Recensie

Heeft iedereen zitten slapen toen de camera draaide voor 'Kings'?

Halle Berry speelt de moeder van een gigantisch pleeggezin. Beeld Kings
Halle Berry speelt de moeder van een gigantisch pleeggezin.Beeld Kings

Kings
Regie Deniz Gamze Ergüven
Met Halle Berry, Daniel Craig
★☆☆☆☆

Niet geschoten is altijd mis, maar als je wel schiet kun je jezelf behoorlijk ongelukkig in je voet raken. Zoals Deniz Gamze Ergüven doet met 'Kings'.

Aan lef ontbreekt het de Frans-Turkse filmmaker niet. Haar tweede film na het goed ontvangen 'Mustang' uit 2015 situeerde ze in Amerika. Dat op zich is meestal al een flinke stap voor Europese makers, maar ze koos ook nog een gevoelig onderwerp: de rellen in Los Angeles in 1992. Die braken uit nadat vier agenten die de zwarte taxichauffeur Rodney King hadden mishandeld, dwars tegen alle logica en videobeelden in, werden vrijgesproken. Kort daarvoor was ook al een winkelier vrijgesproken die een zwarte tiener van achteren door het hoofd had geschoten omdat ze een fles sinaasappelsap had gestolen. Met die standrechtelijke executie begint de film.

Het onderwerp ligt nog altijd gevoelig omdat ook bijna dertig jaar later nog steeds veel Amerikanen het idee hebben dat de politie er niet is voor de zwarte gemeenschap. Des te onbegrijpelijker dan ook dat Ergüven de kans kreeg om dit kadaver van een scenario te verfilmen, want het doet totaal geen recht aan de maatschappelijke misstanden die de oorzaak waren van die rellen. Het woord 'rellen' is trouwens misplaatst. In feite ging het om een politieke opstand.

Dat moet Ergüven hebben begrepen, maar 'Kings' doet geen enkele poging je daarvan te overtuigen. In plaats daarvan serveert de film de ene onzinnige situatie na de andere.

Halle Berry speelt de moeder van een gigantisch pleeggezin in South Central L.A., de wijk waar de rellen plaatsvonden. Naast haar woont een witte schrijver, gespeeld door Bond-acteur Daniel Craig, die in bezopen toestand graag meubilair over het balkon op straat gooit. Hij haat kinderen. Waarom is niet duidelijk. Radiogepraat houdt ons op de hoogte van de Rodney King-rechtszaak, want oh ja, ernstig onderwerp. Ondertussen heeft Berry's personage een uitgebreide seksuele fantasie over haar buurman, waar ruim de tijd voor wordt genomen. Dan, blijkbaar, ontstaan er rellen. In het pandemonium dat volgt, steekt een van Berry's kinderen een andere zwarte jongen neer en worden Berry en Daniel Craig samen aan een lantaarnpaal vastgebonden, omdat een politieagent denkt dat ze aan het plunderen zijn. Als de agent weg is, bedenken ze samen een ingenieuze oplossing om aan die lantaarnpaal te ontsnappen.

Niets van dit alles doet ook maar de minste poging om de rellen te begrijpen of te verklaren. De personages krijgen nul diepgang waardoor ze een volstrekt willekeurige indruk maken. Alle verhaallijnen voelen bovendien misplaatst, wat zo ongeveer het hele bestaansrecht van de film onderuithaalt.

Bij sommige films vraag je je af of werkelijk iedereen heeft zitten slapen terwijl de camera draaide.

Lees ook:
Beats vol zwarte woede

'Straight Outta Compton', een documentaire over gangsterrapcollectief N.W.A., draait nu ook in Nederland.  Hun 'Fuck tha police' klinkt weer dreigend actueel. Wat is de maatschappelijke erfenis van de rapformatie?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden