Haast vergeten [23]

Wie zich haast lijkt armoedig. Rijken lenen niet graag geld aan armoedige mensen. Ik moet tegen Maurits de Kadt doen alsof het een gunst is dat hij in mijn onderneming mee gaat doen. Flink schermen met de belangstelling van Pierre Touw uit Arnhem. Zal ik echt durven zeggen, zoals hij me heeft aangeraden, dat Freddy Amstel in mijn voorstel geïnteresseerd was? Een dooie kan niets tegenspreken, maar ik kan niet goed liegen. Vergeten te kijken waar twaalf op rijmt. Terug fietsen. Daar op die stenenfabriek. Zwaalf heet die fabriek. Zouden ze er onyx hebben? Hoe duur zou een stukje onyx zijn?

Harm beklimt het kopje van Bloemendaal, suist naar beneden, remt stevig af, en draait de Duinweg in. Daar is een groot huis met een rood dak. Alle andere huizen hebben strooien daken. Onder het rode dak zitten grote ramen. De andere huizen hebben kleine ramen. Zal ik mijn fiets op slot zetten? Ja, natuurlijk zet ik mijn fiets op slot. Zal ik nog even tegen een boom pissen? Heb ik in de trein niet gedaan. Ik doe geen twee dingen tegelijk meer. Rustig, bedaard, weloverwogen, kalm, beheerst. Achter die boom. Gulp dicht. Fiets op slot. Naar het huis lopen. Zou De Kadt achter de gordijntjes staan te kijken? Misschien toch iets energieker lopen.

De Kadt stond opzij van het huis hout te hakken. Hij had een houthakkersjasje aan.

,,Harm? Heb ik dat goed verstaan?' Har knikte. Harm was nu zijn naam.

,,Kom binnen. Koffie? Dat moet ik dan gaan zetten. Ik heb geen personeel meer. U heeft toch gehoord dat mijn zaak failliet is? Altijd word ik bekend om de verkeerde redenen. Ik ben begonnen, maar dat was natuurlijk vóór uw tijd, met aan de mensen te vragen op welke politieke partij ze gingen stemmen. Dat had nog niemand eerder gedaan. Als ik dat wist, dan ging ik op de televisie vertellen hoe de uitslag zou worden. Vaak kwam het goed uit, omdat de mensen toen nog eerlijk waren en ook hun hele leven op dezelfde partij bleven stemmen. Wie regelmatig op televisie komt en de toekomst voorspelt, die wordt beroemd en zijn kostje is gekocht. Ik ging investeren in internetbedrijfjes. Allemaal kiene jongens zoals jij, met een goed idee, veel enthousiasme, technisch vernuft, maar geen cent kapitaal. Ik stak er geld in. De zaak noemde ik Neekonomie, want ik wilde af van de Ekonomie. Het kwam op ideeën aan, op interactie, communicatie, weet je wel.'

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden