Hans Teeuwen: Maar goed dat leven eindig is

Hans Teeuwen is blij dat het leven eindig is. Stel je voor dat het eeuwig zou doorgaan, hield hij zijn gesprekspartner Wilfried de Jong voor. "Als je er lang over nadenkt word je knettergek, het is een angstige gedachte. Het is goed dat er een einde aan het leven komt."

Zo op een derde kwam de eerste aflevering van 'Zomergasten' echt op gang. Het was tijd voor Teeuwens eerste sigaret (maar nog niet voor bier) en de luchtige anekdotes over zijn jeugdfascinatie voor tapdansers ('Singin' in the Rain') en vroege filmkomieken als Buster Keaton waren achter de rug.

De Jong was nieuwsgierig naar Teeuwens atheïsme. Dit naar aanleiding van misschien wel het mooiste fragment dat de gast van de avond had uitgekozen: een onderkoeld maar spetterend debat tussen de Engelse publicist Christopher Hitchens en oud-premier Tony Blair over (het nut van) godsdienst. Teeuwen smulde van Hitchens waterdichte betoog dat de wereld zonder religie beter af zou zijn. Hij bewonderde hem ook om iets anders: "hij formuleert zo goed en mooi, hij hoeft er weinig emotie in te leggen."

Grappig, want tegen die tijd dacht ik juist hetzelfde over Teeuwen zelf, en over De Jong ook trouwens. Aan tafel zaten twee mensen die hun woorden, ogenschijnlijk losjes, zorgvuldig kiezen. Verstandige mannen, verwikkeld in een prettig, maar ook opmerkelijk ernstig gesprek - ondanks diverse voorzetjes tot gekkigheid van de cabaretier ("Wat zit je toch op die papiertjes te kijken, De Jong!"). Uit zijn fragmentenselectie kon je zijn bekoring distilleren voor mensen die secuur en vol overgave in het nu leven. Onder hen opvallend veel voortijdig gestorvenen: zijn voormalige maatje Theo van Gogh, Pim Fortuyn, komiek Andy Kauffman. En de eerder genoemde Hitchens. De schrijver was ten tijd van het debat ziek en zou een jaar later sterven. Maar, dat was juist zo mooi, in zijn argumentatie geen greintje zorg over het naderende beslissende moment: hemel, hel, of niets. Alleen over het leven zijn we zeker. En over de eindigheid ervan.

Dat besef hangt onwillekeurig als een grauwe sluier over 'We Zijn er Bijna!', de MAX-serie waarin een groep van zo'n veertig senioren per caravan door Oost-Europa trekt. De babyboom-nomaden doen volgens een strak draaiboek in zes weken Hongarije, Roemenië en Bulgarije aan. Niets dan vrolijkheid hoor, in de eerste aflevering. De krasse types in driekwartbroeken, fleecetruien en felgekleurde crocs maken kiekjes van Boedapest, zonnen naast de auto, kruiswoordpuzzelen, schenken sherry bij de lunch. Heel vermakelijk om te zien hoe Jan (71) en Bertha (69) goedgemutst hun caravan overhoop haalden op zoek naar de ingang van een miereninvasie.

Toch is de manier waarop de zeventigers vakantie vieren wezenlijk anders dan de hoofdfiguren in series als 'Jersey Shore'. Zullen ze zo'n tripje volgend jaar weer kunnen maken? De vraag hangt impliciet steeds in de lucht. Het is te hopen dat presentatrice Martine van Os, wier gesprekjes nu nog liefst gaan over wentelteefjes en inparkeren, de komende weken meer de diepte ingaat. In zo'n gezelschap zou je de grote levensvragen niet uit de weg moeten gaan. Trees (78) vat de vakantiestemming met melancholische wijsheid samen: "Ik geniet voor 200 procent."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden