Het allerdroogste is er af

De komende weken zijn er eindexamenshows te zien op de volgende academies: Den Haag (30 mei), Utrecht (4 en 5 juni) Breda en Enschede (6 en 7 juni), Rotterdam (18 en 19 juni), Montaigne Amsterdam (20 en 21 juni), Groningen (21, 22 en 23 juni) en Maastricht (23 juni).

Viktor Horsting en Rolf Snoeren, in het buitenland befaamd om hun eigenzinnige presentaties, lieten alle modellen tijdens de show een identiek masker dragen. Daardoor leek het alsof er etalagepoppen op het podium voortbewogen die bij elk van de 22 gepresenteerde collecties gehoorzaamden aan een ander 'bewegingsprogramma'. Een mechanisch sprekende commentaarstem en 22 keer dezelfde muziek anders gesampled maakten dat het geheel computergestuurd overkwam.

“Dit idee komt voort uit onvrede”, lichten Viktor en Rolf na afloop van de show toe. “Alle aandacht gaat tegenwoordig uit naar de topmodellen, het ontwerp zelf verdwijnt steeds meer naar achtergrond. Met zo'n masker maak je een model helemaal onpersoonlijk. Bovendien is het verbazingwekkend hoeveel je kunt variëren met hetzelfde. Datzelfde muziekje bijvoorbeeld klonk elke keer helemaal anders.”

De Arnhemse akademie staat volop in de belangstelling. Bekende modenamen als Alexander van Slobbe (SO) en Le Cri Néerlandais komen er vandaan en de laatste drie jaar werden er belangrijke modeprijzen gewonnen. Dat schept hooggespannen verwachtingen. Wordt er misschien een nieuwe spraakmakende generatie groot? Voorlopig lijkt dat even niet het geval, want de meeste studenten borduren voort op de weg die Arnhem bekend heeft gemaakt: het experimenteren met nieuwe materialen en andere patronen. “Dat is gewoon dé richting waarin de mode zich op dit moment vernieuwt”, meent hoofddocente Gisèle Prager. “In zo'n fase kun je niet verwachten dat er grote vernieuwers opstaan. Het nieuwe zit hem in kleine verschuivingen.”

GLITTERS

Eén zo'n opvallende verschuiving dit jaar is dat het allerdroogste en minimale van het ontwerpen af is. De Arnhemse ontwerpers sieren hun ingenieus geconstrueerde creaties op met kleur, glitters, ruusjes en rijke borduursels. Zo geven ze hun sobere en experimentele ontwerpen een coutureachtige chic en durven die ook nog eens met flair te presenteren. Het fraaist kwam dat naar voren in de collectie Six et demi, couture et toute la toilette féminine van Oscar Raaijmakers. Zoals in echte coutureshows droegen zijn modellen een nummertje in de hand terwijl ze toiletten presenteerden voor elk moment van de dag: een superelegant, flessegroen bloesje met broek voor in de tuin; een witte lange wollen jas voor dames 'in a hurry'; een zwarte, transparante, glamoureuze huisjumpsuit die bij iedere beweging goud oplichtte in de plooien; een geborduurde broek met een witte streepjesblouse voor een vernissage; een dinerjapon die wat weg had van een gigolopakje; en tenslotte de helft van een Balenciaga-achtige baljurk uitgevoerd in pitjeskatoen dat normaal als proefstof functioneert. Met een vrolijke knipoog bracht Raaijmakers het publiek zo terug naar de tijd waarin vrouwen nog coutureachtig elegant waren, terwijl hij tegelijkertijd het serieuze heimwee naar het vakmanschap zichtbaar maakte en zijn plezier om mooie, nieuwe vormen te creëren.

BROEKZAK

Datzelfde lichtvoetige effect bereikte Garance Wilkens door in haar vrouwelijk elegante creaties Schiaparelli-achtige grapjes te verwerken. Zij liet op de broekzak van een witte broek een rafelig spuitspoor van een hand achter, alsof de bijpassende blauwe handschoenen van het model zojuist op die plek blauw gespoten waren.

Op een veel schreeuweriger manier - met teksen als 'I'd rather wear fur than go naked' en 'only for those who can find the balance on a pair of high heels' - probeerde Suleyman Demir die juiste balans te vinden tussen simpelheid en overdadige chic. Het leverde één overtuigend broekpak op: gemaakt uit een overdadige glimmende brokaat, maar simpel van lijn en met één beige stof die in de voering, blouse en handschoenen doorliep.

BOLLENVELD

In vergelijking daarmee was Maurien Kouwenhovens collectie Binnen de Perken een wonder van ingetogenheid. Zij bedrukte simpele knielange jurkjes en tunieken met prints van narcissen ingebed in een ruitmotief, geïnspireerd op de geometrie van het Hollandse bloembollenveld. Door dat juist op leer en zijde te doen én in de kleuren geel, wit en grijs uit te voeren, kreeg het een subtiel nevelig en poederachtig dauweffect. Dat maakte 'Binnen de Perken' samen met de Bandelioncollectie van Petra van Blokland de meest breekbare en gevoeligste collectie van dit jaar.

Helaas was bij een aantal ontwerpers het idee leuker dan de uitvoering. Zo probeerde Mark van Dijk de man helemaal op te laten gaan in zijn auto door in broeken, jasssen en T-shirt auto-elementen te verwerken. Zakstiksels hadden wat weg van de binnenkant van een deurportier en in jacks tekende zich in skai de rug van de autostoel af. Verder ging de relatie met de auto niet. Voor wie het achterliggende idee niet kende bleef het gewone, draagbare mannenkleding. Ook de opzet van Marijke Schuil om trainingspakken te transformeren tot elegante avondcreaties kwam er niet helemaal uit. Ook al gaf ze de pakken een sexy haltertopje, trainingspakkenstof zit nu eenmaal lubberig en dat wil nooit echt damesachtig worden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden