Hackers bezorgen Tories nieuw schandaal

Als de wet van Murphy dezer dagen op iets van toepassing is, dan wel op de Britse Conservatieve partij: alles wat fout kán gaan, gáát ook fout.

Zaten de Tories onder William Hague eindelijk weer een beetje in de lift - slechts tien procent achter op de regerende socialisten - komt daar het nieuws dat Cherie Blair, echtgenote van Labour-premier Tony, in mei een baby verwacht. Heel Groot-Brittannië op z'n kop, en Hague moet het premierspaar alle geluk van de wereld wensen - terwijl ook hij beseft dat zo'n wurm in Downing Street 10 straks bij verkiezingen goed kan zijn voor twintig zetels Labour-winst, zoals sommige Britse kranten al schalks voorrekenden.

Deze opsteker voor Labour is de Conservatieven natuurlijk niet aan te rekenen. Anders ligt dat met het schandaal rond hun kandidaat voor het burgemeesterschap van Londen, Lord Jeffrey Archer. De puissant rijke schrijver-politicus viel dit weekeinde door de mand na een streek van zijn 'vriend' Ted Francis. Deze had een rekening met Archer te vereffenen, en vertelde de zondagskrant News of the World dat Archer hem dertien jaar geleden had gevraagd te liegen over een nachtelijke escapade, die de boulevardkrant Daily Star koppelde aan een prostituee.

Dat laatste was niet waar, het uitstapje betrof 'slechts' een naaste medewerkster, en de leugen was zelfs niet nodig tijdens het smaadproces tegen de Star. Dat leverde Archer 500 000 pond op. Maar alleen al het verzoek van Archer destijds deed hem nu de das om. Exit Jeffrey Archer, als kandidaat, als lid van het Hogerhuis, en weldra ook als gewoon lid van de Tory-partij. Hij laat de Tories ontredderd achter in de ernstigste crisis sinds het aantreden van Hague als partijleider.

En nou gisteren weer. De Tories moesten zelfs de politie erbij halen om uit te zoeken wie de vermaledijde hacker was die de privé-bankrekeningen van de partij bij de Royal Bank of Scotland had gekraakt. Daardoor kwam aan het licht dat de partij de afgelopen maand zo'n 2,2 miljoen gulden aan donaties heeft ontvangen via de Belize Bank.

De gulle gever heet Michael Ashcroft, een in belastingparadijs Belize wonende zakenman, eigenaar van dezelfde Belize Bank, bezitter van zowel de Britse als de Belizaanse nationaliteit, maar bovenal: penningmeester van de Conservatieve partij. Tory-voorzitter Michael Ancram wringt zich nu in alle bochten om een ieder te overtuigen dat het geld niet van de Bank afkomstig is, maar van Ashcroft persoonlijk. Het eerste is namelijk een overtreding van de donatie- en sponsorregelingen voor Britse politieke partijen, het laatste niet.

Ancram weet al wel waar de hackende schurken gezocht moeten worden. ,,Dit lijkt de laatste in een serie smerige trucjes die worden uitgehaald door lieden die nergens voor terugdeinzen om deze Labour-regering aan de macht te houden'', zei hij.

Labour speelt behendig in op de sleaze-factor - de kwade geur van fraude en overspel - die de Tories bij de verkiezingen van 1997 op een desastreuze manier opbrak. Kan de 'commissie ethiek en integriteit' van de Tories, die de Archer-catastrofe moet onderzoeken, zich niet ook eens buigen over de affaire-Ashcroft, zo suggereerden Labour-parlementariërs fijntjes.

Eergisteren bezocht Tory-leider Hague de wijk Kensington-Chelsea, een chic Londens Tory-bolwerk waar volgende maand tussentijdse verkiezingen plaatsvinden wegens de dood van Conservatief Lagerhuislid Alan Clark. Hague zou daar favoriet Michael Portillo een hart onder de riem steken, maar hij kon zijn auto niet uit of hij stuitte op joelende aanhangers van Labour-tegenkandidaat Peter Tatchell. En op borden met de tekst: Same old Tories, same old stories, same old sleaze. Schielijk maakte Hague zich uit de voeten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden