Heftig debatteren ze in het theehuis, en zoenen ten afscheid

In Damascus verbaast Eildert Mulder zich over de wellevendheid van de Syriërs. Hij beleeft er Arabische saamhorigheid bij de Africacup

Het hotelkamertje doet denken aan de laatste rustplaats van farao Cheops in de grote piramide bij Gizeh. Mijn mobieltje werkt niet. De enige verbinding met de buitenwereld is de tv, waar een woedende parlementariër uit Libanon het woord voert.

De in Nederland verboden omroep van de Libanese Hezbollah, Al-Manaar: twee vrouwen in kleurige chadors interviewen klimaatdeskundigen die klagen over het niveau van de wetenschapsredacties van de internationale Arabische satellietzenders. Die houden zich vooral bezig met politieke berichtgeving.

Dan verschijnen de geweren en marcherende mannen op tv. Vreugde alom over het rapport in Israël over de ongelukkige oorlogvoering in 2006. Geen overzicht van de enorme verliezen in Libanon en de rol van Hezbollah daarin. Wel een gepensioneerde Egyptische generaal die graag had gezien dat de Israeliërs de namen van Libanese verraders hadden genoemd. Op websites van de satellietzenders reageren bezoekers steeds vaker dat hun leiders ook wel eens de vuile was mogen buitenhangen, in navolging van Israël.

Het duurt even voordat je in het Midden-Oosten weer gewend bent aan wellevendheid. Als Nederlander voel je je echt een lomperik. Als iemand vertrekt, mag je dat niet zomaar toestaan maar hem dat met veel misbaar verbieden. Over het voorrecht te mogen afrekenen, breken er bijna gevechten uit. De winnaar straalt van blijdschap en likt zijn wonden pas in het verborgene.

Opvallend hartstochtelijk nemen communisten in een groot theehuis afscheid. Zij kregen in Syrië nooit politieke voet aan de grond, hier vechten ze hun meningsverschillen uit. Aanhangers van de oude lijn en van Gorbatsjov. Volgens een ingewijde hebben ze afgesproken om het in elk geval bij de deur weer goed te maken met omarmingen en zoenen.

Een van de vele Irakezen informeert bezorgd of de opwinding in Nederland over de moord op Van Gogh al is geluwd. „In Irak zijn nu een miljoen mensen omgekomen door terreur van Amerika en Al-Kaida. Geen mens in dat land die zich daar nog druk over maakt.’’ Het gaat nu in Irak iets minder slecht – Syrië telt langzaamaan minder Irakezen.

In dit theehuis komen ook vrouwen en ze roken ook waterpijpen. De dag eindigt met een diepe Arabische eenheid. In een volgepropt zijkamertje toont een enorm scherm de finale om de Afrikacup tussen Egypte en Kameroen. De reporter roept alle Arabieren op om de Egyptenaren te steunen. ’De farao’s, de leeuwen van Cairo’. Om de saamhorigheid te versterken, somt hij alle Arabische hoofdsteden op. Ook dit café in Damascus is een gekkenhuis als Egypte wint. Na twee dagen is nog niemand begonnen over Wilders en zijn film.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden