Hardrijder niet vervolgd voor doodslag

Van onze correspondente MIDDELBURG - “U vindt, of liever gezegd, u vond het mooi om hard te rijden?”, vraagt de rechtbankvoorzitter. Verdachte: “Hard rijden geeft gewoon een lekker gevoel.” Een golf van verontwaardiging gaat door de zaal, hoofdzakelijk gevuld met familie en bekenden van het slachtoffer.

Koninginnedag 1994. Het fatale ongeluk voltrok zich op de weg naar het Vlissingse station. Ongeluk? Omstanders zagen hoe de motorrijder - in zijn woonplaats ook wel Het Spook genoemd, vanwege zijn rijstijl - vol gas gaf, een paar meter uitdagend steigerde op zijn achterwiel en “met jankende motor” doorschakelde naar een snelheid van meer dan 150 kilometer per uur.

Vierhonderd meter verder vloog hij uit de bocht, en schepte de zevenjarige Laura, die naast haar moeder op het fietspad reed. Ze was op slag dood. Tegen de motorrijder is gisteren door de officier van justitie een onvoorwaardelijke gevangenisstraf geëist van één jaar en vijf jaar ontzegging van de rijbevoegdheid.

De motorrijder uit Vrouwenpolder was gedagvaard voor 'dood door schuld' (Art. 36 van de Wegenverkeerswet). Er is wettelijk gezien geen andere mogelijkheid, geeft de officier van justitie te kennen. De maximale straf die daarop staat is één jaar cel, de eis van de officier.

De ouders van Laura vinden dat hier een hiaat zit in de wetgeving. Volgens hen neemt iemand, die zich schuldig maakt aan zulk roekeloos gescheur, bewust het risico dat hij een fataal ongeluk aanricht. Er zou een straf voor moeten gelden waar ècht een preventieve werking vanuit gaat, ook naar andere 'verkeerscriminelen' toe. De ouders ondernamen serieuze, maar vruchteloze pogingen om het 'dood door schuld' om te laten zetten in 'doodslag'.

De moeder: “Vorige week speelde die zaak van die hengelaars die ruzie kregen met de inzittenden van een rubberbootje. Eentje gooide met een stoeptegel een vrouw dood. Volgens de persofficier valt dat wèl onder doodslag. Wat is dan het verschil? Onze dochter werd alleen getroffen door een motor en niet door een stoeptegel.”

Vlak voordat de rechtszaak begon, draaide de verdachte zich nog berouwvol om naar de familie van het meisje: “Het spijt me echt. Ik wou dat ik het goed kon maken, maar dat kan niet.” De ouders blijven stil voor zich kijken.

De motorrijder (34) geeft even later aan, dat hij tegenwoordig rijangst heeft en overweegt nooit meer te rijden, althans niet op een motor. Wel erkent hij, dat hard rijden “een lekker gevoel” geeft, en dat zo'n zware motor zich er nu eenmaal voor leent, om hard te rijden. “Voordat je het weet, zit je op 110 kilometer per uur.”

Een snelheidsfreak vindt hij zichzelf niet, en ook neemt hij nooit deel aan snelheidsraces over Walcheren, zoals in een uitzending van Nova gesuggereerd zou zijn. Hij wist dat hij te hard reed vlak voor het ongeval, maar hij dacht dat het wel kon, hij zag geen ander verkeer. Zijn raadsman voegt eraan toe, dat hij in al die jaren dat hij rijdt, nooit eerder een ongeluk heeft veroorzaakt.

Wel blijkt de ex-motorrijder al twee keer eerder boetes (respectievelijk 300 en 320 gulden) te hebben gehad wegens te hard rijden, en een keer een veroordeling wegens rijden onder invloed.

Uitspraak 6 juli.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden