Heerlijk meeslepend en gruwelijk locatietheater over eilandmannen en één vrouw

THEATER

Silbersee, Calefax Rietkwintet

Dijkdrift

****

Graven, bidden, eten, slapen. Daaruit bestaat het leven van het mannenvolk in 'Dijkdrift', een grimmige opera die tijdens Karavaan Festival speelt op landgoed Ter Coulster, Heiloo. Een plek waar de tijd stil lijkt te staan en de echte wereld ver weg is, perfect voor deze zwartgallige vertelling over een geïsoleerd levend eilandvolk. Dijkdrift is een oer-opera, aldus de flyer. Een goede typering, gezien de oerdriften die hier over het speelvlak gutsen.

Het experimentele operagezelschap Silbersee en het Calefax Rietkwintet - altijd in voor een tripje buiten hun klassieke comfortzone - vroegen schrijver Jibbe Willems en componist Raaf Hekkema voor het libretto en de muziek, met Monteverdi's Mariavespers als inspiratiebron. Willems creëerde hiervoor een nieuwe 'oertaal' die hij Batavialatina noemde, een mix van Latijn, Nederlands en diverse moderne Romaanse talen. Het is een sappige, redelijk goed te volgen taal geworden: 'Gravere ons ed gravus id benne' betekent zoveel als 'Wij graven en het is zwaar'.

Het dorpje bestaat uit een kapelletje van kaal hout, wat hekken voor de varkens, een paar tafels en het hutje van de Jongen, de buitenstaander, innemend gespeeld door Anne Stam. Hier vechten de eilandmannen, gehuld in pij-achtige gewaden, tegen de vijandige zee door dag in dag uit dijken te graven. Er zijn geen vrouwen, alleen maar La Femina, een Mariabeeld dat door de mannen - leider Per Abba voorop - verafgood wordt. Wanneer een echte vrouw (Mehrnoush Rahmani) deze gemeenschap binnenkomt, wordt zij dan ook in eerste instantie als de verlosser gezien. Als blijkt dat ze dit niet is, komt het beest in de mannen naar boven. Behalve bij de Jongen. Hij ziet dat de vrouw geen kwaad in de zin heeft maar slachtoffer is van de godsdienstwaanzinnige mannen. Samen zullen ze vluchten, weg naar een nieuwe toekomst.

Regisseur Annechien Koerselman zorgt ervoor dat Dijkdrift de toeschouwer opneemt en meezuigt in zijn eigen universum. De krachtige muziek van Hekkema wordt oorstrelend gespeeld door de musici van Silbersee en Calefax, die vrijwel allemaal zowel zingen als een instrument bespelen en vol overgave acteren. Dijkdrift is heerlijk meeslepend en gruwelijk locatietheater.

Inhoudelijk zijn er wel wat kleine vraagtekens. Zo wordt er een onuitgewerkt verband gelegd tussen de vrouw en hoe wij in onze maatschappij omgaan met vreemdelingen. Bovendien maakt zij nogal plotseling een ommezwaai van slachtoffer naar spiritueel leider, wat psychologisch lastig te volgen is. Voor de toeschouwer die daar niet over struikelt, is Dijkdrift een lust voor oog, oor en gemoed.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden