Haarhuis: We worden eerste in de poule of we vliegen eruit

EINDHOVEN - Zet Jacco Eltingh en Paul Haarhuis ergens in Nederland zij aan zij op een tennisbaan en het succes is verzekerd. Dan worden de toegangskaarten redelijk verkocht, zijn de tribunes goed bezet en zou je zowaar bijna gaan denken dat het dubbelspel een trekpleister van jewelste is.

Maar dat is het natuurlijk niet. Normaal gesproken tennissen dubbelspelers op tijdstippen dat de tribunes er stil en verlaten bij liggen, omdat de enkelpartijen zijn afgelopen. Het prettige van een wereldkampioenschap voor dubbelspelers is dan ook, dat alle aandacht enkel en alleen naar die dubbelspelers uitgaat. Hoewel de belangstelling zelfs dan behoorlijk kan tegenvallen, zoals de spelers de afgelopen jaren in Johannesburg en Jakarta ondervonden hebben. In Eindhoven is dat, dank zij de aanwezigheid van Haarhuis en Eltingh, anders. “Op één dag zitten hier meer mensen dan vorig jaar in Jakarta tijdens het hele toernooi”, is Eltingh opgevallen.

Dat het dubbelspel bij het publiek niet erg in trek is, heeft tennissende tweetallen nooit veel kunnen schelen. Of de mensen nou wel of niet op hun werkzaamheden afkomen, een vermogen verdienen ze er toch wel mee. Om een voorbeeld te geven: de dubbelspecialisten Connell en Galbraith, die het Haarhuis en Eltingh gisteravond knap lastig maakten, kregen tot dusver respectievelijk 1,6 en 2,8 miljoen dollar op hun bankrekening bijgeschreven.

De tijden zijn echter aan het veranderen. De belangstelling voor tennis loopt bij publiek, media en sponsors gestaag terug en aangezien het dubbelspel op toernooien altijd al als een bijzaak werd beschouwd, vallen daar de hardste klappen. Het wordt tijd, mopperen de dubbelspelers, dat idolen als Sampras, Agassi en Courier zich ook eens inschrijven voor een dubbeltoernooi. Dan komt het publiek tenminste kijken. Wat hen betreft wordt het weer net zo als vroeger, toen het doodgewoon was dat de beste spelers ter wereld zowel in hun eentje als samen met een partner optraden. Rod Laver won zeven Grand Slamtitels in het dubbelspel, Ken Rosewall negen en Roy Emerson zestien. Stefan Edberg en John McEnroe waren de laatste toptennissers, die hun energie zowel in het enkel als in het dubbelspel staken, zonder dat het een ten koste ging van het ander: in beide disciplines stonden ze in de top tien.

Tegenwoordig komt het nog maar zelden voor dat een succesvolle dubbelspeler op de ranglijst van enkelspelers bij de eerste honderd staat. En andersom zijn de beste enkelspelers van de wereld nauwelijks geïnteresseerd in het spelen van dubbels. Door de hectische jacht op prijzengeld en de toegenomen concurrentie is het programma van de toppers zo overvol, dat ze voor het spelen van dubbelpartijen geen tijd en fut overhouden. Daar komt bij dat het veel aanpassingsvermogen vergt om beide disciplines te combineren. Een individuele sport als tennis creëert nogal wat egocentrische spelers, en juist dit type kost het vaak moeite om rekening te houden met een partner. Dat lukt alleen spelers, die in staat zijn het een en ander door de vingers te zien. Die goed met elkaar op kunnen schieten. Zoals Haarhuis en Eltingh. “In iedere wedstrijd komt het voor dat je baalt omdat de ander iets stoms doet”, zegt Eltingh. “Daar moet je alleen niet al te lang bij stil blijven staan.”

Haarhuis en Eltingh hebben zich dit jaar met zes toernooioverwinningen - op de banen van Monte Carlo, Roland Garros, Halle, Tokio, Essen en Stockholm - voor het WK gekwalificeerd. In het Eindhovense Indoor Sportcentrum strijden ze deze week om de wereldtitel en om de eerste plaats op de wereldranglijst, die ze na de US Open aan Woodforde en Woodbridge kwijtraakten. Beide doelen kwamen gisteravond, met de tweede overwinning op rij, iets dichterbij. In twee sets (7-6 6-2) versloeg het Nederlandse koppel de Canadees Grant Connell en de Amerikaan Patrick Galbraith, die de afgelopen nacht met spijt zullen hebben teruggedacht aan de eerste set. Want dat was de set, waarin zij de beste kansen hadden en waarin ze maar liefst drie breekpunten onbenut lieten.

Aangemoedigd door het enthousiaste publiek stoven Haarhuis en Eltingh in de tiebreak voortvarend naar een riante voorsprong van drie setpoints (6-3). 'Wij geven tennisles', zong een groepje toeschouwers, maar dat was niet waar. Want even zo makkelijk leverden Haarhuis en Eltingh hun voorsprong weer in (6-7). Plotseling waren de rollen omgedraaid. Galbraith serveerde voor de set en produceerde een onvergeeflijke fout: een dubbele. Van die misser wisten beide tennissers zich niet meer te herstellen. De Nederlanders beslisten de tiebreak in hun voordeel en hadden in de tweede set geen kind meer aan hun tegenstanders.

Haarhuis kwam er rond voor uit dat de eerste set een dubbeltje op zijn kant was geweest. “Het gaat nog niet echt lekker met ons”, constateerde hij. “Vooral in de beginfase liep het behoorlijk stroef. Onze tegenstanders hadden zes games lang het betere van het spel. In die eerste set had er van alles kunnen gebeuren. De tiebreak was ontzettend belangrijk. Dat ze die verloren, was een enorme domper voor ze. Daarna was het gauw afgelopen.”

Om zeker te zijn van een plaats in de halve finale, moeten Haarhuis en Eltingh vandaag minstens één set winnen van Rick Leach en Scott Melville, die gisteren het zwakke gravelduo Lobo/Sanchez versloegen (7-5 6-2). “We hebben morgen twee mogelijkheden”, stelde Haarhuis grinnikend vast. “We worden eerste in onze poule of we vliegen eruit.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden