Helaas doet dierenliefde de hersenen verschrompelen

Ik eet geen vlees en ik draag geen leer. Laat ik daarmee beginnen want ik voel nu al dat wat ik hier ga opschrijven iets zal zijn waarop u me zeer wel mogelijk gaat proberen aan te vallen.

Er gaat al een tijd een filmpje 'viral' waarin wordt getoond hoe mensen reageren op een foto waarop Steven Spielberg te zien is op de set van de film 'Jurassic Parc'. Hij zit trots voor een reusachtige dode dinosaurus, alsof de dinosaurus een jachttrofee is. (Voor wie nu al boos wordt: de dinosaurus is al heel lang geleden uitgestorven. Er is hier niet echt een dier dood gemaakt. Het betreft hier een nagemaakte dinosaurus uit genoemde film.)

In het filmpje wordt die foto aan willekeurige mensen op straat getoond en de reacties zijn ongeveer zo: 'OMG! Dat is een dinosaurus! Hoe durft die man een dinosaurus te doden, zomaar voor de lol! Is de dinosaurus geen bedreigde diersoort? Ik wed dat hij zeker 45.000 dollar heeft betaald om deze arme dinosaurus te vermoorden!' (und so weiter...) En ik met mijn naïeve hoofd maar denken dat iedereen wel wist dat dinosaurussen zijn uitgestorven.

Wat zegt dit nou? Wel, voor mij illustreert het hoe mensen veelal reageren wanneer ze (denken dat ze) iets zieligs met een dier zien en hoe onmogelijk het dan voor veel mensen wordt nog helder na te denken.

Een recent voorbeeld is natuurlijk de 'moord' op Cecil, de leeuw uit Zimbabwe. (Ik zet het woord 'moord' tussen aanhalingstekens omdat het doden van een dier geen 'moord' heet, maar gewoon 'doden'. 'Moord' is iets wat mensen elkaar soms aandoen. En verschil in terminologie is belangrijk, want anders zouden de meeste mensen als massamoordenaars moeten worden omschreven en dat klinkt niet zo lekker.)

Er wordt al heel lang veel gejaagd door trophee hunters in Zimbabwe. En dat is niet zo gek; Zimbabwe zorgt goed voor haar dieren waardoor veel populaties, waaronder die van leeuwen en olifanten, erg groot werden. Te groot zelfs, in het geval van de olifanten. Bijzonder ook is dat er vele bedreigde dieren leven in Zimbabwe, en die worden ook beschermd.

Fantastisch, zou je denken, maar die aantallen dieren zorgen óók voor overlast. Een win-win situatie is dan dat je als land geld kunt verdienen aan de jacht op deze dieren. Met de opbrengst van die jacht kan het behoud van natuurgebieden worden gefinancierd.

En ja, natuurlijk kun je daar gemakkelijk tegenin brengen dat er veel corruptie is. En ja, zeker, je kunt ook zo je vraagtekens plaatsen bij de mensen die er kennelijk plezier in scheppen een levend wezen te doden. Waarmee ik maar wil zeggen dat de situatie niet zo zwart/wit is als hij wordt geschetst.

Ik moet ook denken aan de wolf die even in Nederland kwam kijken en naar aanleiding waarvan direct een nationaal wolvenplan werd bedacht. We vinden natuur fantastisch en dieren mogen nooit dood, behalve wanneer ze in onze achtertuin komen (stel je voor!) of wanneer ze massaal worden afgeslacht voor de schappen in de supermarkt.

Nog zoiets. Het nertsenfokverbod vanaf 2024 in Nederland. De meeste dierenvrienden juichen dit besluit toe, maar slechts enkelen beseffen dat ongeveer 10 procent van het nertsenbont nu uit Nederland komt en dat Nederland bovenaan staat als het gaat om wetgeving die bepaalt hoe die beestjes moeten worden verzorgd. Heel fijn, want het gaat fantastisch met de bontindustrie. Al die hippe jongetjes en meisjes met hun bontkraagjes op hun (koeien)leren jasjes.

Nertsen zijn niet zo groot, dus er gaan er gauw een stuk of vier (of meer?) in een capuchonrand. Maar goed. Die nertsen dus, dat vinden we zielig. Prima. Maar wat als deze beestjes in 2024 niet meer gefokt mogen worden binnen onze landsgrenzen, wat denkt u dat er dan gebeurt? Inderdaad, de industrie verhuist! Naar Rusland of zo, waar niet zulke strenge wetgeving is.

Je hoeft dus niet meer op dierenwelzijn te letten en dat maakt de boel een stuk goedkoper. Dat worden bontkraagjes voor dumpprijzen en de vraag is wie of wat hiervan nu beter wordt.

Zo jammer dat dierenliefde hersencellen doet verschrompelen. Geen idee wat we daar nu aan zouden kunnen doen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden