Haarhuis wil geen buitenbeentje zijn

In wat echt zijn laatste jaar als tennisser wordt, speelt Paul Haarhuis morgen zijn 25ste dubbelpartij in de Davis Cup. Leuk zo'n 'jubileum', maar de Brabander vindt het veel belangrijker dat hij er dit weekeinde tegen Canada weer bij kan zijn. Want dat was lange tijd onzeker.

Fred Buddenberg

MAASTRICHT - De speaker die op de Markt in Maastricht een jeugdclinic van de Nederlandse tennissers aan elkaar praat, wijst de omstanders op de aanwezigheid van Haarhuis. En hij zegt daar ook een reden voor te hebben. ,,Want zonder Paul is het toch niet echt een Davis-Cupploeg.''

,,Onzin'', zegt Haarhuis als hij na de lotingsceremonie in het stadhuis met die woorden wordt geconfronteerd. ,,Er was Davis Cup vóór mij en er zal Davis Cup ná mij zijn.'' Maar na enige bedenktijd en rekenwerk begrijpt hij de opmerking wel. ,,Ik ben er sinds 1989 bij. Dit is mijn zestiende jaar en er zullen ongetwijfeld mensen zijn die niet anders weten dan dat ik erbij zit.''

Haarhuis heeft een lang verleden in de Davis Cup. Hij zat in 1989 bij de selectie en hij maakte een jaar later zijn debuut. Nota bene tegen Connell, de huidige bondscoach van Canada, dit weekeinde de tegenstander van Nederland in de eerste ronde van de wereldgroep. Sinds dat duel ontbrak hij maar drie keer. In 1996 tegen Nieuw-Zeeland (huwelijk), in 1998 tegen België (polsblessure) en vorig jaar hield een schouderkwetsuur hem aan de kant tegen India.

Tegen Canada maakt Haarhuis zijn 26ste optreden in een Davis-Cupwedstrijd en daarmee evenaart hij het record van wijlen Henk Timmer uit de jaren dertig. ,,Ik ben altijd beschikbaar geweest'', erkent de Eindhovenaar, die over bijna twee weken 38 jaar wordt. ,,Ik was altijd bereid tijd vrij te maken voor de Davis Cup. Vaak met allerlei nadelige consequenties, omdat het niet altijd goed in het schema paste. Echte twijfels heb ik nooit gehad, ik vond het belangrijk te spelen.''

Een ernstige schouderblessure leek vorig jaar een einde te maken aan de carrière van Haarhuis. Hij weet nog goed dat hij als een dood vogeltje in de kleedkamer van Wimbledon zat. Mentaal en lichamelijk stuk. Tijdens de maandenlange revalidatie na een operatie besefte hij dat hij een beter afscheid verdiende. En dus begon hij serieus werk te maken van een comeback in de ploeg.

De klok maakte echter grotere sprongen dan het herstel van het schoudergewricht. Vorige maand stond hij voor het eerst op de baan tijdens een challenger in Heilbronn. Samen met John van Lottum, de speler die hem tijdens het dubbel in de wedstrijd tegen India zo succesvol had vervangen. Die test deed Haarhuis schrikken. De schouder pruttelde tegen, maar na lichte verbeteringen in de aanloop naar het duel met de Canadezen kreeg hij alsnog het stempel 'wedstrijdfit'.

Davis-Cupcoach Bogtstra aarzelde niet en nam Haarhuis op in de selectie, ten koste van Van Lottum. In Heilbronn hadden beide spelers alle scenario's al besproken. ,,Het mooie van de reactie van John was, dat hij er een beetje van baalde dat het opeens goed ging met mijn schouder. Hij had er natuurlijk graag bij willen zijn. Maar wij kunnen elkaar gewoon in de ogen kijken.''

In de afgelopen jaren dubbelde Haarhuis in Davis-Cupverband met Koevermans, Eltingh, Siemerink, Schalken en Verkerk, met wie hij waarschijnlijk morgen wederom een duo vormt tegen Canada. De loting bepaalde dat de wedstrijd in het MECC in Maastricht vandaag wordt geopend door Schalken en Dancevic, gevolgd door de partij Verkerk-Larose. Mede gelet op de posities van de Canadezen op de wereldranglijst -Dancevic is nummer 217 en Larose 233- geldt Nederland als torenhoge favoriet voor de winst.

,,We hebben een goed team met veel mogelijkheden'', aldus Haarhuis. ,,Maar zet je ons naast ploegen als Spanje, Frankrijk, de Verenigde Staten en Australië, dan horen wij daar echt niet bij. Daar moeten wij realistisch in blijven. Als wij de tweede ronde halen en tegen Spanje moeten, met spelers als Moya, Ferrero en Nadal, vertolken wij de rol die Canada nu tegen ons speelt.''

Haarhuis zou Haarhuis niet zijn, als hij zich geen doelen stelt. ,,Wat ik mis op mijn palmares is de Davis-Cupfinale en olympisch goud. Voor de rest staat mijn prijzenkast aardig vol.'' In april beslist Haarhuis, die in Atlanta met Eltingh olympisch brons won, of hij samen met Verkerk een serieuze poging gaat doen om op het hoogste platform in Athene te komen. ,,Maar op dit moment is de Davis Cup het belangrijkste.''

Over een ding bestaat er bij Haarhuis geen twijfel. Na dit jaar stopt hij er echt mee. Dat is, zoals hij zegt, 110 procent zeker. ,,Het is tijd om verder te gaan. Tijdens mijn revalidatie heb ik er veel over nagedacht en ik kan er nu vrede mee hebben. Het mag niet zo zijn dat ik een soort buitenbeentje word en dat iedereen zegt: wat doet hij hier nog. En van sommige spelers had ik de vader kunnen zijn.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden