Column

Heeft de nieuwsindustrie te veel mening en te weinig diepgang?

Beeld afp

Even gekeken hoe het er bij GeenStijl ook alweer aan toegaat. 'Blanke politie mept Piet-hatende negert', meldt de rechtse website, schrijvend over activist Jerry, 'wereldberoemd sinds de Toptien Stomste Vluchtelingen van Nederland'.

Daarna gechekt wat er zoal gaande is in de slip- stream van Trump. 'Hoe verfrissend zal het zijn een waardige en mooie First Lady in het Witte Huis te hebben. Ik ben het zat daar een aap op hakken te zien,' schreef een gemeenteambtenaar in Clay County, West Virginia. De burgemeester vond het prachtig.

Me vervolgens afgevraagd wat bestuursvoorzitter Shula Rijxman van de Publieke Omroep hiermee zou willen. In een opiniestuk in De Volkskrant naar aanleiding van de verkiezingen in de VS kondigde zij maandag aan met de omroepen te gaan praten over de vraag of 'de stem van alle groepen voldoende wordt gezien en gehoord'.

Omdat de media de winst van Trump niet hadden zien aankomen - alsof er in de politiek geen verrassingen bestaan - moeten de omroepen zich afvragen of ze wel 'het geluid van alle Nederlanders voldoende laten horen', aldus Rijxman. Ik neem niet aan dat ze bedoelt dat er nog ruimer baan moet worden gegeven aan het racisme en de vreemdelingenhaat, maar ze wekt wel de indruk voor de publieke omroep geen andere rol te zien weggelegd dan die van doorgeefluik, en geen verschil te durven maken tussen het ene geluid en het andere. Dat is tegenover het lelijke gezicht van het populisme wel heel mager.

Te veel meningen

Iets anders is of de journalistiek, vooral die op tv, niet nieuwsgieriger te werk moet gaan en het stadium van de heen- en weergesprekjes achter zich moet durven laten. Gekakel is aantrekkelijk als entertainment, maar er valt zoveel meer te halen. Ik zeg niet dat er helemaal geen pogingen worden ondernomen of dat de kranten het foutloos doen, maar ik geloof wel - al ben ik dan columnist - dat de nieuwsindustrie te veel meningen uitstoot en dat het ontbreekt aan diepte en reflectie. We moeten niet meer ruimte geven aan het racistische geluid, we moeten proberen te begrijpen waar het racisme vandaan komt, en meer als sociologen te werk gaan - wat overigens betekent dat er wel degelijk met racisten gesproken moet worden. Soms zullen ze lijden aan rassenwaan, soms zal er achter hun racisme iets anders schuilgaan.

Ik noem de sociologen, omdat ik onder de indruk ben van wat de 74-jarige Amerikaanse Arlie Hochschild heeft gedaan. Woonachtig in Berkely - veel elitairder en progressiever kun je het niet krijgen - koos deze sociologe ervoor vijf jaar lang op te trekken met rechtse conservatieven in Louisiana, een van de armste staten van Amerika. 'Wat je ziet op televisie is boosheid, maar wat eronder ligt, is rouw om een samenleving en een levensstijl die er niet meer is', aldus Hochschild in Vrij Nederland. Trump wist deze mensen te raken op emotioneel niveau; hij beloofde hun schaamte om te zetten in trots.

Het lijken me de perfecte trefwoorden voor een mooie tv-documentaire.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden