Half miljoen dieren bloeden voor godin Gadhimai

Een onopvallende tempel in Nepal is even wereldnieuws, omdat er een half miljoen dieren worden geofferd. Een gruwel, vinden activisten.

Een stroom van duizenden hindoes beweegt zich langzaam over de smalle, stoffige toegangsweg naar Gadhimai. Families uit India laten zich vervoeren per tractor, de karren volgepakt met stro, potten, pannen, en geiten. Nepalese bezoekers reizen in karretjes voortgetrokken door ezels, of lopen urenlang tot ze hun doel hebben bereikt.

De vrouwen dragen felgekleurde sari’s, de mannen een dhoti of kurta, de standaardkleding van de bevolking in de laaglanden van India en Nepal. De kinderen zijn feestelijk gekleed, met olie en strikken in het haar. De levende have – buffels (geen koeien, want die zijn heilig) en geiten voorzien van een rood stuk katoen – sjokt gewillig mee. Aan de andere kant van de weg beweegt een stroom mensen in tegenovergestelde richting. Zij dragen onthoofde geiten bungelend aan stokken, kippen vastgebonden aan levenloze poten, en dode vogels in kooitjes.

In Gadhimai’s onopvallende tempel vindt eens in de vijf jaar Nepals drukst bezochte festival plaats, dat bekend staat als ’s werelds grootste dieroffer. De organisatie verwacht dit jaar een nieuw record met een half miljoen dieren die binnen 48 uur geslacht worden. Dorpen in de omgeving worden aangemoedigd ten minste duizend dieren aan te leveren.

De overgrote meerderheid van de twee miljoen bezoekers is afkomstig uit de nabijgelegen Indiase deelstaten Bihar en Uttar Pradesh. Ashok Singh deed er drie uur over om vanuit Adapur, in Bihar, naar Gadhimai te lopen. Hij besteedde een fors deel van zijn jaarinkomen aan het kopen van een geit. „Ik kom hier omdat we in Bihar geen goede faciliteiten voor dieroffers hebben. Mijn vader is ziek en ik breng dit offer zodat hij beter wordt.”

Het festival begon drie eeuwen geleden met een droom. Volgens hoofdpriester Mangal Chaudhary – de tiende generatie met deze baan in de familie – verscheen de godin Gadhimai in een droom van zijn voorvader. Chaudhary: „Ze eiste bloed om een einde te maken aan de epidemieën die toen heersten. Vandaag de dag garandeer ik dat de wens van iedere gelovige die hier offert, vervuld wordt.” De meeste gelovigen bidden voor een zoon, aldus de priester.

Niet iedereen is echter even enthousiast over de rituele slachtpartij. Zelfs Shiva Chandra Kusuwa, die voorzitter van het organiserend comité is, heeft zijn bedenkingen. Kusuwa is ook parlementslid voor de Maoïstenpartij, die staat voor secularisme en zich keert tegen religieuze rituelen. „Diep in mijn hart ben ik tegen dieroffers”, zegt Kusuwa. „Maar het is mijn taak om het festival in goede banen te leiden.”

De voorzitter is niet de enige met bezwaren. Na afloop van de slachting maakt ooggetuige Manoj Gautam van de organisatie Animal Welfare Network Nepal een getraumatiseerde indruk. Hij vertelt met afschuw over wat hij gezien heeft in het afgesloten slachtstadion (zie kader).

„Nadat het signaal was gegeven, renden honderden mannen met zwaarden richting de duizenden loslopende buffels. Ze kozen een willekeurig dier uit en begonnen erop in te hakken. Bij sommige dieren ging het snel, bij andere duurde het ondraaglijk lang voordat de kop van het lichaam was gescheiden.”

„De babybuffels probeerden hun moeder te zoeken of te ontsnappen. Ze werden achtervolgd door de slachters, wadend in een stroom van bloed. Het is een scène die ik de rest van mijn leven niet zal vergeten.”

Maar de protesten van Nepalese en internationale activisten, onder wie de Franse actrice Brigitte Bardot en de Indiase politica Maneka Gandhi, mochten niet baten. De jonge religieuze leider Palden Dorje had aangekondigd de offers te stoppen, maar kwam niet opdagen. Volgens een van zijn volgelingen is hij door de lokale autoriteiten onder druk gezet.

Volgens activiste Pramada Shah is de organisatie schuldig ’aan elke denkbare vorm van dierenleed’. „Die Gadhimai-dieroffers vallen onder de ernstigste misdaden tegen dieren, vergelijkbaar met de slachting van zeehonden en stierengevechten”, aldus een geëmotioneerde Shah. „Ik zweer dat ik niet zal rusten tot de dieroffers zijn afgeschaft.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden