GVVV dreigt in oude fout te vervallen

SPAKENBURG - GVVV heeft alleen nog maar steken laten vallen sinds de hervatting van de competitie. Eerst mocht staartclub Roda Boys een punt snoepen (1-1) en afgelopen zaterdag haalde IJsselmeervogels de koploper van zijn voetstuk (1-0).

Afgaande op de berichten die GVVV in de eerste helft van het seizoen de wereld in liet sturen, zou de ploeg weer swingen. Na een stroeve aanloop, met onder meer een 3-1 nederlaag tegen SDVB, geraakte trainer Frans Koenen met zijn elftal in een stroomversnelling. De ongedeelde eerste plaats was een feit op de elfde speeldag, voor een groot deel afgedwongen met aansprekend, want aanvallend voetbal. Drie wedstrijden later is dat vrolijke beeld weer vertroebeld.

Tegelijkertijd dringt in de wandelgangen de vergelijking met twee seizoenen terug door. Bestuurslid Wim van de Weerdhof had tijdens het duel met Roda Boys bij zichzelf al weer het Elim-gevoel geconstateerd. In het voorjaar van 1991 gooide GVVV een voorsprong van negen punten in het water met een ongekende nederlaagserie. Absoluut dieptepunt daarin was de 1-0 overwinning die de reeds gedegradeerde sportclub Elim behaalde op de 'aanstaande' kampioen.

Trainer Frans Koenen maakte de totale ontluistering - buurman DOVO werd kampioen - toen mee als speler. Voor hem is er weinig verschil vanuit welk gezichtspunt je de problemen bekijkt. "Het kan zo maar mislopen. Er zijn ongrijpbare factoren in de sport" , stelt Koenen. Voor iets ondefinieerbaars als vorm gaat Koenens bewering in ieder geval op. Vorm is er of is er niet.

Afgaande op de verrichtingen in Spakenburg was GVVV geheel vormloos. De aanvalslinie met Laan, Van Brenk en Kuils blonk vooral uit in onzichtbaarheid, op het middenveld werkten Schoeman, Wildebeest en Wesselink hard, maar plichtmatig en de defensie gaf op de vleugels (De Man en Van de Pavert) iets te lichtvaardig ruimte weg. Van de Lagemaat kon daar als organisator achterin ook weinig aan veranderen. De betere GVVV-ers van de middag waren voorstopper Van Oudbroekhuizen en doelman Tukker, maar ook zij konden hun ploeggenoten niet doen losbranden.

Het enige dat GVVV bereikte in Spakenburg was herstel van het evenwicht na sterke periodes van IJsselmeervogels. Boven de tegenstander uitstijgen was er echter niet bij. Kansen op een doelpunt van GVVV deden zich vooral in het laatste kwartier voor de pauze voor, maar het richtingsgevoel bij Kuils, Laan, Van Brenk en nogmaals Kuils ontbrak. In de slotfase was Van Oudbroekhuizen met een kopballetje dicht bij 1-1, op het nippertje voorkomen door keeper Homan.

Een kleine tien minuten had GVVV over om de gelijkmaker te forceren. Veerman brak, toen niemand het meer verwachtte, toch nog de ban. De snelle rechterspits rondde een opzetje vanuit een vrije schop af met een droge knal. Het duel kreeg daardoor zowaar nog een winnaar. Als er een ploeg daarvoor in aanmerking kwam, was het IJsselmeervogels. Trainer Piet Hamberg zag zijn team in beide helften in de beginfase heersen en een reeks schietkansen creeren, maar vervolgens ook weer terugzakken in middelmatigheid.

Hamberg beschikt over veel dravers (Brehler, Pothumus, Van der Nooy) in zijn selectie, maar met hard lopen alleen is de aantrekkelijkheid van voetbal er wel snel af. En hard lopen was aan de orde om het vele balverlies goed te maken.

De vele zinloze bewegingen riepen meer hilariteit op dan bewondering en ook scheidsrechter Van Breugem kreeg steeds meer lachers op zijn hand. De arbiter, doortastend begonnen met drie gele kaarten, raakte met het verstrijken van de tijd het rechte spoor bijster. Het terugfluiten van de doorgebroken Laan na een handsbal van De Groot was Van Breugems meest onbegrijpelijke beslissing.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden