Heimwee

Zo'n tweeënhalve maand geleden stopte ik met roken en in één moeite door meteen ook maar met Facebook en Twitter. (Stukkie chocola.) De ergste stoppers zijn de stoppers die als bekeerlingen hun nieuwe geloof fanatiek beginnen uit te dragen en het gedrag van niet-stoppers veroordelen. Ik doe mijn best om niet zo'n soort stopper te zijn. Als vrienden vragen: 'Vind je het vervelend als ik wél rook?', doe ik alsof ik dapper ben en zeg: 'Ben je gek, steek er lekker een op.'

(Mail checken.)

Het gaat eigenlijk wel, dat niet-roken. Oké, ik drink wat meer, vreet ook wat meer, maar dat is collateral damage die ik voorlopig op de koop toe neem.

(Handje chips.)

In het geval van Facebook en Twitter heb ik meer last van ontwenningsverschijnselen, al zijn er zeker ook voordelen. Zeeën van tijd, ja, het is waar wat ze zeggen. Betere concentratie. Een goed gevoel over jezelf ook, dat je niet weer drie uur van je leven verprutst door een zinloze discussie aan te gaan met een idioot die je nog nooit hebt ontmoet.

(Mail checken.)

Maar wat ik mis, is de snelle weerklank. Verschijnt er een column in de krant, dan moet ik wachten tot de redactie zo goed is eventuele reacties van lezers door te mailen. Als die er al zijn. Soms niet. Daar krijg ik dus echt het gevoel van dat ik voor de kat z'n kut zit te schrijven. Wat onzin is, want u, lezer, vindt het waarschijnlijk voldoende om afkeurend het hoofd te schudden of instemmend te knikken terwijl u die column leest. Of misschien laat u de besproken zaak gewoon even bezinken.

(Dropje.)

Ik zou dat moeten toejuichen. Een van de belangrijkste redenen om te stoppen met sociale media was nu juist dat onmiddellijke gereageer. Iedereen vond altijd meteen wat. En toch waren het die reacties die ervoor zorgden dat ik zoveel malen per dag naar die takkewebsites terugkeerde om te kijken of er alweer gereageerd was.

Ik mis de reacties en daar schaam ik me een beetje voor. Ik had gehoopt een trotse kluizenaar te worden. Soms mag ik heel even proeven van die trots. Dan lees ik in de krant wat men 'op de sociale media' van een bepaalde kwestie vindt, en dan klinkt het alsof het over een ver land gaat waar ik een tijdje gewoond heb, maar waar ik vandaan ben gevlucht omdat de politieke situatie en de mentaliteit van de bevolking me er niet beviel. Maar de trots wordt al snel gevolgd door heimwee.

(Mail checken.)

Misschien is dat wat fanatieke stoppers drijft: ze overschreeuwen het gemis. Als je maar hard genoeg roept hoe dom en zwak de niet-stoppers zijn, ga je op den duur misschien geloven dat je zelf de juiste keuze hebt gemaakt.

(Zo, en nu snel een fles wijn opentrekken.)

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden