Harmke Pijpers vraagt wat medereiziger graag wil weten

'Uitstappen', vrijdag om 17.35 uur, Ned. 3.

Waar gaan ze naar toe? In welke relatie staan ze tot elkaar? Waarom kijken ze zo treurig? Wat zou er in die tas van die mevrouw zitten? Wat voor een parfum gebruikt ze en in welk boek is de persoon in kwestie zo geboeid? Soms kruisen blikken elkaar en dat leidt dan weer tot nieuwe vragen. Je wordt op die manier met mensen geconfronteerd die je op het eerste gezicht wel aardig vindt of die je meteen afstoten. Even onverwacht als ze je leven binnen zijn gekomen verdwijnen ze weer. Meestal zie je ze nooit weer.

Dat gegeven heeft Suzanne Raes van TV Dits ertoe gebracht de tv-serie 'Uitstappen' samen te stellen, waarvan de RVU vrijdagavond de eerste van acht afleveringen uitzendt. Harmke Pijpers, die zich tot nu toe beperkte tot radiowerk voor de RVU en de VPRO (zij is na Cor Galis de tweede 'stem' van die omroep), trok er met een kleine cameraploeg op uit en registreerde de korte, maar soms diepgaande ontmoetingen die zij in trein, tram en bus had.

Gewapend met een microfoon stapt zij af op mensen die op de een of andere manier haar aandacht trekken en stelt zij de vragen die in haar opkomen. Het verrassende is dat de meeste mensen zonder veel moeite op haar vaak zeer persoonlijke vragen ingaan. Een voorbeeld daarvan is de man die een zwerfster in huis heeft genomen met bedoelingen waar je vraagtekens achter kunt zetten.

Vrijdagavond reist Pijpers in de buurt van Bladel rond. Ze komt 's morgens vroeg terecht in een bus vol militairen. Temidden van hen ook een man die op weg zegt te zijn naar de kerk. Dat hij zich bijzonder druk maakt over religieuze zaken wordt van verre al duidelijk door de bordjes waarmee de man zich heeft behangen. Hij vertrouwt de interviewster toe dat zijn leven drastisch is veranderd sinds hij in 1969 een ernstig ongeluk had, dat hem negen maanden in een ziekenhuis deed belanden. Drie weken lag hij in coma. Sindsdien legt hij andere maatstaven aan.

Harmke Pijpers volgt de man tot in de kerk, waar zo vroeg nauwelijks publiek is. De man neemt afscheid met een paar stevige zoenen, omdat hij in Harmke zijn zusje (in het geloof) ziet. “Daar kan ik de dag wel mee door”, roept de interviewster uit.

Een mevrouw op dezelfde buslijn zegt het vreemd te vinden dat mensen die regelmatig bij elkaar in de bus zitten geen mond open doen. Zij is reuze benieuwd naar de achtergronden van een meneer die al dagenlang elke ochtend in hetzelfde boek zit te lezen. Pijpers helpt die brandende vraag de wereld uit door op de man af te stappen en hem ernaar te vragen. Het is een bont gezelschap dat van die buslijn gebruik maakt. Een mevrouw werkt in een spoelkeuken. Volgens haar maken vrouwen de boel veel smeriger dan mannen en niet alleen met hun lippenstift die rood afgeeft op de kopjes. Vrouwen, zo is haar ervaring, roken ook meer en deponeren de as dan op het serviesgoed. Een van oorsprong Haagse mevrouw heeft door haar werk een afkeer gekregen van trouwen en kinderen krijgen. Een andere vrouw wordt gevolgd tijdens het bezoek aan haar demente man, die al twee jaar in een verpleegtehuis zit.

De ontmoeting met een stel jongelui die naar een jongerencentrum in Bladel gaan dreigt uit de hand te lopen als de interviewster ter plekke een bliksemonderzoekje begint naar het aanbrengen van racistische leuzen en hakenkruizen op muren en in toiletten. Als Harmke Pijpers te horen krijgt dat zij moet 'opflikkeren' dient zij de jongens flink van repliek.

Trillingen

In de tweede aflevering zit ze in de tram in Spangen en maken we mee hoe de jonge bestuurder door zijn moeder, die aan de route woont, wordt gefourageerd. Een man met een bijzondere wandelstok is lid van een spiritistische club en zegt trillingen te voelen. Als Pijpers opmerkt dat die mogelijk door de naderbij komende tram worden veroorzaakt zegt de man dat er een andere oorzaak voor is.

Ontroerend zijn de ontmoetingen met een verslaafd meisje uit Twenthe en een mevrouw die zich in het Dijkzigt-ziekenhuis voor een hersentumor moet laten bestralen. Het Twentse meisje geeft in korte tijd veel van haar innerlijk prijs. Pijpers draait nergens omheen en vraagt wat haar te binnen schiet. Dat directe leidt meestal ook tot eerlijke antwoorden. De mevrouw die aan haar dertigste bestraling toe is, zonder dat er noemenswaardige verbetering optreedt, is opgewekt gebleven. Ze bidt telkens als ze onder het bestralingsapparaat wordt geschoven en vertelt even later dat ze de kaarten die haar overlijden moeten aankondigen al heeft uitgezocht. Maar zo lang het kan probeert zij elke dag tot een feest te maken.

In het begin is het even wennen aan het optreden van Harmke Pijpers. Ze komt in eerste instantie een beetje arrogant over, niet in de laatste plaats door de zelfverzekerde manier waarop zij haar 'slachtoffers' van repliek dient. Maar al gauw gaat de waardering voor haar directe aanpak en de manier waarop zij durft door te vragen overheersen. De antwoorden die zij geeft zijn vaak geestig. Daardoor wordt een sfeertje gecreëerd dat mensen ertoe brengt haar veel toe te vertrouwen. En dat levert verrassend aardige tv op.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden