Hartsvrienden

MUSICAL

Van Lambaart Entertainment ***

Tweelingbroers. Bloedverwanten. Hartsvrienden. Mickey en Eddie zijn het allemaal. In de musical Blood Brothers (1983) - hier: 'Hartsvrienden' - van schrijver/componist Willy Russell worden twee jongens als baby gescheiden. Mickey groeit op bij zijn arme, biologische en inmiddels alleenstaande moeder (mevrouw Jansen) als jongste van zeven kinderen. Eddie woont bij de rijke mevrouw Lieuwma die geen kinderen kan krijgen en die daarom de baby van haar schoonmaakster (Jansen) heeft afgetroggeld. De moeders houden het geheim, maar wanneer de jongens elkaar tegenkomen worden ze hartsvrienden. Dat kan nooit goed gaan, waarschuwt verteller Yes-R die telkens het onheil aankondigt: "de duivel zit je op de hielen".

In Engeland, waar het klassenverschil een groter issue is dan hier, speelde de musical meer dan twintig jaar. Voor Nederland is het na 1989 en 1998 de derde tournee. Erwin van Lambaart brengt hiermee, na zijn vertrek als theaterdirecteur bij Joop van den Ende, zijn eerste musical uit. En zeker door de grote namen in de cast, zou de voorstelling best veel publiek kunnen trekken. Guido Spek (Mickey), bekend uit GTST, is aangrijpend en geloofwaardig als stuiterende zevenjarige, stoere puber en radeloze, doorgeslagen twintiger. Ook blijkt hij goed te kunnen zingen. Jim Bakkum (Eddie) speelt de zevenjarige brave Eddie veel te vlak met een irriterend Ernie-achtig stemmetje. Als puber en twintiger doet hij het beter. Rapper Yes-R is aangetrokken als verteller, waarbij hij zijn tekst ook deels rapt. Wanneer Yes-R zingt (wat hij op zich goed doet) is hij echter nauwelijks te verstaan door de veel te harde muziek. Overigens voegt zijn rol weinig toe. Verder doet Vera Mann het goed als mevrouw Jansen, en Bente van den Brand - het meisje op wie beide jongens verliefd worden - ontwikkelt zich prachtig van kind, via puber tot een verstandige, aangeslagen volwassen vrouw.

Toch is Harstvrienden geen grote topper. Het niveau is wisselend. De eerste helft is veel te lang, niet spannend, heeft weinig emotie (je voelt bijna niets bij het verdelen van de baby's) en de kinderachtige manier waarop veel acteurs kind spelen irriteert op den duur. De vertaling (Jeremy Baker) is weinig bijzonder en wordt zelden poëzie. Bovendien zijn er nauwelijks sterke songs. De muziek kabbelt maar door en met name de vertel-zang-strofen met onduidelijke melodieën roepen ergernis op.

Maar gelukkig brengt de tweede helft meer diepgang, meer spanning en een goede stuwing naar het fatale slot dat er dan toch overweldigend inhakt.

Tournee t/m 17 mei

www.hartsvrienden.nl

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden