Heinen behoedt renners voor de vergetelheid

Boek over de achterkant van het peloton

In de Engelse industriestad Leeds begint begint zaterdag de 101ste Tour de France. Aan de start van de drieweekse rondrit door Frankrijk staan bijna tweehonderd renners, van wie u na drie weken de helft misschien van gezicht kent, en volgend jaar weer bent vergeten. Ze zijn als de zebrapad overstekende forensen in een film met in de hoofdrol Leonardo di Caprio. Ze zijn er wel en zonder hen ziet het er niet uit, maar wat hun betekenis verder is ontgaat velen.

In Leeds staat bijvoorbeeld straks de Chinees Ji Cheng klaar voor de Nederlandse ploeg Giant-Shimano. Er zal veel aandacht zijn voor Cheng, want hij is de eerste Chinees die gaat meedoen aan de Ronde van Frankrijk. Over Cheng ken ik de volgende anekdote. Toen hij in 2008 bij de ploeg kwam die toen nog Skil-Shimano heette, trainde hij met zijn ploeggenoot Jin Long en werd hij begeleid door Piet Hoekstra, toen ploegleider. Cheng en Long trainden in Drenthe. Toen het op een dag duurde en duurde voordat ze terugkeerden na een training begon Hoekstra zich zorgen te maken. Waar bleven die gasten? Ze waren aan het dwalen door Drenthe. De redding kwam uit het Chinese restaurant waar ze tegenaan reden. De tekens op de gevel herkenden ze. Binnen legde het bedienend personeel ze uit hoe de weg terug leidde. Hoekstra lachte toen ze arriveerden bij zijn huis.

In 'Uit Koers' van schrijver Frank Heinen gaat het om dit soort verhalen. De stukken in zijn bundel kennen veelal hun oorsprong in de website hetiskoers.nl (de serie 'Vergeten renner'). Die stukken hebben in een soms versleutelde vorm een plaats gekregen in 'Uit Koers'. Vergeten, maar niet vergeten, bedoelt Heinen. Hij schrijft dat hij ze juist voor de vergetelheid wil behoeden. Dat is gelukt.

Paolo Fornaciari. Eddy Beugels. Sergei Soechoroetsjenko. Dennis Zanette. Kenneth Mercken. Zo van die mannen die het geluk hebben gehad door Heinen te zijn opgevist. De rest van hun pelotonkameraden hangen nu rond in cafés, of ze doen boodschappen, drijven een verzekeringskantoortje, liggen onder de zoden of sloffen door parken. Maar ooit, ooit maakten ze deel uit van het peloton. 'Toen hij nog een kleine jongen was, wilde Beat Breu clown worden, een echte, met een rode neus en flapschoenen. Hij werd postbode.' Of: 'Als Thaddäus Robl op 18 juni 1910 sterft omdat hij uit een door hemzelf bestuurd vliegtuigje waait, is hij 32 jaar oud, vrijgezel en wereldberoemd.'

Deze mannen waren ooit renner en ze waren trots. Ze probeerden iets van het leven te bakken en faalden soms opzichtig, namen de verkeerde beslissingen, kwamen klem te zitten tussen de doping en drugs, raakten verzeild in geopolitieke strijdtonelen, stierven vlak voor hun moment van glorie of belandden anderzijds ondersteboven in de greppel terwijl het peloton voortraasde.

De verloren gewaande renners zijn bij Heinen in goede handen. Hij reconstrueert de kennis die hij overal vandaan haalt en laat de scènes, feiten en fragmenten samenvloeien tot heldere verhalen, die je bijblijven. Precies Heinens bedoeling. Opzet geslaagd.

Vakantieadvies: kijk naar de achterkant van het peloton als u de tv heeft aangezet en leg op de camping naast de stoel het boek van Heinen. Deze schrijver zal u niet teleurstellen.

Uit Koers - Frank Heinen

Uitgeverij Nieuw Amsterdam

euro 19,95

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden