Heel romantisch en cliché, eigenlijk

interview | Hij is de eerste van de Vlaamse band Balthazar met een soloproject. Als Warhaus heeft zanger Maarten Devoldere zijn band niet nodig om zich achter te verbergen.

Maarten Devoldere - zanger van de Vlaamse rockband Balthazar - staat erom bekend interviews niet altijd even serieus te nemen. Maar hij wilde nu zijn "ego uitvergroten". Zich verbergen heeft geen zin. Na vijf jaar broeden brengt hij nu zijn eigen muziek uit, onder de noemer Warhaus. En hij neemt het ernstig.

'We Fucked a Flame into Being' is de titel van het album. Waarom?

"Deze zin komt uit 'Lady Chatterley's Lover' van D.H. Lawrence, dat ik tien jaar geleden las. Iemand moet een plaat maken met deze titel, dacht ik toen. Niemand deed het, dus heb ik het zelf maar gedaan."

Vanwaar die opwinding over deze zin?

"De tegenstellingen: het is kunstig en kitsch tegelijk; modern maar archaïsch; romantisch en brutaal. En het zegt alles en niets. Voilà."

Ik las dat je vijf jaar geleden het concept voor dit album al had. Was er een moment dat de puzzel in elkaar viel?

"Al ver voordat het een meesterwerk was, had ik het al gevoel dat het een meesterwerk was", lacht hij, terwijl de eerste sigaret wordt opgestoken. "Maar zet er maar gelijk bij dat ik dat niet arrogant bedoel, hè?"

Devoldere wilde geen 'Balthazar 2.0-plaat' maken. Hij slaat duidelijk een andere weg in. De lijzige stem blijft, maar de plaat klinkt eerder jazzy dan hoekig. De tegenstellingen zitten niet alleen in de titel van het album: het klinkt zowel rauw als in detail gestileerd. Dat van dat meesterwerk bedoelt hij dus niet arrogant, maar hoe dan wel?

"Kijk, ik sprak laatst een producer die veel met bandjes werkt, en die zei tegen mij: 'Tegenwoordig gaan er nog maar weinig artiesten de studio in om een meesterwerk te maken.' Ik begrijp dat niet. Dat is toch zonde?", zegt hij terwijl hij zijn hand tegen de brandende zon in houdt, langs een Amsterdamse gracht. Rondvaartboten passeren ons met luid getoeter.

Hij gaat verder: "Er zijn natuurlijk altijd momenten van twijfel. Maar voordat ik ga schrijven, moet ik mijzelf wijsmaken dat ik geniaal ben. Anders kom ik niet in een flow. Daarbij gaat het er niet om of het klopt. Met de eerste Balthazar-plaat dachten wij dat ook. Jochies van 22 jaar, net van het conservatorium: wij gaan België veroveren! Terwijl, als ik dat nu terugluister, denk ik: dat was helemaal niet zo goed. Maar dat is helemaal niet erg, zolang je er op dat moment maar in gelooft. Je moet jezelf ook voorliegen."

Net als op de eerste single van het album: 'The Good Lie'?

"Het hele album is een tribute aan de leugen. En dat nummer is daar een heel goed voorbeeld van."

In de bijbehorende videoclip ontmoet je een vrouw, gespeeld door je vriendin Sylvie Kreusch, in het nachtleven. Wat gebeurt er in dat nummer?

"Ik word verliefd op de gedaantes die ik op haar projecteer. Ergens diep van binnen weet ik dat het projecties zijn. En dat ik nooit echt verliefd zal worden op de echte vrouw. Maar dat is oké, ik hou van die gedaantes en ik hoop er nog veel te ontmoeten. Heel romantisch en cliché, eigenlijk. Het hele album gaat over het pretenderen de macht te hebben en in controle te zijn. Maar eigenlijk ben je het volledig kwijt en ben je een simpele speelbal van de liefde."

Het gaat dus ook veel over vrouwen en uitgaan. Is die periode nu afgesloten?

"Ik ben nu bijna dertig, dus het maken van de plaat begon wel symbool te staan voor het sluitstuk van mijn twintigerjaren. Het gaat over de exen die ik heb in Gent, Antwerpen en Brussel. Ik dacht dat het harde leven van drank en seks nu wel achter mij ligt. Ik ben straks 45 jaar, met kinderen die naar school gebracht moeten worden. Maar wederom maak ik mijzelf dat wijs. Misschien is het allemaal wel onzin."

Leefde jij veel in de nacht?

"In de nacht word ik actief maar ook rusteloos. De praktische aangelegenheden van het leven zijn bedoeld in daglicht. De grote gevoelens van het leven zijn gereserveerd voor de nacht. Als niet alles is ingekleurd."

Is het nachtleven niet juist heel oppervlakkig?

"Veel mensen vinden achter je piet aan lopen iets oppervlakkigs, maar in een onenightstand zit iets poëtisch en spiritueels. Een vluchtige ontmoeting is een open haven vol mysterie. Je krijgt niet het hele plaatje mee, en dat werkt inspirerend."

Maar nu zingt je vriendin op de achtergrond met een soort onschuld die past bij jouw lage, rauwe vocaal.

"Ja!Er zit in een frivoliteit in haar. Zij is een soort lolita waar ik niets van begrijp en die ik daarom zo mysterieus vind. Anders dan een vrouw die in de kroeg zit met een sigaret in haar hand, en je diep in de ogen kijkt."

Zit het mysterie dan in het feit dat zij het zelf niet doorheeft?

"Voilá, dat is precies Sylvie! Die fladdert lekker rond en zo klinkt het ook op de plaat. Ik wilde echt géén trieste plaat maken. Het is wel een donker album, maar toch ook een viering van het leven. Ik hoop niet dat mensen het als een soort desillusie van de liefde zien. De plaat zegt juist: ik begrijp u niet maar dat is fantastisch en interessant."

vlaming op vlieland

Warhaus is het eerste soloproject van Maarten Devoldere (29), zanger van de Vlaamse band Balthazar. Geen paniek voor Balthazar-fans: "De sfeer is nog nooit zo goed geweest. De plannen voor een vierde album staan al vast", zegt Devoldere. Komend weekend speelt zowel Warhaus als Balthazar op het festival Into The Great Wide Open op Vlieland.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden