Herboren Pierce straalt klasse uit

Na een donkere periode in haar carrière heeft Mary Pierce letterlijk en figuurlijk haar rug weer gerecht. Vijf jaar na haar titel in Parijs keert de 30-jarige Française terug in de finale op Roland Garros.

Met haar zege op het Parijse gravel in 2000 sloot Pierce definitief vrede met het Franse volk, waarmee ze tot dan een haat-liefdeverhouding had. De staande ovatie die ze gisteren kreeg van de 15000 Fransen op het Court Central onderstreepte de goede relatie. De gracieuze tennisster beantwoordde het applaus met een serie handkussen.

Pierce verdiende de bewondering van het publiek ten volle. In 58 minuten kwalificeerde ze zich ten koste van de Russin Elena Likhovtsjeva (6-1 en 6-1) voor de finale van morgen.

Haar tegenstander is de Belgische Justine Henin, die ook totaal geen problemen had met een andere Russin, Nadia Petrova: 6-2 en 6-3.

,,Ik sta nog steeds versteld van mijzelf'', zei Pierce, die nauwelijks woorden kon vinden om haar gemoedstoestand te omschrijven. Maar als een sprookje wilde ze haar rentree niet karakteriseren. ,,Ik heb er hard voor gewerkt en ik ben altijd in mijzelf blijven geloven. Iets is mij zei dat ik nog iets kon bereiken in tennis en naar die stem heb ik geluisterd.''

Na haar succes van 2000 in Parijs raakte de loopbaan van Pierce door een serie blessures in de versukkeling. Vooral haar rug dreef haar tot wanhoop en soms slopen de twijfels in het hoofd. ,,Toen ik voor de tweede keer vanwege mijn rug moest stoppen, werd ik echt onzeker. Ik had de juiste mentaliteit, maar niet het goede lichaam. Gelukkig zei de dokter dat ik weer pijnvrij zou kunnen tennissen.''

In haar dwaaltocht tussen hoop en vrees zocht Pierce ook haar heil in Amsterdam, waar ze hulp kreeg van tenniscoach Sven Groeneveld en atletiektrainer Henk Kraaijenhof. Het keerpunt kwam toen ze in 2003 in aanraking kwam met de Franse fysiotherapeut Xavier Moreau. Hij hielp Pierce over een belangrijke fysieke drempel.

Pierce viel tien kilo af, sterkte het lichaam in het krachthonk en vond het plezier in tennis terug. Als een soort therapie nam Fed Cupcoach Guy Forget haar op in de ploeg voor de finale tegen Moskou. Dat was het ultieme zetje dat ze nodig had om serieus te werken aan de terugkeer naar de mondiale top.

Het eerste succes op die weg terug boekte ze vorig jaar op het gras van Rosmalen. Met haar broer David als coach en met de steun van haar ouders, een tante en God hervond ze de vorm van vijf jaar geleden. ,,Ik ben mentaal en fysiek een betere speelster dan toen. Het tennis is wel veranderd, maar ondanks mijn dertig jaar, is mijn spel zeker niet ouderwets. Integendeel.''

Dat ondervond gisteren Likhovtsjeva, die in een eenzijdige partij van de baan werd geslagen. Na afloop hield Pierce de hand voor haar mond, sprakeloos als ze was. In haar route naar de finale versloeg ze drie speelsters uit de toptien: Zvonareva (9), Schnyder (8) en Davenport. Op de mondiale ranglijst staat ze straks, voor het eerst sinds 10 juni 2001, weer bij de beste twintig tennissters.

In haar tweede jeugd straalt Pierce een grote mate van ontspannenheid uit. Op de baan wil ze het gevoel hebben dat ze zweeft als een adelaar. Haar houding is nog altijd even hautain -alles wat ze doet straalt een zekere klasse uit. De manier waarop ze knikt naar de ballenjongens, de manier waarop ze het gravel onder haar schoenen wegslaat, de manier waarop ze haar vuist balt. En alles met een rechte rug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden