Heethoofdige vader en zoon in Limburg

Gluckauf

Regie: Remy van Heugten. Met Bart Slegers, Vincent van der Valk, Joy Verberk en Johan Leysen.

***

De Amsterdamse regisseur Remy van Heugten toog voor zijn tweede speelfilm 'Gluckauf' naar zijn geboortegrond in Zuid-Limburg om te laten zien wat zich in het oude mijnwerkersgebied, achter de zware rolluiken, zoal afspeelt. Van Heugten ging over zijn herinneringen en ideeën in gesprek met bestsellerauteur Gustaaf Peek, die er een scenario uit destilleerde dat zich toespitst op de verstikkende liefde tussen vader Lei, een kleine crimineel met schulden in de lokale onderwereld, en zoon Jeffrey, die hetzelfde pad op gaat.

Het tragische verhaal waarin de een de ander probeert te redden, geeft vooral zicht op een zwaar onttakelde streek waar het sinds de mijnsluitingen in de jaren zestig alleen maar bergafwaarts is gegaan. Het is een gebied dat in de woorden van de regisseur 'sterk verarmt, leegloopt, vergrijst, criminaliseert en verrechtst'.

'Van God Los', de film over de Bende van Venlo, bood al zicht op de bloedbaden die onder het glazuur van katholicisme en carnaval werden aangericht. 'Gluckauf' (mijnwerkersgroet voor 'behouden terugkeer') is heethoofderij in de overtreffende trap. Vader Lei komt met een buks de film binnengelopen. Vaalbleek gelaat. Bruinleren jack. Een mooie rol van Bart Slegers die steeds meer gevoel legt in de vader die zijn zoon in liefdevolle omhelzing bijna dood drukt.

Het Limburgse dialect is al even goed getroffen. Het verankert vader en zoon in het grauwgrijze, waterkoude achterland, doordrenkt met zijn bier- en wietwalmen.

Het duurt allemaal wel lang. Op een gegeven moment ken je de sociaal-economische omstandigheden wel, en dan komt er nog een melodramatische tienerzwangerschap bij. Het Nederlandse filmlandschap is ondertussen ook verzadigd met vader-zoondrama's.

'Gluckauf' - in Rotterdam in de race voor een Tiger Award - plaatst wel een tot nadenken stemmende kanttekening bij het lied dat altijd maar de schoonheid van de provincie bezingt: 'Wie sjoen os Limburg is'. Het wordt verdreven door de titelsong van de film: 'Mine Again' van Douwe Bob die - kippenvel, zo mooi! - zingt over 'broken things that never will mend'.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden