Haarhuis en Eltingh blijven zich richten op het enkelspel

JOHANNESBURG (ANP) - Zelfvertrouwen, zekerheid en rust door een bijna volmaakte samenwerking zijn de pijlers waarop Jacco Eltingh en Paul Haarhuis het grootste succes uit hun tennisloopbaan hebben gebouwd. Winnaars bij hun debuut in de eindstrijd van het sterkst bezette dubbeltoernooi waarin Tom Okker een kleine vijftien jaar geleden met de Pool Wojtek Fibak twee keer verliezer was.

De Masters Dubbel, in Johannesburg afgesloten met winst in drie sets op de Australiers Woodforde en Woodbridge (7-6, 7-6, 6-4) leverde de Nederlanders een prijs op van ruim 600 000 gulden, het loon voor vijf gewonnen partijen tegen de sterkste dubbels van de wereld en de bonus voor het bereiken van de tweede plaats in het jaarklassement na de Canadees Grant Connell en de Amerikaan Patrick Galbraith.

“Wij hebben fantastisch gespeeld”, constateerde de 23-jarige Eltingh over de afsluiting van het seizoen met zijn vier jaar oudere partner. “Dat moet ook wel, want anders win je geen vijf partijen in een dergelijk toernooi. Het is steeds beter gegaan. Vooral als team hebben wij perfect gewerkt. Goede afspraken gemaakt en goed uitgevoerd bovendien.”

Goede verwachtingen

Eltingh en Haarhuis hadden in de groep ook al gewonnen van de “Woodies”, die vrijwel onmiddellijk na de verloren finale naar Dusseldorf vertrokken voor de eindstrijd van het toernooi om de Davis Cup tegen Duitsland. “Wij zijn met goede verwachtingen aan deze tweede partij begonnen”, vertelde Eltingh, “omdat wij met hun service konden omgaan.”

“Wij hebben geprobeerd Woodbridge, omdat hij de mindere van de twee is, onder druk te houden. Wanneer je merkt dat hij geirriteerd raakt, zelfs zijn racket kapot slaat, dan krijg je zelf een heel prettig gevoel”, vulde Haarhuis aan. “Wereldkampioen zijn is trouwens ook een heel fijne ervaring”, voegde hij er aan toe.

Haarhuis en Eltingh hebben hun weg naar de top vooral via de kleinere toernooien gebaand. Eltingh: “De beste veertien toernooien van ons waren beter dan die van wie ook. Maar de beloning is natuurlijk kleiner dan bij een Grand Slam. Je moet drie van die toernooien winnen om evenveel punten te krijgen als voor het bereiken van een Grand Slam-finale. Daarin heeft het ons niet echt meegezeten. Wimbledon hebben wij niet gespeeld, bij de andere drie zijn wij niet tot de laatste acht gekomen. Dat scheelt heel wat punten ten opzichte van de anderen. Maar in Johannesburg zijn wij toch Woodforde en Woodbridge voorbij gegaan en als tweede geeindigd op de ranking van 1993.”

Het Nederlandse paar speelde dit jaar ongeveer twintig toernooien samen. Eltingh ging in San Francisco een keertje “vreemd”, met Scott Davis omdat Haarhuis op dat moment niet in de Verenigde Staten was. Zijn partner begon het jaar met een paar toernooien met Koevermans, maar stapte over omdat “Koef” door zijn lage klassering in het enkelspel geen toegang had tot de toernooien, die Haarhuis wilde spelen.

“Het enkelspel zal ook in 1994 voor ons het belangrijkst blijven”, oordeelde Eltingh. “Onze planning richt zich net als dit jaar op de singles met natuurlijk oog voor de dubbels, zeker als wij individueel in een toernooi zouden zijn uitgeschakeld. Wij zullen dus veel op pad zijn samen met onze coach Alex Reijnders.”

Eltingh vond de tiebreak uit de tweede set het beslissende moment uit de eindstrijd tegen Woodforde en Woodbridge, die zeventien voorgaande toernooifinales hadden gewonnen en daarmee gedeeld recordhouder zijn met de Amerikanen John McEnroe en Peter Fleming.

“In de tweede tiebreak”, verklaarde Eltingh, “hebben wij twee keer een mini-break achter gestaan. Terwijl zij geprikkeld raakten, hebben wij die achterstand met solide punten weggewerkt en ook de tweede set gewonnen. Op zo'n moment verdwijnt de druk en komt er rust. Je weet dat je nog maar een set behoeft te winnen van de drie die eventueel nog mogelijk zijn. Dat moet kunnen in een serie van vijf wedstrijden waarin wij tot dat moment nog maar twee sets hadden verloren. Een, ondanks een paar setpunten, tegen Nijssen/Suk in de groep, toen wij al halve-finalist waren en de tweede tegen Connell en Galbraith toen wij niet aldoor op ons best speelden.”

De eerste set van de finale ging zonder verlies van opslagbeurten naar de tie-break, waarin Woodforde het beslissende service-puntje afgaf. In de tweede misten Haarhuis en Woodbridge achter elkaar een service-game, kwam Eltingh onmiddellijk daarna even in moeilijkheden (drie keer 40-40) voor Woodbridge in de “verlenging” de kans op Australische setwinst voorbij liet gaan. In de derde set werd Woodbridge opnieuw gebroken, mede door een paar fantastische returns van Haarhuis. Eltingh beeindigde de partij op het met zijn zesde ace.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden