Het gezag overvalt Mutitjulu

In noord-Australië zijn de eerste militairen gearriveerd in Aboriginal-nederzettingen. Ze moeten een einde maken aan misbruik van kinderen.

Het heeft veel weg van een overval: een lange colonne witte auto’s stuift de Aboriginal-nederzetting Mutitjulu binnen. Deze gemeenschap aan de voet van Australië’s beroemde rode rots Uluru is één van de zeventig Aboriginal-dorpen waar de regering met harde hand orde op zaken wil stellen. In de auto’s zitten agenten, militairen, de verantwoordelijke minister van Aboriginal-zaken Mal Brough en een horde journalisten.

De Aboriginal-oudsten wachten buiten in een kring op plastic stoelen. De honden keffen en janken. De minister probeert joviaal de stamoudsten te begroeten. De fotografen en cameraploegen verdringen zich als hij een rondje maakt en iedereen een hand geeft. Een oudere vrouw met een witte muts kijkt gelaten toe; achter haar staat de generaal die de taskforce aanvoert.

De minister is op een ’luistertoernee’. Maar de aanwezige journalisten mogen niet meeluisteren; ze moeten het dorp na tien minuten verlaten.

Veel te overleggen valt er trouwens niet meer: de regering heeft een week eerder ’draconische maatregelen’ afgekondigd om de problemen in zeventig afgelegen Aboriginal-gemeenschappen in het noorden resoluut op te lossen. Met name het seksueel misbruik van kinderen in Aboriginal-nederzettingen beschouwt ze als een noodtoestand.

Leger en politie worden nu ingezet om de kinderen te helpen. Zo komen er zestig extra agenten, ondersteund door militairen die verantwoordelijk zijn voor onderkomens, communicatie en infrastructuur.

De Mutitjulu-gemeenschap is de traditionele eigenaar van Uluru en trekt daarom extra aandacht. De media hebben vol gestaan over alcoholproblemen, jongeren die benzine snuiven, drugs en seksueel geweld.

Wie de verbodsborden aan de ingang negeert (‘Boete 1000 dollar’) en het dorpje binnenrijdt, wordt weinig vrolijk. Het rode stof dwarrelt door de lege straten. Veel gebouwen zijn met hoge hekken omgeven. Het benzinestation is zwaar afgeschermd, de lokale winkel lijkt op een vesting. Een paar kinderen spelen in een klimrek, hun lach weerkaatst op het blinkende, pas gebouwde politiebureau. Het staat grotendeels leeg.

Bijna niemand in de gemeenschap wil met journalisten praten. Waar de betrokken minister met een professionele pr-machine elke journalist op elke plaats te woord staat, daar worstelt en stuntelt de Aboriginal-gemeenschap.

De Aboriginals zijn ook sterk verdeeld over de shock-and-awe-aanpak: schrik aanjagen en ontzag inboezemen. Sommige leiders prijzen de regering voor haar moed om de kinderen te helpen. Anderen zien de plannen als ’een paard van Troje’ om het land van de Aboriginals af te pakken. Een groep zou overwegen om als protest de klim over Uluru (’Ayers Rock’) te sluiten voor toeristen.

De vraag is: waarom nu? De regering Howard is al elf jaar aan de macht en in die elf jaar zijn talloze schokkende rapporten over de Aboriginals verschenen. Maar nu, met de parlementsverkiezingen voor de deur, toont Howard opeens grote daadkracht. De premier wuift beledigd suggesties weg dat hij vooral uit is op stemmen. Maar uit opiniepeilingen blijkt dat zes op de tien Australiërs de plannen zien als een verkiezingsstunt.

„Wie zoiets zegt, snapt de Australische politiek niet”, reageert minister Brough van Aboriginal-zaken. „Verkiezingen in Australië worden nooit gewonnen met dit soort thema’s.” De ’luistersessie’ in Mutitjulu is intussen afgelopen. De minister en zijn gevolg stuiven weer weg.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden