'Het Franse verbod brengt ons nog verder van huis'

Turkse dissidenten niet blij met 'opportunisme' Sarkozy

Nationalistische Turken zijn woedend op de Franse president Nicolas Sarkozy, maar Turkse dissidenten kunnen de man wel villen. Deze enkelingen in Turkije die voor het erkennen van de Armeense genocide zijn, zijn diep teleurgesteld over het 'opportunisme' bij Sarkozy en zijn gevolg.

"We zijn door het Franse verbod op het ontkennen van de genocide nog verder van huis. Door dit soort wetten in Europa verlies ik mijn hoop op verzoening tussen de Armeniërs en de Turken", zegt Mithat Sancar, hoogleraar rechten aan de Ankara Universiteit. Hij is een van de zeldzame Turken die zich sterk maken voor een eerlijke confrontatie met de gebeurtenissen in 1915.

"Niemand kan mij wijsmaken dat Sarkozy iets geeft om het lot van de uitgemoorde Armeniërs", aldus Sancar. "Het gaat hem alleen maar om de stemmen van de Armeense minderheid in Frankrijk. Door het opportunisme van figuren als Sarkozy krijgen wij het hier extra moeilijk. Het is haast onmogelijk om nu in Turkije een standpunt in te nemen dat door Sarkozy in het Franse wetboek is opgenomen."

Voordat het Franse parlement zich over de wet boog die het ontkennen van een genocide verbiedt, vonden in Turkije ontwikkelingen plaats die de Turkse dissidente denkers hoopvol stemden. Zo excuseerde premier Tayyip Erdogan zich enkele weken geleden voor het eerst in de geschiedenis van de Turkse republiek voor de massamoorden in de Koerdische provincie Dersim.

"Ik weet dat het voor de Turkse regering veel moeilijker is om de Armeense genocide te erkennen dan de massamoorden op de Koerden", zegt Sancar.

"Bij de regeringspartij weten ze natuurlijk dat er een prijskaartje hangt aan het erkennen van de Armeense genocide. De Armeniërs zullen dan uiteraard processen beginnen voor schadevergoedingen en wellicht ook het land opeisen dat voor 1915 van hen was. Maar er was op zijn minst een begin gemaakt met het praten over de ware geschiedenis. Nu zal Turkije zijn eeuwige reflex laten zien en alles weer in de doofpot stoppen", denkt de hoogleraar.

Hij stelt dat er een verschil is tussen politieke druk vanuit het buitenland en wetgeving die het praten onmogelijk maakt. Volgens hem heeft Frankrijk de paar Turkse intellectuelen die het land willen confronteren met zijn verleden in een onmogelijk parket geplaatst.

Overigens hebben niet alleen Turken die de genocide erkennen grote moeite met de politiek van Sarkozy, maar ook de Armeniërs in Turkije. De schrijver Markar Esayan zegt zich de woorden van de in 2007 vermoorde Armeense journalist Hrant Dink te herinneren: "Voordat Dink vermoord werd zei hij een keer met boze stem dat hij naar het Franse parlement wilde gaan om te zeggen dat de Armeense genocide niet had plaatsgevonden, om vervolgens in het Turkse parlement te schreeuwen dat de genocide een realiteit is. Ik moet aan zijn woorden denken als ik aan de wet van Sarkozy denk."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden