Review

Het echte kwaad zit dichterbij

Zelfs de vrouwen zijn enigszins opgewaardeerd in de toch zo klassieke thriller van James Patrick Hunt.

James Patrick Hunt is een nieuwe ster aan het firmament van de Amerikaanse thrillerfirmament. Hij is Engelsman van afkomst, maar woont en werkt als advocaat in de Verenigde Staten. Van zijn hand verschenen tot nu toe drie titels, waarvan ’De verraders’ nu als eerste in de Nederlandse vertaling.

’De verraders’ is er een in de traditie van de Amerikaanse klassieke hardgekookte thriller: licht sarcastisch van toon, scherpgetekende personages tegen een stereotiepe achtergrond, bijtende dialogen en veel actie en piefpafpoef. Geschreven in de stoere Amerikaanse O-benenstijl, met het denkbeeldige paard tussen de benen en de cowboyhoed diep over de ogen.

Het boek begint met een schietpartij, waarbij twee surveillerende politieagenten worden neergeknald. Afgemaakt, lijkt wel. Inspecteur George Hastings van de politie St. Louis onderzoekt de zaak, daarbij gehinderd door zijn jonge politiepartner Bobby Cain. Die is eigengereid en ambitieus, maar wat Hastings het meest dwars zit: heel snel opgeklommen tot rechercheur, waarschijnlijk met dank aan Cains invloedrijke vader. Hastings heeft het op eigen kracht moeten doen en kan Cains geslijm met de top niet aanzien.

In een andere verhaallijn volgen we de dader, een kille crimineel, die een spoor van lijken achter zich laat. Een stereotiepe psychopaat, zoals we die kennen uit veel Amerikaanse thrillers; ratgek en gewetenloos, maar in dit boek vooral huiveringwekkend door de realistische beschrijving van de manier waarop hij mensen intimideert en gebruikt.

Veel in ’De verraders’ doet denken aan de stijl van Chandler en Leonard. Gelukkig levert Hunt geen slechte imitatie, zoals zo vaak gebeurt. Er zit een aantrekkelijke vaart in het verhaal, en Hunt slaagt erin de klassieke Amerikaanse thrillerstijl te moderniseren. Zelfs de vrouwen zijn wat opgewaardeerd. Ze blijven in de marge, maar zijn het Marilyn- en Lolita-type ontgroeid. Inspecteur Hastings, die we kennen uit eerder werk, heeft uiteraard de cynische kijk die past bij een door de wol geverfde man. Maar zijn zachtere kant blijft niet onbesproken, vooral waar het gaat over zijn ex-vrouw en hun pittige tienerdochter Amy, die hem lekker de les kan lezen. De inspecteur moet diep spitten in de zaak, die veel gecompliceerder blijkt te zijn dan het jagen op een griezel. Het werkelijke kwaad zit dichterbij, en dat raakt Hastings zeer. We gaan de inspecteur waarschijnlijk in meer boeken van Hunt tegenkomen en dat is een mooi vooruitzicht.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden