Harde cijfers

De cijfers moeten onze emoties wel bevestigen

Waarom leest u de krant, om de feiten of om de meningen? Hopelijk om allebei, maar de lezer die afgelopen herfst in Trouw al klaagde dat hij méér nieuws wil en minder meninkjes lijkt een punt te hebben. Het enige wat het almaar feller tegen elkaar opklotsen van opinies tot rust zou kunnen brengen zijn harde feiten, liefst teruggebracht tot cijfers. Zie 'Keulen'. Nog vóórdat iemand cijfers binnen had, brak het nationale debat over de betekenis van de gebeurtenis al los. Pas deze week kwam er duidelijkheid. Bijna alle 73 verdachten zijn immigranten. Van die groep komen er 61 uit Noord-Afrika: 30 Marokkanen, 27 Algerijnen, drie Tunesiërs en een Libiër. Verder staan op de lijst vier Irakezen, drie Syriërs, een Iraniër, een Montenegrijn en drie Duitsers. Twaalf van hen worden verdacht van aanranding.

Dat zijn de cijfers - voorlopig. Alleen: wat zeggen die dan? Hoeveel is 73 op de miljoen immigranten die Duitsland vorig jaar moest verstouwen? Doen percentages recht aan de schok over deze nieuwe vorm van intimidatie? Moeten we deze cijfers vergelijken met het aantal aanrandingen op naam van autochtone Duitsers? Waarom focussen we steeds op de daders en veel minder op de slachtoffers? Vragen, vragen. Iemand moet ze stellen. En dan kloppen we toch weer aan bij de columnist.

Vervelend is ook dat cijfers lastiger te lezen zijn dan we denken, zoals drie wetenschappers op 6 februari schreven in NRC. Omdat de 'gevoelige relatie tussen asielzoekers en criminaliteit' vroeg om duidelijkheid, had het drietal een bestand van 33.000 asielmigranten in Nederland gekoppeld aan politiebestanden over geregistreerde criminaliteit. De conclusie: asielmigranten belandden drie keer zo vaak als verdachte in de politiestatistieken als autochtonen: bijna 4,0 procent tegen 1,3 procent van onze hele bevolking. Duidelijk zat.

Alleen leidden die uitkomsten in de sociale media, maar ook in 'De Wereld Draait Door', tot meer verwarring dan duidelijkheid, constateert het drietal. Want: bijna drie keer zo vaak! Dat was koren op de molen van de Wutbürger. "Zie je wel dat asielzoekers er andere normen en waarden op na houden." Maar uit het onderzoek bleek ook dat autochtone Nederlanders die man, alleenstaand en werkloos zijn, net zo vaak worden verdacht van criminele activiteiten. En die conclusie kwam Gutmenschen dan weer van pas. "Zie je wel dat asielmigranten net zo (on)gevaarlijk zijn als wij." Maar volgens de drie onderzoekers rekenen beide kampen zich rijk. Inderdaad blijken mannen vooral tot delicten over te gaan bij gebrek aan werk, geld en liefje. Maar van zulk soort werkloze mannen komen er nu wél veel het land binnen. En dat is inderdaad een reden tot zorg.

Nu weten we écht hoe het zit, denk je dan. Maar vorig weekend plaatste NRC onder de titel 'trap niet weer in die multiculturele valkuil' een kritische reactie op de wetenschappers: "Waarnemingen, ook al zijn ze gebaseerd op cijfers, dienen ook een hoge mate van innerlijke waarschijnlijkheid te hebben", betoogde criminolooog Hans Werdmölder. Hij bedoelde dat de cijfers onze gevoelens over mannen uit mediterrane gebieden wel moeten bevestigen - anders accepteren we ze niet. Tsja.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden