Herbeleef je eerste circuservaring

Artiesten doen hun uiterste best om origineel te zijn. (Trouw) Beeld
Artiesten doen hun uiterste best om origineel te zijn. (Trouw)

Naar het Wereldkerstcircus kun je het beste een kind meenemen. Je eigen kind, als je er een hebt. Of je leent een neefje of het dochtertje van vrienden.

Sofie Cerutti

Het is de beste manier om je eigen verwondering de vrije loop te laten, en iets van je eerste circuservaring te herbeleven. Dit jaar bestond mijn gezelschap uit de vijfjarige F., die één keer eerder een Wereldkerstcircus bezocht.

Opvallend is dat je hele andere dingen leuk vindt. Clowns zijn bijvoorbeeld niet aan elke volwassene besteed. Maar ze horen thuis in het klassieke circus – en kinderen brullen erom. Met de Amerikaans-Zwitserse clown Bello Nock hebben de producenten van deze voorstelling een van de beste in het vak gecontracteerd. F. heeft het nog uren over „de meneer die met zijn kop in de trampoline bleef steken”.

Bijzonder is ook de buikspreker, die eerst de papegaai op zijn arm de gekste stemmetjes laat opzetten, dan een conversatie met zijn hondje voert en tot slot drie mensen uit de zaal laat schreeuwen, lachen en zingen. Ongelofelijk hoeveel volume hij daarbij kan produceren. F. vindt het prachtig, maar begrijpt er niets van. Hij denkt dat het hondje kan praten, en vindt dat heel knap.

Een circus is traditioneel, en dat hoort ook zo. Tegelijkertijd doen de artiesten hun uiterste best hun nummers óók origineel te laten zijn. De Chinese groep die menselijke torens bouwt en de ingewikkeldste acrobatiek laat zien terwijl de artiesten razendsnel rode lasso’s laten bewegen, is spectaculair.

Wilde dieren zijn er in Carré niet: omwonenden en dierenactivisten hebben met succes geprotesteerd. F. mist ze niet, vorig jaar waren ze er ook al niet. Er zijn wel paarden: twee keer zelfs, en dat zijn niet de beste nummers. Maar F. wil er geen kwaad woord over horen: „Dat is heel knap wat die mensen doen. En ze doen erg hun best.” En dat is natuurlijk zo.

Het is allemáál heel knap. En het duurt bijna drie uur. Dan zijn er altijd acts waarbij je gedachten wat wegdwalen. Het is dan ook prettig dat er een paar keer dingen misgaan. Bij het trapezenummer valt een van de artiesten in het net – nadat ze een vierdubbele salto probeerde, dus erg verwijtbaar is dat niet. Bij de tweede poging gaat het goed, en staat de zaal op z’n kop.

Als de voorstelling is afgelopen en de zaal leegstroomt, komen er toch nog tranen: „Ik vond het zo jammer dat er geen zeeleeuwen waren.” Dat was het ook. Maar later wordt F. circusartiest. Het maakt hem helemaal niet uit dat hij twee jaar geleden had moeten beginnen met oefenen.

(\N) Beeld
(\N)
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden