Henny kijkt vertederd en Joop deint mee

Vroeger had Henny Huisman nog wel eens een kandidaat die op verschrikkelijke wijze de hoge noten miste. Of struikelde op de trap. Tegenwoordig wekken de zangimitators met geroutineerde knipoogjes in de camera en behendig over het podium tippelend sterk de indruk dat ze dit vaker gedaan hebben. De Soundmix Show is het tussen-de-schuifdeuren imago voorgoed kwijt, de deelnemers worden vanaf de voorronde begeleid en getraind. Na dertien jaar weten ze in Aalsmeer wel hoe ze van de professioneel opgezette live-uitzending van de Soundmix Show een kijkcijfer-succes moeten maken.

Alles wordt deze donderdagavond uit de kast gehaald om de indruk te wekken dat het hier gaat om een spontaan programma, met spontane mensen die in de studio de avond van hun leven beleven. Een kapster die Céline Dion nadoet, een aanstaande vader als Elvis, een kankerpatiëntje als Sinéad O' Connor, een grondstewardes als Sheryl Crow, een zwakzinnig meisje dat op een vertederende manier haar zus succes wenst en een Belgische maman van 'Jose Carreras', die na een hartoperatie voor het eerst buiten is en in bloemetjesjurk haar zoon succes komt wensen. De lach en een traan in deze dertiende Soundmix Show zijn goed voor 2,2 miljoen kijkers. Alleen Ajax deed het deze week met 3,2 miljoen kijkers in de tweede helft tegen de Schotten nog beter.

Voor de PTT verloopt de finale in ieder geval een stuk rustiger dan vorig jaar, toen telefoonlijnen in het hele land in de war raakten. Deze keer zorgt een nieuw nummersysteem er voor dat maar liefst 400.000 kijkers binnen een uur vanaf de bank de winnaar van de finale kunnen kiezen. Zoals ieder jaar wordt dat een ballad, gezongen door Edsilia Rombey, die Oleta Adams als lichtend voorbeeld heeft gekozen.

Met de een halve meter hoge, glimmende Soundmix-beker aan haar voeten en tranen in haar ogen zingt de achttienjarige rijzende ster nogmaals en met grote uithalen 'I just had to hear your voice'. De gastheer staat buiten beeld te gebaren dat het publiek op moet staan, Henny Huisman kijkt vertederd en Joop van den Ende staat met zijn armen in de lucht mee te deinen.

Na afloop drommen verslaggevers rond de kersverse winnares samen. Ze willen weten wanneer ze begonnen is met zingen, wat haar plannen zijn, hoe ze zich nu voelt. Twee van Edsilia's vrienden werpen zich op als haar manager en delen visitekaartjes uit, terwijl Edsilia met haar ontroerde moeder, haar overdonderde vriendje, de winnares van '94 (Whitney Houston) èn Henny Huisman op de foto moet.

Tijdens de persconferentie spreekt de presentator lovende woorden over de drie hoogst geplaatste kandidaten aan zijn zijde. Over de winnares, uit Amsterdam en van Antilliaanse afkomst, zegt Nederlands populairste, maar niet altijd even politiek correcte presentator: “Ik weet dat racisme bestaat, maar we kunnen hier wel stellen dat zwarten op heel veel punten beter zijn dan blanken. Zeker als het gaat om dansen en zingen”.

Edsilia maakt het allemaal niets uit, ze straalt. Op de after party zingt ze voor de derde maal met evenveel enthousiasme hetzelfde nummer. Ze was al bezig met een carrière, samen met twee vriendinnen trad ze op op verjaardagsfeesten. Nu is ze, evenals veel andere finalisten, voorlopig verzekerd van werk voor Endemol. Optredens zijn al gepland en een platencontract ligt klaar bij het net opgerichte platenlabel Endemol Records. De eerste cd van dit nieuwe label is een verzamelwerk van de finalisten van de Soundmix Show, met als extraatje zes instrumentale nummers. “Ik hoop dat meer Nederlanders gaan zingen”, verklaart Huisman de reden voor het uitbrengen van een karaoke-cd.

Van den Ende zelf loopt gedurende de opnames trots als een pauw rond, op de voet gevolgd door het camerateam van Willibrord Frequin, die de producent aanstaande vrijdag in zijn programma Toppers heeft. Zo gemoedelijk de indruk is die Van den Ende achterlaat - hij ontkurkt eigenhandig de champagne in de kleedkamer temidden van veel bevallige finalistes - , zo onvriendelijk is Frequin, die fotografen hardhandig opzij duwt en runners uitscheldt.

Ondertussen wordt het publiek gemaand te blijven klappen. Iedere kandidaat heeft vijfentwintig stoelen voor familie en vrienden mogen reserveren, die elk vijftien gulden entree moesten betalen. Veel zijn er al voor de vierde keer; eerst kwamen ze opdraven tijdens de voorronde, toen tijdens de televisie-selectie, toen in de eerste ronde en nu in de finale.

Cora, de tante van William Jansen, een accountant-in-opleiding die Julio Iglesias nadoet, geniet met volle teugen. De stoelen op de tribune zijn net iets te krap en het decor lijkt kleiner dan op televisie, zegt ze, maar ze heeft het er graag voor over. Ze is apetrots op haar neef. William is enig kind, daarom heeft hij alle tijd gehad om op zijn kamertje te oefenen, vertelt ze. En hij heeft al eens een Soundmix Show gewonnen, tijdens een vakantie op de camping met een nummer van Gerard Joling. “Het is zo'n lieve jongen, vind je niet? Z'n ouders zijn nog zenuwachtiger dan hij.”

En inderdaad begint moeder Jansen vast te huilen, voor een miljoenenpubliek en nog voor zoonlief één noot heeft gezongen van zijn 'Por un poco de tu amor'.

William Jansen heeft een voornamelijk Spaanstalig repertoir, maar Endemol Records heeft hem al aangeraden over te stappen op het Nederlands. Dat scóórt. Al zijn optredens en zaken worden voortaan door de productiemaatschappij verzorgt, maar dat vindt hij geen probleem, “Ik vind het wel een betrouwbare club.” Een carrière als accountant is voorlopig van de baan, hij wil zanger worden.

Tijdens de bekendmaking van de winnaars klinkt er steeds vanuit een andere hoek van de tribune een luid gejuich. Behalve in de Iglesias-hoek. “Ze zijn hem vergeten”, klinkt het teleurgesteld. Inderdaad springt Huisman bij het oplezen van de winnaars live voor de camera, van nummer zes maar meteen naar de nummers drie, twee en één, van wie hij de namen uit een door Miss Nederland aangereikte envelop haalt.

William staat er wat verloren bij op het podium van het Soundmix-decor en zoekt wanhopig oogcontact, eerst met zijn familie, dan met iemand van de productie die vier vingers in de lucht steekt. Tot teleurstelling van zijn tante op de tribune zit hij dus niet bij de eerste drie. Die mogen namelijk ook nog naar de Europese Soundmix-finale waarvoor Van den Ende nu al zes landen heeft weten te contracteren: Zweden, Noorwegen, Finland, België, Spanje en Portugal. Italië is afgevallen, omdat de presentator daar nog voor de opname van de eerste aflevering is gearresteerd wegens ontucht met jonge meisjes.

Voor toetsenist Sven Figee, student aan het Rotterdams conservatorium die als bijverdienste optreedt in de shows van Endemol, betekent de opname vooral veel rondhangen. Eén keer moest hij met Mike de Rijcke (countryzanger Garth Brooks) repeteren en een keer met nog vier conservatorium-studenten optreden als begeleidingsband in zijn act. Verder was er niets te doen. Met de zenuwen van de kandidaten viel het reuze mee vandaag, zegt Figee. “Kijk, als je glazenwasser bent en je moet op televisie, dan heb je natuurlijk zenuwen tot en met. Maar de meesten zitten al in een band of zingen op bruiloften en partijen. Die podiumervaring maakt hen een stuk rustiger.”

De kijker wil blijkbaar tranentrekkers, vanuit de tenen gezongen. Dat beaamt uitvoerend producent Wim Dröge. Hij heeft alle bandjes afgeluisterd, kandidaten uitgekozen en gedurende het hele traject begeleid. Dröge maakt nu vijf jaar de Soundmix Show, en ziet het niveau van de kandidaten stijgen. Zelden zitten er nog tenenkrommend slechte inzendingen bij. “Tegenwoordig zijn het vaak mensen die al iets in de muziek doen en via ons hopen op een grote doorbraak. Heel soms zitten er nog huismussen en kantoorklerken bij.” Als de kandidaat eenmaal binnen is, worden kleding, choreografie en geluidsband geheel door Endemol verzorgd. Dröge: “Soms raden we ze bij de voorrondes aan een andere artiest te kiezen, die beter bij hun stem past en waarmee ze meer kans maken.”

De enige die niet voor een ballade heeft gekozen is Angelique de Bie, als Sheryl Crow met het snellere 'All I want to do'. Zij eindigt dan ook op de achtste plaats. Haar vriendin Ina Gelder uit Oosterhout vindt het een goed nummer, maar de kleding die Endemol voor haar heeft gekozen minder geslaagd. “Die soepjurk haalt haar hele uitstraling weg.”

Zoals dat gaat met wedstrijden is niet iedereen even blij. Marc Borsboom uit Zeeland, die de Italiaanse zanger Andrea Bocelli imiteert, is teleurgesteld over zijn vijfde plaats. “Maar mensen met oren zullen wel gehoord hebben dat ze wat met me kunnen.” Hij is al vier jaar beroepszanger op bruiloften en partijen, en hoopt na de finale aanbiedingen te krijgen voor meer kortere optredens per avond, beter betaald dan het avondvullend vermaak dat hij tot nu toe deed.

Op de laatste plaats eindigt Rob Gelein met het niet helemaal zuiver gezongen 'In the ghetto' van de ongetwijfeld in de geschiedenis meest gecoverde popartiest Elvis Presley. Hij kijkt beteuterd als Huisman zijn naam als eerste noemt, maar zijn zwager op de tribune zegt dat Rob vlak voor de finale nog verklaarde dat het hem niet uitmaakt op welke plaats hij eindigt. “Hij doet mee voor de lol, en wil hierna gewoon zijn software-bedrijfje verder uitbouwen.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden