Recensie

Het Bach Collegium Japan speelt knap, maar zonder sprankelende levenslust

 Masaaki Suzuki in 2012. Beeld Patrick Post
Masaaki Suzuki in 2012.Beeld Patrick Post

KLASSIEK
Bach Collegium Japan
Haydn, Mozart
★★★☆☆

Masaaki Suzuki had een klimmetje naar boven ondernomen, en keek vanaf de Martinitoren over de daken naar de horizon in de verte. De dirigent had van de gelegenheid gebruik gemaakt tijdens zijn Nederlandse tournee, zo valt te zien op zijn twitterpagina. Met het Bach Collegium Japan deed hij Groningen en Amsterdam aan.

De kaartkopers die in Amsterdam het noodweer hadden getrotseerd en ondanks code oranje op weg waren gegaan, konden koor en orkest voor het eerst met klassiek repertoire horen. In de Grote Zaal van het Concertgebouw stond niet Bach, maar Haydns Achtenveertigste symfonie en Mozarts 'Grote mis' op het programma.

Suzuki's witte manen wapperden op de maat van Haydn. Zijn enthousiaste, wat formele aanvoering vanaf de bok nodigde de musici van het Bach Collegium uit tot een allerkeurigste Haydn: loepzuiver, binnen de lijntjes en zonder verhullend vibrato. Heel knap, maar het leverde wel een symfonie op zonder echt sprankelende levenslust.

Te strak maatpak

Moeten de noten op een concert dan niet zuiver en in de maat klinken? En vibratoloos spel is toch inherent aan de historisch geïnformeerde uitvoeringspraktijk? Dat ligt eraan, als de muziek in een te strak maatpak is geperst, krijgt de luisteraar het benauwd. Gebrek aan expressie in de klank is onvergeeflijk, hoe perfect het spel ook is.

Wat Suzuki moet hebben ervaren op de Martini, het uitzicht, de weidse blik, past ook de beste muziek. Een briljante illustratie daarvan gaven de vier solozangers in Mozarts mis. Net als op de eerder verschenen en bekroonde opname van dit werk waren bij de Nederlandse concerten Carolyn Sampson en Olivia Vermeulen van de partij.

Het koor toonde een krachtig karakter. De instrumentalisten behielden hun voorbeeldige aanpak, maar lieten van de weeromstuit de teugels vieren wanneer de heldere gloed van de sopraanstemmen de oren verleidde, zoals in het 'Domine Deus'. Natuurlijke warmte kleurde de begeleiding, en Mozart kreeg ruimte om te ademen.

De nieuwste recensies van pop, klassiek, wereldmuziek en optredens leest u hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden