Gruwelijk verhaal wordt opgepompte, verbeten thriller

The Whistleblower
Regie: Larysa Kondracki. Met Rachel Weisz. In 11 bioscopen.

Larysa Kondracki, een Canadese regisseuse van Oekraïense afkomst, brengt met haar debuut 'The Whistleblower' een helse zaak onder de aandacht: de betrokkenheid van VN-vredeshandhavers bij ernstige mensenrechtenschendingen in na-oorlogs Bosnië.

Kondracki ging voor haar film te rade bij een Amerikaanse politie-agente die in 1999 een VN-post kreeg in Bosnië. 'Single mom' Kathryn Bolkovac kon het geld (100.000 dollar belastingvrij in zes maanden) goed gebruiken en reisde af naar Zenica om daar onverhoeds op een wijdvertakte, ondergrondse sekshandel te stuiten, waar haar collega's bij betrokken bleken.

Toen Bolkovac de handel in jonge vrouwen en de verkrachtingen en folteringen meldde, kreeg ze het echter zwaar te verduren. Als klokkenluider ('whistleblower') die de vuile was van de VN buitenhing, wachtte haar ontslag.

Een kranige tante, de Amerikaanse Bolkovic die tegenwoordig met een Nederlandse Bosnië-ganger in Amsterdam woont en die haar ontslag voor een Engelse rechtbank aanvocht, en haar gelijk haalde. Daarbij bleef ze zich inspannen voor de zaak, getuige haar onlangs verschenen boek 'The Whistleblower: Sex Trafficking, Military Contractors and One Woman's Fight for Justice'. De speelfilm gebaseerd op haar wederwaardigheden is echter geen onverdeeld genoegen.

Door de heldhaftige rol van de Amerikaanse, gespeeld door Rachel Weisz, worden de Oost-Europese meisjes vanzelf een soort bijrol- spelers in het verhaal. Daarbij mikt de film op het grootst mogelijke effect, met meisjes als gillende varkens die met grote ijzeren staven worden bewerkt, of als beesten op elkaar worden gepakt in een kelder, sommigen buiten bewustzijn. Terwijl de foto's van de jonge vrouwen, eerder in de film, toch al de grootst mogelijke ellende suggereerden.

De verbetenheid van de makers om het onrecht met veel ophef aan de kaak te stellen, inclusief een optreden van Miss Mensenrechten, actrice Vanessa Redgrave, breekt het drama eerder op. We zagen al vaker mooie, alleenstaande vrouwen in gevecht tegen grote almachtige organisaties, denk aan Meryl Streep in 'Silkwood' en Julia Roberts in 'Erin Brockovich'. Zo zal Rachel Weisz ook wel de nodige aandacht voor de kwestie genereren, maar je vraagt je tegelijk af of dergelijke afschuwelijke mensenrechtenschendingen zich wel lenen voor een opgepompte thriller.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden