Haagse zomertip: rondleiding door twee mannen met liefde voor politiek

Zomer aan het Binnenhof. Wie de politieke arena wil bekijken zonder hinder van spoeddebatten tussen 'onthutste', 'geschokte' of 'verbijsterde' Kamerleden, moet tijdens dit stille reces toeslaan bij een rondleiding.

Er zijn twee aanraders uit het alternatieve Haagse toercircuit. René Bom fietst met groepen rond en tapt in onvervalst Haags ambtenarenmoppen en vertelt over het politieke bedrijf. Over de hoge ministerietorens die de tieten van Borst heten, en dat de uitgang van de ministerraadsvergadering bekendstaat als de 'geen-commentaar-deur' van Mark Rutte. René Bom, voormalig nachtburgemeester, ziet er uit als een Hells Angel zonder Harley en iedereen uit de cafés van de Haagse binnenstad kent het vriendelijke karakter van deze man die net zoveel glimmende ringen draagt als hij vingers heeft.

De andere aan te raden rondleider, Menno de Bruyne, spreekt geen plat Haags en wordt meestal geboekt via de SGP, waar deze anglofiele gentleman al drie decennia werkt. Je hoeft geen aanhanger van de Staatkundig Gereformeerde Partij te zijn om met hem mee te kunnen gaan achter de politieke coulissen. "De harde kern is natuurlijk meestal SGP, maar er lopen genoeg VVD'ers of andere stemmers mee op mijn toer" , vertelt Menno. "Ik zeg wel altijd van tevoren: Mensen moeten niet meegaan als ze zwarte kousen-allergie hebben. Die moeten zich daar dan eerst tegen laten inenten".

Je zou verwachten dat De Bruyne, uit de partij met het 'staatsrechtelijk geweten', zijn toehoorders bestookt met zware feiten over de parlementaire democratie. Dat is niet zo. "Ik doe er wat staatsrecht in, maar niet te veel."

Bij Hotel Des Indes vertelt hij steevast dat hier in de jaren tachtig het Des Indes-beraad tussen VVD en PvdA begon. De daaruit voortgekomen kabinetten van PvdA, VVD en D66 waren voor SGP'ers natuurlijk zwarte bladzijden.

Toch bespeurt Menno onder zijn bezoek nog maar weinig interesse voor dit duistere verleden van het hotel. Wel beroert het de groepen dat Des Indes de stamkroeg was van Pim Fortuyn en zijn aanhang. En dat in deze hotellobby de grootste verkiezingsoverwinning uit de Nederlandse politieke geschiedenis is gevierd, van nul naar 26 zetels, zonder de juist vermoorde lijsttrekker van de LPF.

De meest gewilde anekdotes uit de Menno-toer gaan over de VVD. Over Wiegel, die als minister van binnenlandse zaken het Torentje als werkkamer gebruikte en daar 's avonds na vertrek liefst het licht liet branden. Zodat de mensen in het land konden denken dat hij laat aan het werk was.

Over Frans Weisglas. De latere Kamervoorzitter had aanvankelijk als gewone volksvertegenwoordiger bitter weinig plek in zijn krappe driezitsbankje. De kleine Frans zat in het midden, klemvast tussen zijn fractiegenoten Erika Terpstra en Annemarie Jorritsma. Weisglas beweerde later dat hij bij stemmingen nooit hoefde na te denken, omdat hij tussen de beide dames als vanzelf mee omhoog en omlaag werd genomen.

Dat vinden ook SGP'ers leuk, weet Menno. Hagenees René Bom zou zo'n verhaal net zo smakelijk kunnen vertellen. Waarmee bewezen is dat politieke anekdotes - en daarmee de liefde voor het bedrijf - gelukkig opgeraapt kunnen worden bij mannen die hemelsbreed verschillen van kleur en geloofsovertuiging. Die twee moeten snel eens samen de kroeg in.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden