Review

Het enige wat van Loki overblijft is een plastic drol

Het griezelen is de laatste jaren onder de jeugd zeer in trek. De Griezelclub Bibliotheek van uitgeverij Elzenga vaart daar wel bij. De grootste trekker in deze reeks is natuurlijk Paul van Loon, die met zijn succesvolle serie 'De Griezelbus' en boeken als 'Dolfje Weerwolfje' en 'Vampierhandboek' al niet meer uit schoolbibliotheken is weg te denken.

Maar ook schrijvers als Eddy Bertin, Bies van Ede en Tais Teng zijn met meerdere titels in de reeks present. De genoemde auteurs werken onder de vlag van 'Het Griezelgenootschap' ook wel samen aan bepaalde boeken, wat titels heeft opgeleverd als 'Griezellige feestdagen' en'' Griezellige vertellingen'. Kennelijk houdt men het griezelen in clubverband ook graag een beetje gezellig.

Het nieuwe boek van Tais Teng, 'Gruwelgeintjes', sluit hier 'griezellig' op aan. Het is het vierde deel van de serie 'De Griezelklas', die de lotgevallen beschrijft van een klasje 'Zeer Bijzondere Kinderen'. Hoofdpersoon van deze boeken is het heksje Meral, dat nog maar weinig van zwarte magie afweet maar al wel kan rondvliegen op haar door paddenbloed aangedreven bezem. Verder zijn er de vampierzusjes Vlad, de weerwolf Paul, Crom de elf, Hagar de dwerg, Anton (eigenlijk 'Aton-Amnehoteph') de levende mummie en de boomnimf Nadine. De klas wordt in toom gehouden door meester Rudolf, die 'na 665 sollicitaties nog steeds geen baan' had, maar nu toch zijn plek gevonden lijkt te hebben.

Thema's uit de klassieke en Germaanse mythologie en horrorclichés uit de oude doos komen hier in een modern decor weer tot leven. Want deze zeer bijzondere kinderen zijn beslist niet van gisteren, wat alleen al blijkt uit hun met 'wow!', 'keigaaf!', 'wreed!' en 'shiiit!' doorspekte taaleigen. Teng moet bij het schrijven een mix van griezelen en giechelen voor ogen gehad hebben. De volvette knipoog overheerst echter zozeer dat er weinig te griezelen overblijft.

'Gruwelgeintjes' grossiert in het soort flauwiteiten dat de draak uitroept tot beschermde diersoort en een cheque bij wijze van griezelgeintje per vleermuis verzendt. Het niveau is ongeveer gelijk aan de liedteksten van de her en der in het boek opduikende cd 'Heksenhouse voor moordmeiden': 'Giechelmeiden, / trek je grapjas aan / en laten we op geintocht gaan!' Al op de eerste pagina doet de 'snoeiharde' beat ervan 'spontaan' twee colaglazen springen en tuimelt 'achter het meetrillende raam een mus dood van de vensterbank'. Lachen.

Het verhaal van 'Gruwelgeintjes' is vliesdun. Om redenen die er nauwelijks toe doen worden Meral en haar klasgenoten het slachtoffer van de onaangename practical jokes van de geingod Loki. Deze 'god van de lolbroeken', ook wel genoemd 'Schuddebuiker en Schetenlater', houdt er een vilein soort humor op na: ,,Loki's soort lol. Gruwelgeintjes. Loki is in staat piranha's in je bad te stoppen.'' Hij heeft altijd wel een 'deken met schorpioenstaarten' of een 'matras met prikkeldraadvering' voor zijn slachtoffers in de aanbieding.

Onder het motto: ,,Een geintje is toch alleen geslaagd als een ander de schuld krijgt'', zet Loki de klas op stelten. Achtereenvolgens zorgen een opwindvleermuis, een door 'groene magie' opzwellend reuzendistelblad en een bijtgrage 'gremlin' voor grote consternatie en telkens weet Loki een ander de schuld in de schoenen te schuiven.

Gaandeweg worden zijn streken grimmiger. Dit culmineert in de opsluiting van meester Rudolf, geboeid en wel en met een paar staven dynamiet aan zijn voeten gebonden, in de 'Catacomben van Kasteel Loki'. Loki, liefhebber van computergames als 'Doom', 'Mortal Combat' en 'Duke Nukem', daagt de griezelklas uit de meester binnen twee uur te bevrijden. Lukt dit niet, dan zal het dynamiet exploderen.

Daarmee komt het boek in een virtuele horrorwereld terecht met driekoppige draken, doolhoven, valhekken en gammele hangbruggen. Zeer herkenbaar voor aan 'PlayStation' en computerspelletjes verslingerde kinderen ongetwijfeld, maar eng wordt het nergens. Dat kan ook niet, want al spoedig blijkt dat als je je maar in Loki's 'humor' verplaatst, het gevaar snel is geweken. Wie de draak met het zwaard bestrijdt, verliest, maar wie zo slim is de mogelijkheid te overwegen dat het een opblaasdraak betreft, ziet de stop in zijn staart al zitten! Vandaar dat Meral haar tochtgenoten toeschreeuwt: ,,Niet meer brullend om je heen meppen. Dit is Loki's kasteel! Het enige wat werkt, is minstens even melig zijn als hij.''

Dit zijn wat je noemt sleutelzinnen. Dankzij hun meligheid doorstaan de klasgenoten alle gevaren. Geven ze daarmee de jonge lezers niet een uitmuntend voorbeeld? Want met een portie meligheid valt dit relaas nog wel te overleven.

De tocht eindigt in stijl, niet met de gevreesde fatale explosie, maar met ,,een bescheiden plofje. Alsof iemand een wind laat. Dat is alles.'' Hierna trakteert de griezelklas Loki met behulp van een bananenschil, een stuk groene zeep, een emmer zure melk, een muizenval en een siercactus op een koekje van eigen deeg. Dat ziet de lolbroek niet zitten en van ellende verdwijnt hij in het niets. ,,Het enige dat van hem overblijft is een drol op de zitting van zijn stoel. Een plastic drol.'' Lachen!

Over de flauwe citaten waarmee elk hoofdstuk opent, onder meer afkomstig van ene 'drs. L. Oki', zwijg ik nu maar. 'Gruwelgeintjes' is een vrijwel plotloos boek bevolkt door vrijwel karakterloze karakters. Te griezelen valt er niets, maar te giechelen des te meer. Een aanrader voor wie de meligheid zo liefheeft dat hij haar zelfs tot thematische crux verheven wenst te zien.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden