Column

Hans Teeuwen: de stuivercabaretier die maar geen dubbeltje wil worden

Beeld anp

Over de nieuwe presentator van het tv-programma 'Zomergasten' zijn de meningen nu al verdeeld. Was Wilfried de Jong wel of niet te aardig voor zijn gast, cabaretier Hans Teeuwen?

Ik had graag hierop een antwoord willen geven maar kon door omstandigheden alleen het laatste halfuur zien. En de toegang tot Uitzending Gemist, de volgende dag, werd door de publieke omroep heel elegant en democratisch versperd met de afblaffende melding: 'Het is niet toegestaan om deze aflevering vanaf uw huidige geografische locatie te bekijken.' Had je maar thuis moeten blijven, stomkop. Wat maakt dat je in Vlaardingen wel mag kijken maar in Toscane niet, moet een ambtenaar van de NPO in de brievenrubriek maar even komen uitleggen.

Ik weet dus niet of De Jong inderdaad boterzacht was, maar ik was in dat laatste halfuur wel getuige van een enorme misser van zijn kant. Het ging om het fragment dat over sekteleider Charles Manson ging. Hans Teeuwen vertelde als inleiding wat hij van Manson vond. Een wrede psychopaat die in 1969 zijn private moordenaars op rijke inwoners van Los Angeles losliet. Maar vlak voor het begin van het filmpje en terwijl de afschrikwekkende kop van Manson als achtergrond diende, zei Hans Teeuwen nog bijna achteloos: "Als ik me een voorstelling zou moeten maken van hoe God eruitziet, zeg maar de God van Abraham, dan denk ik altijd een beetje aan Charles Manson".

Ik verwachtte dat Wilfried de Jong direct uit zijn stoel zou springen en zijn gast bij de strot zou grijpen: biecht op Hansje, is dit de ultieme domme provocatie van een stuivercabaretier die maar geen dubbeltje wil worden? Een goedkoop geval van christenen pesten? Een gekunsteld tegenwicht voor de islamkritiek die je eerder heb geuit? Of meen je dat echt en kunnen we hierover een diepgaande discussie beginnen? Maar De Jong sliep al, zweeg, gaapte bijna en kondigde het Manson-filmpje aan. Grote streep door mijn scherm: afgekeurd.

In 1969, het jaar dat Charles Manson werd gearresteerd, was ik 12 en mijn moeder las uitsluitend sensatieblaadjes. Stiekem ging ik erin bladeren. De levensloop van de Amerikaanse psychopaat, zijn satanische mimiek op foto's en dat eten van levende schorpioenen associeerde mijn kindergeest met het absolute kwaad. Als iemand in die tijd had geroepen dat Manson eigenlijk een beetje God was, had ik met mijn wijsvinger tegen mijn hoofd getikt. Ik was in die tijd nog misdienaar. Maar ook nu de verkoeling tussen Hem en mij is ingetreden, vind ik deze opmerking van de cabaretier te krankzinnig voor woorden.

Probleem is wel dat diezelfde avond een bus vol Italiaanse pelgrims in een ravijn viel (39 doden), dat kort daarvoor een trein, ook met pelgrims aan boord, in het pelgrimsoord Santiago de Compostela ontspoorde (bijna 80 doden), dat even daarvoor in Guyana een bus met jonge Franse katholieken - op weg naar paus Franciscus - door een vrachtauto werd verpletterd (1 dode, 3 zwaargewonden). God is dan misschien niet Charles Manson maar soms lijkt het er wel op dat hij met pensioen is gegaan.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden