Hardwerkende Polen geloven niet in vakbonden

Deense regering boos vanwege Poolse waarschuwing voor cao's

WARSCHAU - Denemarken is boos op Polen vanwege een handleiding voor Poolse ondernemers in Denemarken. Volgens de handleiding, die op de website van de Poolse ambassade in Kopenhagen staat, worden Deense bedrijven en particulieren geterroriseerd door de vakbonden als ze samenwerken met Poolse bedrijven.

"Deense vakbonden proberen op verschillende manieren Poolse bedrijven te dwingen toe te treden tot cao's, vaak door het blokkeren van bouwplaatsen, of door opdrachtgevers die Poolse bedrijven in dienst hebben, leveranciers van bouwmaterialen en andere onderaannemers te beïnvloeden", staat in de handleiding te lezen.

Anders dan in Nederland zijn buitenlandse bedrijven in Denemarken niet gedwongen een wettelijk minimumloon te betalen aan hun buitenlandse werknemers. Maar de Deense vakbonden willen voorkomen dat Polen onder Poolse voorwaarden aan de slag gaan.

De linkse Deense regering heeft een onderzoek ingesteld en eist opheldering van Warschau. "In Denemarken hebben we een ander model dan in andere landen en dat willen we beschermen", aldus Mette Frederiksen, minister van arbeid. "Vakbonden zijn goed voor Denemarken en functioneren helemaal legaal."

Vakbonden goed voor het land? Voor de meeste Polen klinkt dat als een slechte grap. Het Poolse 'model' verschilt dan ook van het Deense of Nederlandse. Het sociaal stelsel is rudimentair, compromissen zeldzaam en confrontatie de norm. "Niemand in Europa maakt zulke lange werkdagen en verdient zo weinig als wij", zegt buschauffeur Andrzej. Hij gelooft nog in de vakbond. Het beroemde Solidarno¿¿-symbool glimt onder zijn plastic regenjas.

Andrzej werkt in het Noord-Poolse Bydgoszcz, maar staat nu te demonstreren voor het parlement in Warschau. Voor zijn werk moet hij elke dag om twee uur 's nachts opstaan en lange dagen draaien. Daarvoor krijgt hij nog geen 500 euro per maand. "Ik mocht met zestig met pensioen, want we hadden een speciale regeling. Maar nu moet ik doorwerken tot mijn 67ste. Dat haal ik niet."

Het verhogen van de pensioengerechtigde leeftijd is slechts één van vele eisen waarmee de vakbonden drie dagen lang proberen de hoofdstad plat te leggen: geen flexibele arbeidstijden, meer geld voor uitkeringen, meer geld voor de gezondheidszorg, geen kortlopende arbeidscontracten, gratis onderwijs. En aangezien de regering dat allemaal niet wil geven, moet de regering weg.

Bozena is verpleegster, ook uit Bydgoszcz. Dertig jaar gewerkt, 400 euro per maand netto. "Jongere mensen krijgen maar 300 euro, daar kunnen ze toch niet van rondkomen?" Gelooft zij nog in de vakbonden, nu deze opnieuw zijn weggelopen uit het overleg met regering en werkgevers? "Het is de regering die niet wil praten."

Vrijwel alle demonstranten voor het parlement hebben Abraham gezien. "Hier zouden jongeren moeten staan", zegt Zbigniew somber. Hij heeft 300 kilometer gereisd uit een bruinkoolmijn in Silezië. "Jongeren gaan liever naar West-Europa om te werken."

Sloven en zwijgen, tot je naar Warschau gaat om je woede uit te schreeuwen. De regering is niet onder de indruk. Nog slechts 15 procent van de werkenden is lid van een vakbond. Het leven in de hoofdstad draait gewoon door ondanks de protesten. Geen enkele eis is ingewilligd. "En toch was het de moeite waard", meent Zbigniew koppig. "Misschien dat eindelijk iemand ons heeft gehoord."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden