Het dorp van William en Kate

Altijd al willen zien waar prins William zijn verdriet verdronk toen het even uit was met zijn Kate? Waar the queen haar handschoenen bestelt? Maak een wandeling door Londens 'koninklijke dorp', dat zich koortsachtig voorbereidt op 'het huwelijk van de eeuw'.

Wie in het Londense Green Park wandelt vraagt zich waarschijnlijk niet af waarom het zo heet. Maar de gids kent de koninklijke anecdote die alles verklaart. Aan talloze gebouwen en straten in de omgeving kleeft een historisch verhaal, waarover met veel humor wordt verteld. De gids weet de grote groep toeristen, vooral Amerikanen, direct te boeien. Ze is van de gerenomeerde organisatie London Walks, die vele wandelingen organsieert en er nu ook een heeft uitgezet in het kader van het huwelijk van prins William en Kate Middleton, dat aanstaande vrijdag plaatsvindt. Maar niet alleen het jonge paar komt aan bod. De gids duikt dieper in de geschiedenis.

Green park behoorde ooit bij St James's Palace, het oudste paleis in Londen. Het was de officiële zetel van de monarchen in Londen tot koningin Victoria naar Buckingham Palace verhuisde. "Koning Charles II had duidelijk de continentale gebruiken opgepikt toen hij in 1660 terugkwam uit ballingschap, hij hield er verschillende maitresses op na. Hij verwekte maarliefst 17 bastaardkinderen", vertelt de gids. "Zijn echtgenote, Catherine van Braganza - een Portugese prinses - was een klein mereltje en geen partij voor de assertieve minaressen van haar man. Op een dag komt Catherine, die kinderloos blijft, haar man tegen die bloemen aan het plukken is. Zij is verrukt, totdat blijkt dat de bloemen niet voor haar, maar voor één van zijn buitenvrouwen zijn. Zij is zo boos, dat ze opdracht geeft alle bloemen in het park voor altijd te verwijderen. Pas sinds het zilveren jubileum van de huidige koningin staan er narcissen in het gras."

De gids draait zich om en wijst ons Spencer House, de voormalige Londense residentie van de eeuwenoude adellijke familie van prinses Diana. Verre en meer recente geschiedenis lopen tijdens de tour voortdurend naadloos in elkaar over. Via een klein steegje, langs de ingang van het 18de eeuwse Spencer House leidt de wandeltocht naar St James's Street. Deze laan en omliggende straten waren speciaal toegerust om in alle behoeftes van de aristocratie te voorzien. Naast de exclusieve herenclubs zoals White's (prins Charles vierde er zijn vrijgezellenfeest) zijn er verschillende eeuwenoude leveranciers aan het koningshuis gevestigd.

John Lobb bootmakers maakt hier sinds 1849 schoenen, geheel met de hand uiteraard. Prins Charles en zijn zonen laten hier hun schoeisel aanmeten dat minimaal 2700 euro per paar kost. Ze hebben nog steeds de pasvorm voor de schoenen van koningin Victoria. Even verderop zit Lock & Co hatmakers, waar mannen hun hoge hoed laten maken. Niet alleen de Britse, maar ook buitenlandse koninklijke families zouden hier hun hoge hoeden laten maken, voor zover ze daar tegenwoordig nog behoefte aan hebben. Wijnhandelaar Berry Bros & Rudd is de oudste wijnwinkel in het land en voorziet de koninklijke paleizen sinds 1760 van drank.

De gids slaat linksaf en we lopen langs Swaine Adeney Brigg, leverancier van paardenzwepen, handschoenen en paraplu's voor de familie Windsor en dan via Arlington Street naar Piccadilly. Op de hoek staat het Ritz Hotel, dat altijd populair is geweest bij de koninklijke familie. Wie er van een high tea wil genieten moet reserveren en passende kleding meenemen: in jeans kom je niet langs de portier!

Aan de overkant van Piccadilly ligt Mayfair, één van de exclusiefste buurten van Londen sinds het gebied werd ontwikkeld tussen rond 1650 en 1750. Het is het woon- en werkterrein van hedgefundmanagers en private bankers, de locatie voor exclusieve modehuizen, juwelliers, horlogemakers, galerieën, restaurants en clubs; de playground voor de rijken en de jonge royals.

In Albemarle Street is zowaar een spoor van de Middleton familie te vinden. Van moeders kant stamt Kate af van een lange lijn mijnwerkers uit het Noorden van Engeland. Zij hebben hooguit eens door deze straten gewandeld. Maar aan vaders zijde waren de Middletons advocaat, koopman of fabriekseigenaar. Op nummer 13 had advocaat Richard Noel Middleton, Kate's overgrootvader, zijn kantoor.

Iets verderop aan de overkant zit het bekende Brown's Hotel. Daar verbleef de Nederlandse premier Gerbrandy lange tijd tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het hotel is ook een populaire locatie voor High Tea.

Op nummer 24 zit Garrard's Jewellers waar Diana haar verlovingsring uitzocht - een saffier met 14 kleine diamanten die nu om Kate's vinger zit. Het was voor het eerst dat een koninklijke bruid een ring uit een catalogus uitzocht. De meubelzaak Linley op nummer 46 is van Viscount Linley, zoon van prinses Margret, de zus van de koningin, en fotograaf Anthony Armstrong-Jones.

In de naastgelegen straat Dover Street mag de winkel Jigsaw niet in de route ontbreken, al werkte de toekomstige koningin zelf niet in de winkel. Korte tijd na haar afstuderen was zij assistent inkoopster assecoires op het hoofdkantoor van deze modeketen, opgericht door vrienden van haar ouders. Ze gaf echter al na minder dan een jaar de brui aan de baan. Ze ging uit het zicht van de paparazzi voor het bedrijf van haar ouders te werken, een internetwinkel in feestartikelen.

Op de hoek van de straat zit één van de favoriete clubs van de jonge rijken en royals. In Mahiki, één van nachtclubs die Williams vriend Guy Pelly heeft opgezet, zou prins William zijn verdriet hebben verdronken toen in 2007 de verkering met Kate leek te zijn stukgelopen. In een week zou hij 12.500 euro aan drank voor hemzelf en de rest van de clubgangers hebben uitgegeven.

De rondleiding leidt vervolgens terug langs St James's Street naar 'het koninklijke dorp' van paleizen. Naast St James's Palace ligt Clarence House, de officiële residentie van prins Charles en de prinsen als ze in Londen zijn. St James's Palace werd door Hendrik VIII gebouwd op de plaats van een lepraziekenhuis. In de kapel, de Chappel Royal, trouwden de monarchen in relatieve rust, vaak 's avonds en met niet meer dan 200 gasten. Pas in de twintigste eeuw bedacht een kleindochter van koningin Victoria dat Westminster Abbey een mooie kerk was om in te trouwen. Prinses Anne heeft in het paleis haar Londense woonvertrekken.

De toeristen hangen aan de lippen van de gids als zij verhaalt over de vrouwen van Hendrik VIII, de vijftien kinderen van de vrome George III en zijn losbandige broers. George III werd opgevolgd door zijn zoon George, een vrouwenversierder die een affaire had met een actrice en in het geheim was getrouwd met een katholiek. Zonder wettelijke erfgenamen en diep in de schulden was deze Prins van Wales gedwongen om te trouwen en een erfgenaam te produceren. Het werd een gearrangeerd huwelijk met Caroline van Brunswijk, zijn nicht. Zij was dik, lelijk en waste zichzelf bijna nooit. Op haar beurt vond ze George niets, maar het idee om ooit koningin van Engeland te worden sprak haar wel aan.

Na hun ontmoeting trok de prins zich naar verluidt aan de andere kant van de kamer terug. Tegen een vriend zei hij: "Harris, ik voel me niet erg lekker, haal een glas brandy voor me." Drie dagen lang, tot de bruiloft, dronk hij aan één stuk en tijdens de ceremonie keek hij steeds over zijn schouder naar zijn minnares. Tijdens de huwelijksnacht stortte hij in en de volgende ochtend werd hij slapend in de haard gevonden.

Queen Victoria kwam op haar 18de op de troon toen haar oom William IV stierf in 1837. Haar oom had gewild dat zij met de Hollandse prins Alexander zou trouwen. Maar haar moeder en oom, Koning Leopold van België, zagen meer in haar neef Albert van Saksen-Coburg Gotha. Victoria was gelijk helemaal weg van deze knappe prins. Victoria trouwde in het wit, wat in die tijd helemaal niet gebruikelijk was. Mensen trouwden tot die tijd in hun beste kledij. Rode en blauwe stoffen waren vanwege de verf duur. Wit was maar een goedkope kleur, maar Victoria wilde een antiek stuk kant in haar jurk verwerken. "Zo kwam de witte trouwjurk in zwang", vertelt de gids. "Terwijl niet wit, maar blauw is de kleur van maagdelijkheid is. Dus dat hebben wij ook verkeerd."

London Walks

London Walks (www.walks.com) is de oudste organisatie voor georganiseerde wandelingen in Londen en de meest gerenommeerde. Zij hebben rond de 150 verschillende wandelingen door de hele stad en iedere week vinden er zo'n honderd plaats, van thematische wandelingen als de Jack the Rippper tour en een rondleiding langs de oude krantenredacties in Fleet Street tot een historische pubwandeling of Rock and Roll London.

Er zijn ook wandelingen naar kastelen en steden buiten Londen. Deelnemers verzamelen zich dan op een aangegeven plaats op het treinstation. De gidsen kennen de geschiedenis en zitten vol interessante en geestige anecdotes. Zij weten een groep, klein of groot, moeiteloos te boeien.

De Royal Wedding Walk zal de hele zomer doorgaan, op maandaag om 14.00 uur. Verzamelen bij de uitgang van metrostation Green Park aan de parkzijde van Piccadilly.

De wandelingen zijn buitengewoon toegangkelijk. Geen reserveringen vooraf, je komt gewoon opdagen op de aangegeven tijd en plaats. De meeste tours duren rond de twee uur. Voor volwassenen kost het £8 en voor gepensioneerden en studenten £6. Kinderen onder de vijftien gaan gratis mee.

Spencerhouse is open voor publiek. (www.spencerhouse.co.uk)

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden