Ombudsman

Hadden journalisten de persconferentie van Henry Keizer moeten boycotten?

Adri VermaatBeeld Maartje Geels

Verscheidene lezers vinden dat Trouw een onlangs door VVD-voorzitter Henry Keizer belegde persbijeenkomst had moeten boycotten.

‘In een tijd waarin journalisten en journalistiek onder druk staan, is het zaak waar nodig principieel te zijn’, gaf een lezer zijn bezwaar aan tegen het uitblijven van een collectieve journalistieke boycot. Het was hem opgevallen dat Keizer voor zijn persontvangst op 28 april de deur voor journalisten Eric Smit en Kim van Keken van Follow the Money letterlijk gesloten hield. 

Uitgerekend zij waren degenen die een week eerder de affaire rond de VVD’er aan het licht brachten. Collega’s van andere media maakten verbaal bezwaar tegen hun uitsluiting, maar namen deel aan het persgesprek.

‘Ik meen dat op het moment waarop Follow the Money de toegang werd ontzegd de pers zich collectief had moeten terugtrekken: iedereen of niemand’, schreef de lezer. Anderen wezen op het belang van persvrijheid of noemden het een ‘schande’ dat Trouw ‘slaafs aanschoof’ bij de uitleg van Keizer over de omstreden aankoop van uitvaartbedrijf de Facultatieve.

Principiële daad

De bij het persgesprek aanwezige journalisten hadden, zoals lezers wensten, een principiële daad kunnen stellen. Zij hadden na het weren van twee collega’s rechtsomkeert kunnen maken. Een vraag die beklijft is of dit middel het waard was om Keizer mores te leren en welk doel de journalistiek hiermee zou hebben bereikt, afgezien van morele steun aan twee collega’s.

Het is voor journalisten makkelijk om van buitenaf te praten en achteraf een oordeel gereed te hebben. NRC-columnist Bas Heijne schreef dat ‘de andere journalisten hadden moeten opstappen’, zonder toe te lichten waarom hij dat vindt. Journalisten hebben principes, maar solidariteit is iets anders. Ze gaat verder dan vanzelfsprekende, collegiale behulpzaamheid.

Met haar verschillende belangen is solidariteit binnen de journalistiek minder aanwezig dan verondersteld. Een voorbeeld is het weren van alle media, met uitzondering van de NOS, door partij Denk op de verkiezingsavond van 15 maart. Het had voor de publieke omroep aanleiding kunnen zijn zich solidair te verklaren met de andere media. Die principiële stap bleef uit.

Tekst loopt door onder afbeelding. 

Henry KeizerBeeld ANP

Journalisten helpen elkaar normaliter met vooral praktische zaken, zoals, met NRC voorop, ook de twee van Keizer’s persgesprekken buitengesloten journalisten hebben ervaren. Meerdere collega’s namen het verhaal van de VVD’er op, teneinde dat aan de journalisten van Follow the Money te kunnen geven. Zo kregen zij ook de syllabus met ondersteunende stukken die Keizer had uitgereikt.

Collectieve boycot

Bij een journalistieke boycot was Keizer’s doel voor het verzamelen van de pers, het aantonen dat hij anders dan beweerd zorgvuldig heeft gehandeld rond de Facultatieve, volledig de mist ingegaan. Het zou hem echter, na de volgens hem eerdere onbetrouwbare handelwijze van Follow the Money, óók verder in de rol van slachtoffer hebben gedreven.

De andere kant immers is dat Keizer een collectieve boycot had kunnen uitbuiten. Hij had de media kunnen verwijten dat zij geen interesse tonen in zijn kant van het verhaal en dat het toepassen van het principe van hoor- en wederhoor voor de Nederlandse pers niet vanzelfsprekend zou zijn. Hij had met recht kunnen wijzen op het openbaar bestuur, waar op allerlei niveaus het zeker niet ongebruikelijk is om selecteerde media voor een bepaald onderwerp uit te nodigen.

Ik vind niet dat Trouw haar principes heeft verzaakt of dat de krant kan worden verweten dat een politiek redacteur het persgesprek met Keizer bijwoonde. Zij en haar collega’s hebben ter plekke voor Eric Smit en Kim van Keken van de nood een deugd gemaakt. Namens hen werden zelfs tevoren afgesproken vragen aan Keizer gesteld. Of het verstandig was van de VVD’er om Follow the Money te weren, betwijfelden de bij het persgesprek aanwezige journalisten al vanaf het eerste moment. Voordeel bracht het hem niet.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden