Hardlopen is als een mis: spiegeltijd

Geurt Bagchus en Heleen Witvliet.
Geurt: "Zondag is een bijzondere dag. Nog altijd een rustdag. Op zondag schakel ik een standje terug. Ik vind niets zo fijn als lekker lang in bed liggen. En zondag is natuurlijk de hardloopdag bij uitstek."

Heleen: "Als de kerkklokken in de omgeving luiden, gaan wij de deur uit om te hardlopen. We gaan gelijk op."

Geurt: "Naar de kerk gaan en hardlopen lijken een beetje op elkaar. Ik heb als ik hardloop lekker de tijd om mezelf een spiegel voor te houden en over een aantal dingen na te denken. Dat zullen die mensen in de kerkbank ook wel hebben."

Heleen: "Ik loop nog niet zo lang als Geurt en ben nog bezig mijn kilometers uit te breiden. Ik heb nog niet die rust in mijn hoofd. Geurt loopt wel eens achter mij om me af en toe een figuurlijk duwtje te geven."

Geurt: "Op zondagen worden in ons land de meeste kilometers gelopen. Ik ken veel hardlopers die juist op die dag de ruimte zoeken om dingen weer een beetje op een rijtje te zetten."

Heleen: "Hardlopen heeft natuurlijk veel weg van mediteren."

Geurt: "De zondagen in mijn jeugd begonnen met een kerkdienst. Wij waren Nederlands Hervormd en vormden enigszins een uitzondering in het katholieke Tilburg van die tijd. Mijn vader was diaken en ik ging ook naar zondagsschool. Na de viering gingen we naar een oma om koffie te drinken en voor de rest mochten we doen waar we zin hadden. Voetballen deed je op zaterdag. Ik speelde bij J.P.S. in Tilburg. In de volksmond 'Jan Piet Snot', maar het betekende eigenlijk Jonge Protestanten die Samenwerken."

Heleen: "En later kwam de atletiek in je leven."

Geurt: "Dat was toen ik veertien was. Die wedstrijden waren op zondag. Als ik een kerkdienst moest overslaan, was dat nooit een probleem. Mijn vader ging altijd mee naar de wedstrijden."

Heleen: "Mijn vader was voorzitter van de atletiekvereniging. Wij waren niet kerkelijk en brachten de zondag tijdens de warme maanden door op de atletiekbaan. In de winter trainden we in het bos. De moeders kwamen dan mee; het was echt een gezinsuitje. Een zondagse gemeenschap op zich. Net een kerk."

Geurt: "Wij lunchten op zondag feestelijk. Dan was er 'duur vlees'. In plaats van een slavink rosbief of rollade. En dan zaten we lang aan tafel en praatten we met elkaar. Dat was gezellig."

Heleen: "Daar hou je nog steeds van."

Geurt: "Nog altijd wil ik mensen samenbrengen. Dingen uitwisselen. Ook op zondag. Dat heb ik van thuis meegenomen."

Heleen: "En het lange tafelen."

Geurt: "Dat ook. Een grote tafel vol met eten en veel mensen erom heen, daar kan ik van genieten. Ik kom niet voor niets uit Brabant. Als we gasten hebben op zondag en ik kook, dan komen er met gemak vier of vijf gangen op tafel. Maar aan de andere kant is er ook het verlangen naar rust. Lekker met zijn tweeën zijn."

Heleen: "Ik vind het heerlijk om op zondagmiddag uitgestrekt op de bank naar een sportevenement op televisie te kijken. Schaatsen bijvoorbeeld. Dat begint nu weer. Geurt wil op zondag toch ook graag 'echt' wat doen."

Geurt: "Ik wil mensen samenbrengen door middel van het hardlopen. Hardlopen is de meest sociale individuele sport die er is. Door het samen lopen ga je weer andere dingen doen. Vanuit de loopgroepen die ik begeleid, hebben we altijd veel vrijwilligerswerk gedaan. Ook voor de kerk. Voor mij is hardlopen een metafoor voor behulpzaam zijn en daardoor meer mens kunnen zijn."

Heleen: "Geurt heeft wel iets van 'n missionaris."

Geurt: "Ik ben tegen koopzondagen. Dat anderen hun zaak opendoen, oké; wij blijven dicht."

Heleen: "We hebben er bewust voor gekozen om met onze winkel niet in het centrum van Utrecht te gaan zitten. Dan moét je wel open op zondag."

Geurt: "Laat de zondag de zondag blijven."

Heleen: "Ons ultieme zondagsgevoel is samen wakker worden op Terschelling en er de dag vieren. Lekker samen hardlopen. Rust om je heen. Weg zijn van alles en iedereen. Geen verplichtingen. Maar ik zie dat het bij Geurt weer kriebelt."

Geurt: "Ik denk er over om op zondagochtend weer met een duurloopgroepje te beginnen. Samen vijfentwintig kilometer lopen en ondertussen praten met elkaar en dingen uitwisselen. Net als de zondagse lunchtafel uit mijn jeugd."

Geurt Bagchus (60) is hardlooptrainer. Heleen Witvliet (44) is fysiotherapeute en werkt momenteel als re-integratie specialist. Samen hebben ze een hardloopzaak in Utrecht. Ze trouwden in 2011 op Terschelling. Geurt heeft uit een eerder huwelijk een dochter, Nikki (25). Nikki zet als Bewegingswetenschapper de looptraditie voort.

Wie zijn Geurt en Heleen?
De zondag bepaalde het ritme van de week, de kerk het ritme van de zondag. Nu kerkbezoek niet meer zo vanzelfsprekend is, vullen we de zondag met onze eigen rituelen. Deze week de zondag van:

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden