Haalbaarheid sciencefiction-ontwerpen serieus onderzocht

Concept ontwerp van een NASA ruimtelift. Foto ter illustratie.Beeld ANP

In de VS onderzoeken wetenschappers en sciencefictionschrijvers samen of utopische ontwerpen daadwerkelijk gebouwd kunnen worden. Het huidige project is een toren van twintig kilometer hoog, dit meldt Focus.de.

Neal Stephenson, sciencefictionauteur, wil omhoog, heel hoog. Twintig kilometer hoog moet zijn toren worden. Dat stamt niet uit een van zijn sciencefictionboeken, in samenwerking met Professor Keith Hjelmstad van de Arizona State University (ASU) heeft de schrijver een haalbaarheidsstudie voor de bouw van de megatoren ontwikkeld.

CSI
Het project van Stephenson en Hjelmstad is niet uniek. Deze maand wordt het Center for Science and Imagination (CSI) geopend door de Universiteit van Arizona. Onder leiding van Ed Finn zullen daar wetenschappers, schrijvers en kunstenaars bijeenkomen voor onderzoek naar megaprojecten als de eerder genoemde toren. 'Een goed geschreven sciencefictionroman kan veel Powerpoint-presentaties en conferenties voorkomen', meent schrijver Stephenson.

Het CSI zal vooral onderzoek doen naar boeken uit het begin van de twintigste eeuw, deze zijn namelijk utopischer van aard dan de huidige sciencefictionromans. De oudere generatie sciencefictionboeken verhaalden van intergalactische reizen en de ontdekking van vreemde werelden. Deze waren dan ook 'een inspiratie voor jongeren om astronaut of raketwerktuigbouwkundige te worden', schrijft het wetenschappelijk tijdschrift New Scientist hierover. Moderne sciencefictionverhalen zijn eerder distopisch, dit houdt in dat zij vooral de teloorgang van de moderne beschaving beschrijven.

De toren
De twintig kilometer hoge toren, idealiter van staal, moet tot in de stratosfeer reiken. Door deze immense hoogte heeft de toren geen last van het aardse klimaat. Hoge- en lagedrukgebieden lijken daar net zachte briesjes. Door deze voordelige weersomstandigheden is de toren bijvoorbeeld geschikt als luchthaven voor het vliegverkeer. Vliegtuigen hoeven dan niet van hoogte te veranderen, waardoor ze veel brandstof besparen. Daarnaast kan de stratosfeertoren gebruikt worden als platform voor ruimteraketten.

De haalbaarheidsstudie van de toren laat zien hoe zo'n project in realiteit uitgewerkt wordt. De eerste analyse van professor Keith Hjelmstad toont aan dat de toren zijn eigen gewicht kan dragen. Maar veel vragen blijven nog onbeantwoord. Kan de toren bijvoorbeeld ook het extra gewicht van bijgebouwen dragen? 'De toren overstijgt letterlijk alles wat er tot nu toe is ontworpen op bouwkundig gebied', constateert Hjelmstad. 'Als de toren ooit gebouwd wordt, dan is dat het grootste door mensen gerealiseerde project.'

In de wereld van de sciencefiction is Stephenson een bekende auteur. In zijn roman 'Snow Crash' introduceerde hij voor het eerst de term 'Avatar', voor een digitaal geanimeerd alterego. Een term die nu wereldwijd gehanteerd wordt. Op internetfora, Twitter of chatprogramma's zijn avatars een afbeelding die naast de naam van de gebruiker staat. Ze zijn de verschijningsvorm van de mens in de virtuele wereld.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden