdam was gehouden. Daaruit begreep ik dat de Duitse hoogleraar Petra Weyland de recente slachtpartij in Woolwich wil beschouwen als een 'incident'. De moord op de militair was volgens haar géén teken aan de wand, géén terreurdaad, laat staan dat we een en ander mochten toeschrijven aan de djihad. Dat begrip zou ze sowieso het liefst willen boycotten. "Hebben we die term nodig?", zei ze. "Is de aanslag in Londen niet gewoon extreem geweld?"

De Nederlandse deskundige Peter Knoope viel haar bij. Wij als samenleving zijn er volgens hem bij gebaat als we 'een incident met twee daders en één slachtoffer' niet langer aanduiden als terrorisme.

Nu gun ik elke wetenschapper zijn semantische spelletjes. Maar terrorisme, althans hier in het Westen, is natuurlijk per definitie een kwestie van incidenten, gepleegd door individuen - al dan niet verenigd in cellen. Het gaat per definitie om kleine clubjes die met uiterst effectieve middelen heel veel narigheid veroorzaken.

En hoezo moeten wij negeren dat de daders in Woolwich zich lieten inspireren door de djihad? Twee heren snijden op klaarlichte dag een Britse militair de keel door. Een van hen roept vlak daarna - voor de camera, het bloed nog aan zijn handen - dat hij zulks deed uit naam van zijn almighty Allah. En dat het wat hem betreft bij deze ene slachtpartij niet zal blijven. Duidelijker, zou je zeggen, kunnen daders over hun motieven nauwelijks zijn.

En toch mogen wij hun woorden niet serieus nemen? Toch moeten wij hun daad beschouwen als een uiting van 'gewoon extreem geweld'?

Wat een misverstand. 'Gewoon extreem geweld' - daarvan is sprake als je een man en een vrouw met wie je een zakelijk meningsverschil hebt de marteldood in drijft. Maar schiet je uit naam van Jezus een abortusarts dood, dan ben je een christenterrorist. Help je uit naam van je groene geloof een lijsttrekker naar gene zijde, dan ben je een groene terrorist. Vermoord je uit naam van je extreem-rechtse denkbeelden zevenenzeventig jongeren, dan ben je een extreem-rechtse terrorist. En slacht je uit naam van Allah met een hakmes een willekeurige militair af, dan ben je een moslimterrorist.

Dat is geen 'gewoon' extreem geweld. Dat is ideologisch geïnspireerd extreem geweld: de een ontneemt de ander het leven uit naam van een Hoger Ideaal. Niks mis mee, lijkt me, om dat hardop te zeggen.

Maar volgens de deskundigen op die conferentie is dat onverstandig. 'Media en politici' moeten juist minder aandacht besteden aan 'deze relatief kleine daden' omdat het omgekeerde leidt tot 'imitatiegedrag' en 'meer angst onder de bevolking' - precies 'datgene wat terroristen willen bereiken'.

Dus zien moorden doet moorden? En angst bestrijd je door te doen alsof er heus niet zoveel aan de hand is?

Echt, ik gun elke wetenschapper zijn semantische spelletjes. Maar monsters verdwijnen niet als we onze handjes voor de ogen houden. Die dienen we recht in het gelaat te zien.

 
Schiet je uit naam van Jezus een abortusarts dood, dan ben je een christenterrorist
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden