Hazes / Voor de Pijp is een knoert doodgegaan

AMSTERDAM - In de Eddy Bar, aan de Amsterdamse Gerard Doustraat, ging gisterochtend rond elven de telefoon. 'André is dood', klonk het aan de andere kant van de lijn. 'Ma' Blom, moeder van eigenaresse Femmy, kon niks uitbrengen. ,,Zo gaat dat in het leven'', zegt ze enkele uren later. ,,Hoppeta, pleite.''

Schuin tegenover Eddy Bar groeide Hazes op, middenin de toen straatarme Pijp. Een half jaar geleden kwam hij er voor het laatst een biertje drinken. ,,Hier zat 'ie'', wijst Femmy naar de kruk onder haar. Een stamgast zingt mee met Hazes' klassiekers, die uit iedere kroeg in de buurt schallen. Twee jongens uit Soest bestellen nog een biertje. ,,Helemaal hierheen gekomen voor André'', zegt Femmy vertederd. ,,Hij was van heel Nederland.''

De sfeer in de Eddy Bar staat in contrast met de typische, luidruchtige discussies tussen kooplui op de Albert Cuypmarkt, een straat verderop. ,,Een groot zanger? Hij kon helemaal niet zingen. En hij zag er toch niet uit. Een gedrocht'', zegt Fred de Jager, al 32 jaar koopman in de Pijp. Ome Ko ('De burgemeester van de Albert Cuyp') komt luid tetterend aangesneld. ,,Joh, doe normaal. Jij ziet er zeker lekker uit!''

Ome Ko vindt dat er met de dood van Hazes een stukje Amsterdam is gestorven. ,,Er is een knoert doodgegaan'', zegt Ko. Fred de Jager probeert het nog: ,,Willy Alberti, die had pas een stem. Die zong zuiver tot aan de Westertoren.'' Ome Ko wil er niks van weten: ,,Het waren zijn teksten. Over verloren familie, eenzaamheid. Iedereen heeft wel eens een klote-avond. En André kon dat onder woorden brengen. Je hoeft in Rotterdam geen Ajax-vaantje op te hangen, maar Hazes kun je zo opzetten.''

Dat de volkszanger op 53-jarige leeftijd is overleden, daar staan ze niet van te kijken. Jaren geleden, toen hij nog wel eens op markt feesten zong, moest de bierconsumptie al worden afgeremd. ,,Ik heb hem eens van het podium gehaald'', zegt Hans Locher. ,,Hij wou maar bier hebben en ik zei steeds: 'André...neem nou koffie!'' Een forse kerel, met een blik Heineken in de hand, haakt in: ,,Kijk, hij leefde als een gewone jongen. Dan word je niet oud.''

Een gewone jongen, dat was 'ie, knikken ze ook in de Eddy Bar. Iemand die respect afdwong omdat hij zich uit de armoede opwerkte naar de top. Aan de bar worden al plannen gesmeed voor een collecte. Een standbeeld moet er komen, hier in de buurt. Femmy tuurt in de leegte: ,,Uiteindelijk twijfel je toch of hij het allemaal wel aankon.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden