Heldenontvangst in Beiroet voor onduidelijke Hariri

Premier Saad Hariri: ‘Libanon eerst, Libanon eerst, Libanon eerst. We blijven samen en we gaan samen door.’Beeld AFP

Nadat hij ruim twee weken geleden aftrad, is Hariri terug in Beiroet als premier. Maar hij bleef vaag over het waarom.

David Itine (84) moest al schreeuwen om zich verstaanbaar te maken, maar nu wordt hij volledig overstemd. Het getoeter van een stapvoets voorbijrijdende auto, de keiharde muziek uit de ramen en het gejuich van de inzittenden dwingen hem even in te houden. De jongeren zwaaien met de vlaggen van Libanon, en van de partij van premier Saad Hariri. “Ja, het is goed dat hij weer terug is”, zegt de voormalige planner van vrachttransporten, nadat de auto is doorgereden en hij zich weer verstaanbaar kan maken. Schallende muziek kondigt de komst van de volgende groep fans alweer aan. “Maar hoe het nu verder moet? Ik maak me zorgen.”

Daarmee geeft hij goed de sfeer weer in de overwegend soennitische wijk Tarik el Djdideh, net ten zuiden van het centrum van Beiroet. Dit Hariri-bolwerk is blij dat de leider eindelijk weer terug is in zijn land, nadat hij tweeënhalve week geleden volkomen onverwacht zijn aftreden bekend maakte in Saudi-Arabië. Hij voelde zich bedreigd, zei hij. Maar president Michel Aoun weigerde het ontslag te accepteren. Hij wilde eerst met Hariri praten. Die ging in de tussentijd op bezoek bij leiders van Frankrijk, Egypte en Cyprus.

Vaag

Dinsdagavond laat landde hij weer in Beiroet. En vandaag sprak hij dan eindelijk met Aoun, ter gelegenheid van Onafhankelijkheidsdag. Daarmee viert Libanon dat het land in 1943 onder het juk van Frankrijk vandaan kwam. Het hele land had uitgekeken naar de uitkomst van die ontmoeting, maar Hariri was er vaag over. Hij zei na afloop alleen dat hij was ingegaan op een verzoek van de president om de komende tijd in gesprek te blijven, opdat de situatie niet verder escaleert. Ook ging hij niet in op de rol van Saudi-Arabië. Dat land heeft volgens velen Hariri gedwongen af te treden om te protesteren tegen de groeiende invloed van Iran in Libanon. En zo duurt de politieke crisis in Beiroet, met een fragiel evenwicht van politieke posten die verdeeld zijn langs religieuze lijnen, voort.

“Hoe gaat het verder, wat kan ik zeggen? Niemand die het weet. Als het maar niet weer oorlog wordt”, zegt Itine. De angst voor instabiliteit leeft in Libanon, waar de herinnering aan het verwoestende conflict tussen 1975 en 1990 voor velen, onder wie Itine, nog lang niet is vervaagd. Hij loopt het wisselkantoor van een vriend binnen en werpt een blik op de tv, die afgestemd staat op de militaire parade die vandaag onder zware beveiliging in het centrum plaatsvindt.

“We vieren dat we onafhankelijk werden van Frankrijk. Maar misschien waren we onder de Fransen wel beter af. Ondanks alle verschillen tussen de bevolkingsgroepen hadden we tenminste één leider”, mijmert Itine. “Nu maakt iedereen ruzie met elkaar en ligt de echte macht bij andere landen. Saudi-Arabië, Iran… hoezo onafhankelijk?” Hij kijkt door het raam naar de helikopters en straaljagers die in formatie over de stad vliegen.

Heldenontvangst

Niet iedereen in de wijk staat te juichen om de terugkomst van Hariri, of volgt de festiviteiten van de feestdag. Wisaam Ashkantana (36), ook soenniet, staat met een zwabber de bakplaat van een pizzaoven met olie in te smeren. “Waarom zou ik blij moeten zijn? Wat heeft hij voor ons gedaan?”, vraagt hij als hij er twee Libanese pizza’s ingeschoven heeft. “Hij krijgt geld van Saudi-Arabië, maar stopt dat in zijn eigen zak. Net als de leiders van andere groepen.” Hariri is niet alleen premier, maar ook miljardair. Wisaam rijdt weg op zijn scooter, om na een paar minuten weer terug te keren. “Ik heb geld en een huis nodig om te kunnen trouwen. Kan Hariri daarvoor zorgen?”

Dat neemt niet weg dat Hariri een paar uur later voor zijn huis in het centrum van de stad van duizenden aanhangers een heldenontvangst krijgt. “Saad, we houden van je”, zingen ze mee met muziek die uit luidsprekers dreunt. Voor aanvang van zijn toespraak scanderen ze onophoudelijk zijn naam. Enkelen vallen flauw in het gedrang als hij eindelijk zijn bordes bestijgt. Hij houdt een vlammend betoog voor het voortbestaan van Libanon. “Libanon eerst, Libanon eerst, Libanon eerst. We blijven samen en we gaan samen door.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden