Het feest van Nijn

Bij Nijn is alles klein en fijn. Het Centraal Museum in Utrecht, dat wonderlijk agglomeraat van klooster, kapel en stallen, heeft die stallen ingeruimd voor peuters.

Duizend vierkante meter, zei de curator.

Voor het verjaarsfeest van Nijn.

Zestig is ze.

Nijntje. Niet de curator.

'Ze zocht een heel mooi jurkje uit

het mooiste uit de kast

en weet je waarom nijn dat deed

omdat zij jarig was.'

Vijf grote mensen van de pers. En een reusachtig kinderdagverblijf in Brunakleuren. Nijn meer dan levensgroot aan de wanden. Hangend van het plafond. Ze is overal. Er wordt nog gepoetst, gezogen, getimmerd, gerold.

De opening is een dag later. Vandaag.

Duizend vierkante meter creatief en educatief speelplezier, zegt het museum.

Door de ruimte een aantal manshoge, openstaande, strakgelakte houten prentenboeken. Aan de binnenzijde een grote foto van de scheppende Dick Bruna. 88 inmiddels, bejaard en uit het schijnwerperlicht.

Ook aan de binnenzijde: een vitrine met originele tekeningen en voorwerpen. En een begeleidende tekst voor lezers. Dat zijn dus niet de peuters. Die doen dingen.

Ze raden cadeautjes, ze tekenen een verjaarskaart, ze versieren Nijns verjaardagsjurken, gaan per loopauto naar het feest, knippen konijnenoren van papier, trommelen in een orkestje, kruipen in een taart, dansen voor een scherm, dolen door het verstopbos, luisteren naar verhaaltjes, kortom alles wat peuters in een creatief en educatief museum kunnen doen.

En tussen de fleurig robuuste zaalruimtes is er natuurlijk koek en limonade.

Ouders en begeleiders lezen onderwijl in alle rust de teksten. Die zijn niet al te moeilijk. Over hoe gewoon Nijn is. Dat ze in een huis woont, van een bordje eet en kan tekenen en schrijven. Ze huilt als ze haar beer kwijt is en gaat uit logeren. Ze viert elk jaar haar verjaardag en ontvangt vele kaarten.

In 2000 haalde ze daarmee zelfs het Guinness Book of World Records. Ze kreeg toen 37.865 verjaardagskaarten uit meer dan tachtig landen. De meeste uit Japan waarschijnlijk, denkt een van de grote mensen van de pers, want Nijn, die daar Miffy heet, is heel beroemd in Japan, zo beroemd dat dadelijk nog een groep Japanse mensen van de pers komt. De zaalteksten zijn ook in het Engels en in het Japans.

Nijn is ook heel gezond, lezen de ouders. Ze speelt veel buiten. En ze is vrolijk en speelt graag met haar vriendinnen.

Op de gezichten van de grote mensen van de pers staat een lachje dat er niet meer af gaat. Maar ze hebben geleerd ook kritisch te zijn. Zelfs bij Nijn. Die uitgever, Mercis, die gaat wel enorm aan Nijn verdienen toch? De curator knikt maar weet dat niet precies.

Dan lachen we weer.

Want het is hier fijn.

'Op weg naar huis zei boris beer

wat is het leuk geweest

en nijntje zei: het was hoi-hoi

mijn allermooiste feest.'

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden