Het crisisteam heeft niets te doen op Schiphol

Blije gezichten, tranen, bloemen. Gebruikelijke taferelen in de aankomsthal van Schiphol. Maar na de eerste omhelzingen komen de verhalen los. De mensen die Sint Maarten zijn ontvlucht en deze dagen hun dierbaren op Schiphol terugzien, hebben heel wat te vertellen. Maar de thuisblijvers ook. Over de spanning, de onzekerheid, de informatielijn die geen informatie had.

RUTGER VAHL

De voorbije week is meneer Poede uit Emmen niet in de koude kleren gaan zitten. Hij is zichtbaar moe en vertelt met trillende stem. De onzekerheid over het lot van zijn dochter en haar gezin. Ze was op Sint Maarten voor werk. “Ze belden steeds maar niet”, vertelt hij. “Ze kon ons niet bereiken. Alles moesten we uit de krant halen en op de tv zien. Pas zaterdag hoorden we dat alles goed was.” Er klinkt opluchting in zijn stem. Dan boos: “Maar dat 06-nummer voor informatie over de toestand op Sint Maarten sloeg nergens op. Daar wisten ze niks, nog minder dan op tv. Belachelijk!”

Mevrouw Crouwel uit Hellevoetsluis heeft de week 'tamelijk nuchter' beleefd. Begin vorige week al belde haar schoondochter, die op Sint Maarten woont. Ze vertelde dat zij, haar man en baby Roxanne bij vrienden gingen schuilen. Mevrouw Crouwel: “Ik dacht: als ze maar veilig zijn. Dat huis is onbelangrijk.” Schoondochter Anoeska Moorman: “We wisten al een paar dagen van de storm. We hebben toen ons huis dichtgespijkerd, maar zijn op het laatst toch naar vrienden gegaan. Die hebben een betonnen huis en dat leek ons veiliger. We hebben al onze spullen aan sloten gelegd.” Ze heeft ook van de plunderingen gehoord. “Onze twee honden bewaken nu ons huis”, zegt ze. Met een wrange lach: “Als er nog wat te bewaken valt natuurlijk.”

Mevrouw Crouwel heeft veel kritiek op de informatievoorziening. “Vorige week maandag belde ik het Antillenhuis. Daar zeiden ze: 'Orkaan? Welke orkaan? Daar weten wij niets van'. Bij het informatienummer dat de tv gaf, ben ik beroemd en berucht. Of ik vind dat het slecht was geregeld? Weet u dat ik ze een kaart van het eiland heb moeten sturen, die hadden ze niet!” Een familielid tempert: Iedereen heeft toch z'n best gedaan? Dat is ook zo, vindt mevrouw Crouwel. “Maar dat de marine geen telefoonverbinding kon aanleggen, dat is toch te gek voor woorden. In deze tijd, waarin alles kan. Daar ben ik echt boos om.”

De evacuees kunnen op Schiphol desgewenst gebruik maken van de diensten van het Rode Kruis. Een crisisteam van het Rode Kruis hoefde deze dagen echter niet in actie te komen. Woordvoerder Hans Akenboom: “De mensen uit het gebied zijn emotioneel. Ze hebben het eiland in een enorme chaos achtergelaten. Alles wat ze hebben opgebouwd is vernietigd. Maandag waren de lijnen met Sint Maarten nog zo slecht, dat we niet wisten hoe de mensen aan zouden komen. Waren er gewonden, waren er getraumatiseerde mensen? Het Rode Kruis heeft toen voor de zekerheid een crisisploeg naar Schiphol gestuurd. Vandaag wisten we van onze medewerkers op Sint Maarten dat er geen team nodig zou zijn.”

Baby Roxanne hangt wat verveeld in de armen van haar moeder. Ze is te jong om te beseffen wat er is gebeurd. Haar moeder: “Het is nu een chaos op Sint Maarten. Het stinkt er, mensen lopen met lappen voor de mond. Er schijnen ziektes te zijn uitgebroken. Toch wil ik zo snel mogelijk terug. Ik wil alles zo snel mogelijk weer opbouwen.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden