Helft demente patiënten dood door 'versterving'
GRONINGEN - Bijna de helft van de langdurig zieken op een psycho-geriatrische afdeling, komt uiteindelijk door 'versterving' om het leven. Dit blijkt uit een onderzoek van E. Fischer van de Vrije Universiteit in Amsterdam naar 276 sterfgevallen. Het is het eerste onderzoek naar de mate waarin versterving voorkomt.
Fischer onderzocht de afgelopen drie jaar in het Noord-Hollandse verpleeghuis waarin zij als arts werkt, de doodsoorzaken van patiënten. Daaruit blijkt dat 'versterving' (het laten sterven van langdurig zieken die zelf niet meer in staat zijn vocht en voedsel tot zich te nemen) op de psycho-geriatrische afdeling in 46 procent van de gevallen door artsen als eerste of tweede doodsoorzaak wordt opgegeven. Onder niet-demente groepen patiënten in het verpleeghuis, gaat het om 22 procent. Volgens de verpleeghuisarts is versterving “iets heel natuurlijks dat niet heel erg hoeft te zijn”.
Fischer: “Bij versterving heb je het over het afbrokkelen van de krachten om te eten of te drinken in het eindstadium van een ziekte. Als je in die situatie medisch handelen achterwege laat, glijdt de patiënt in een soort coma en kan hij heel rustig doodgaan. Het is iets anders als er een acute ziekte optreedt, waarbij de patiënt een tijd nauwelijks eet of drinkt. Die sleep je erdoorheen. Maar bij langdurig zieken rek je met kunstmatig toedienen van voedsel of vocht alleen de stervensfase.”
Volgens de verpleeghuisarts is door de affaire in 't Blauwbörgje ten onrechte de indruk ontstaan “dat er een fout is gemaakt als iemand door versterving overlijdt”. Fischer vindt het ook verwarrend om versterving onder de noemer euthanasie te scharen. “Het is geen kwestie van levensbeëindiging op een medische manier.”
Uiteraard moet de beslissing om iemand te laten versterven, in nauw overleg met de familie worden genomen, benadrukt Fischer. “Als het goed is bereid je mensen er al vroeg op voor dat bijvoorbeeld bij dementie er een moment kan komen dat iemand weinig zal gaan eten of drinken. Ook later kun je in het begeleiden van de familie niet verslappen.” Haar ervaring is dat familieleden “vrede kunnen hebben” met versterving, op voorwaarde dat hun naaste “niet hoeft te lijden”.
Of haar onderzoeksresultaten representatief zijn, durft de net afgestudeerde arts niet te zeggen. “Het zou kunnen dat de cijfers in het tehuis waar ik werk wat hoger uitvallen, doordat hier heel openlijk met versterving wordt omgegaan.”
- Pagina 9: Weer drie klachten over 't Blauwbörgje.
Weer drie klachten Blauwbörgje VERVOLG VAN PAGINA 1
De politie in Groningen heeft in het weekeinde nog drie klachten ontvangen over het psycho-geriatrisch verpleeghuis 't Blauwbörgje. Vorige week kwamen bij de politie al vier meldingen binnen. Deze volgden op de beschuldiging van poging tot moord, die afgelopen woensdag werd geuit door familieleden van Alzheimer-patiënt R. Mulder. Volgens hen kreeg de man in de verpleeginrichting geen vocht meer toegediend, met de bedoeling hem te laten sterven. De familie zou daarvan niet op de hoogte zijn gesteld. De directie van 't Blauwbörgje ontkent dat er sprake is geweest van 'bewust uitdrogen'.
Politiewoordvoerder P. Boomsma verwacht dat eind deze week duidelijk wordt of de zeven meldingen tot nieuwe aangiften leiden. “Voor zover ik nu weet gaat het in alle gevallen om oudere zaken. De nabestaanden zijn na de publiciteit van vorige week gaan twijfelen over de omstandigheden waaronder hun familielid is overleden”, zegt hij.
Het justitieonderzoek staat onder leiding van officier van justitie R. Drenth. De officier kreeg vorig jaar een berisping van minister Sorgdrager omdat hij niet-ontvankelijkheid van het Openbaar Ministerie had geeist in de euthanasie-zaak van de Groningse huisarts Kadijk.
