Theaterrecensie

Groots opgezet waterspektakel met een dun verhaal

Tragikomische slapstick Beeld Anna van Kooij

THEATER
Mare Vis à Vis

Een fluisterboot vaart voorbij met een groepje passagiers dat geconcentreerd door verrekijkers gluurt. Het lijken enthousiaste vogelaars, liefhebbers van de natuur, totdat een van hen zijn geweer pakt en de ene na de andere eend uit de lucht knalt. Als al die vogellijkjes het wateroppervlak bedekken, begrijpen we de boodschap van de openluchtvoorstelling 'Mare'. De mens gedraagt zich als de vijand van de natuur.

De voorstelling is geïnspireerd op een eerdere productie van Vis à Vis, genaamd 'Drift' die in 1996 speelde in een enorm rond waterbassin in Amsterdam-Noord. 'Mare' speelt op het strand bij Almere en is helaas geen betere maar een mindere versie hiervan. De vormgeving en een serie scènes zijn vergelijkbaar, maar terwijl 'Drift' een krachtig verhaal liet zien is dat van 'Mare' nogal dun. Uitgangspunt zijn overstromingen als gevolg van de opwarming van de aarde en de tragikomische overlevingstocht van mensen die op gammele bouwsels voorbij drijven en elkaar naar het leven staan. Als de slapstickacts goed getimed zijn, werkt deze opzet ondanks het doorstane leed op de lachspieren en bij een aantal scènes is dat zeker het geval. Zoals de patserige figuur die in zijn metallic duikboot als een rockster door het water glijdt. Of de twee mannen die met een bewegende strijkplank en een stuk van het dak van een huis een bootconstructie hebben gefabriceerd. Ook het uitgelaten bruidspaar dat ondanks hun ondergelopen caravan met veel champagne de wittebroodsweken doorzet, is grappig.

Tekst loopt door onder afbeelding

Beeld Anna van Kooij

De manier waarop het verhaal zich vervolgens ontwikkelt en de personages proberen te overleven is niet zo geloofwaardig en soms ronduit flauw. Het idee van een drijvend restaurant en zwemmende obers is leuk, maar de overdreven wellustige zangeres past niet goed in de sfeer en is daardoor niet grappig. Ook de goocheltruc waarbij de dame van het bruidspaar doormidden wordt gezaagd en het achterlijf van een zebra krijgt, is een onbegrijpelijke zijweg. Net als de enorme boot die daarna luid toeterend verschijnt met boven op op de boeg een uitgelaten swingende danser die een lied over deze zebravrouw zingt.

Het verhaal verdiept zich niet, maar ontspoort als het ware. Aan het slot komt dat wel weer goed doordat de voorstelling uitzoomt naar het grotere geheel. We zien dan hoe het water al die ontspoorde mensen verzwelgt en hoe de natuur weer tot rust komt met overvliegende vogels. Wie Vis à Vis niet eerder heeft gezien zal zeker verrast zijn door het groots opgezette waterspektakel, het sterke fysieke spel en de ingenieuze vormgevingstrucs. Maar van een gezelschap dat sinds lang ervaren is op dit gebied en al zoveel hoogstandjes in de open lucht heeft laten zien, mag je ook inhoudelijk meer verwachten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden