Heb ik seksisme gedoogd?

null Beeld thinkstock
Beeld thinkstock

Beste Beatrijs,
Ik ben een mannelijke student van 20 jaar. Een tijdje geleden liep ik door een van de gebouwen van de universiteit langs drie studenten met alle drie hetzelfde rode T-shirt van een studentencommissie. Ik kende ze niet. Een van hen, een meisje, stond voorover gebukt bij een tafel papieren te sorteren. Een van de twee jongens ging achter haar staan, pakte haar schouders vast en maakte anale- seksbewegingen. Tegen de andere jongen zei hij: 'Kijk, zo moet het!' Die twee moesten hierom lachen, hoewel degene die toekeek zich ook wel ongemakkelijk leek te voelen. De studente zei er niets van, en voelde zich waarschijnlijk opgelaten.

Ik schrok ervan en ben snel doorgelopen. Later had ik spijt dat ik niks heb gezegd. Ik weet ook niet wat ik had moeten zeggen behalve: 'Ben je trots op jezelf?' Toen ik een paar vriendinnen hierover vertelde, waren ze helemaal niet verbaasd. Dat soort dingen gebeurt vaker. Ik heb het gevoel dat ik seksisme en verheerlijking van onvrijwillige seks heb gedoogd. Had ik iets moeten doen, hoe kun je zoiets aanpakken?

Seksisme gedogen

Beste Seksisme gedogen,
Wat me het meest aan deze gebeurtenis verbaast is dat het meisje zich niet omdraaide om betreffende student iets toe te voegen in de trant van: 'Blijf met je ranzige poten van me af!' of desnoods hem een corrigerende tik in z'n gezicht te geven. U zag geen uitwisseling tussen onbekenden (bij een anonieme belager is een vrouw vaak te overbluft om meteen adequaat te reageren), maar u zag dat een student liep te dollen met een studente die hij kende - de twee zitten in dezelfde studentenvereniging.

Het geintje was buitengewoon grof en seksistisch, en ook helemaal niet leuk, maar studentes zouden weerbaar genoeg moeten zijn om een bekende die over de schreef gaat verbaal of fysiek van repliek te dienen. U was een buitenstaander bij dit smakeloze tafereel. Niet iedereen die zoiets gadeslaat zal zich onmiddellijk geroepen voelen om orde handhavend op te treden. Er was tenslotte geen werkelijk gevaar voor het meisje, en er bestaat een drempel voor een voorbijganger om zich te bemoeien met de eigenaardige mores binnen een groep mensen die elkaar wel kennen. De andere student die erbij stond had tegen zijn vriend moeten zeggen: 'Hé, doe normaal, man, kappen met die ongein!' Toen die toeschouwer in plaats daarvan sullig meelachte, had u inderdaad een tegenstem kunnen laten horen. Het is in z'n algemeenheid goed (moedig, ridderlijk) om wat u zag gebeuren niet zwijgend (en schijnbaar instemmend) te laten passeren. Aan de andere kant hoeft u zichzelf ook weer niet allerlei verwijten te maken dat u het erbij hebt laten zitten, want het was in eerste instantie de verantwoordelijkheid van het meisje om de grenzen van het onbetamelijke te bewaken, in tweede instantie die van de lachende toeschouwer en daarna was u pas aan de beurt. Terugdeinzen voor de rol van 'opvoeder van onbekenden' is een vergeeflijk, menselijk trekje.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden