Herdenking

'Het vuil van de schoonheid' van Erik Bindervoet Poëzie

Er was een herdenking

In de theaterzaal

Van het verzorgingstehuis.

Voor elke in dit kwartaal overledene

Werd een roos in een vaas gezet.

Er waren toespraakjes

Want het is voldoende dat ik weet

Dat slijten langzaam gaat

Er werden gedichten voorgedragen.

Over dat knagende gevoel.

Heeft mijn leven nog wel doel?

En dat wij ons mogen laven

Aan wat onze liefsten ons gaven.

Er was muziek.

Straks zal ik weer lachen.

Straks zal ik weer zingen.

Straks kom ik weer terug.

De roos voor mijn vader

Was als een van de laatste aan de beurt.

Eerst werd de naam

Van de overledene voorgelezen,

Gevolgd door de naam van de afdeling

Waar hij of zij verbleef,

Veelal noodgedwongen

Door een toegenomen zorgvraag

En een verminderd mentaal welbevinden.

Mevr. Gras - Tulp.

Dhr. Bruinsma - Roos.

Dhr. Van der Grift - Wilg.

Dhr. Van Houtum - Plataan.

Dhr. Themerson - Paardenbloem.

Mevr. Themerson - Paardenbloem

Dhr. Bindervoet - Laurier.

Daarna werd op de piano

Sorry seems to be the hardest word

Van Elton John gespeeld.

En daarna werden de poorten van de hel geopend

Voor een laatste groet.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden