Groothuis weer de allerbeste

Regerend wereldkampioen sprint blijft overeind in hoogstaand gevecht om nationale titel

De NK sprint in Groningen was bij de mannen zo'n spectaculaire tombola, dat minutenlang onzeker was wie had getriomfeerd. Riante vooruitzichten flitsten voor de een weg met klein foutjes, onvermoede perspectieven doemden voor anderen op. Zo stond Ronald Mulder gisteren als trotse leider voor de slotafstand uiteindelijk met lege handen. En was voor Stefan Groothuis en Mark Tuitert het vooruitzicht van een teleurstellend seizoen afgewend.

Het waren ontwikkelingen in een hoogstaand kampioenschap waarin de verschillen voor de ereplaatsen miniem waren. Groothuis schaarde zich met zijn zesde titel op gelijke voet met Gerard van Velde en Jan Bos, maar nimmer was die zege zo zwaarbevochten geweest. Op de eindstreep had hij 0,02 seconden over op Michel Mulder en 0,07 op diens ploeggenoot Hein Otterspeer. Bovendien plaatste Mark Tuitert zich met een alles-of-niets 1000 meter als vierde ruim binnen een halve seconde voor de WK sprint.

Het is niet eens zo lang geleden dat sprinten in Nederland iets was voor eenlingen, met af en toe een aardige tweestrijd. Erben Wennemars kan zich zelfs herinneren dat hij zich met een val op de 500 meter rechtstreeks plaatste voor de WK sprint. Dat is onmogelijk geworden sinds meer ploegen zich zijn gaan toeleggen op de specialiteit, en de overtuiging is gegroeid dat Nederland met de wereldtop meekan. Fouten kan niemand zich meer permitteren

Voor deze NK werden acht rijders getipt als kandidaat voor een van de vier WK-tickets, al is het aantal dat een daadwerkelijk een evenwichtig klassement kan rijden een stuk kleiner. Uiteindelijk waren er twee grote winnaars. Uiteraard Stefan Groothuis die een door ziekte onzekere periode afsloot en zich kan richten op verdediging van zijn wereldtitel later deze maand. En op de tweede plaats Beslist.nl, de ploeg van Gerard van Velde, die met de nummers twee, drie en vier de romp van de WK-ploeg gevormt.

Michel Mulder miste de titel door op de tweede 500 meter een slechte bocht te rijden. Hein Otterspeer schoot naar eigen zeggen tekort omdat hij "slechts voldoendes had gereden, geen uitstekende cijfers". Voor hem waren de druiven extra zuur. Vorig jaar had dit nieuwe talent aan het sprintfirmament de titel weggeven door in riante positie zijn slotafstand te verknallen.

Groothuis kon zich niet herinneren ooit zo'n spannend kampioenschap te hebben meegemaakt. Het was dit keer zo erg dat hij minuten na zijn laatste finish in onzekerheid verkeerde over de uitslag. Bewust had hij voor de race niet naar de verschillen gekeken, "de ervaring leert dat dat weinig zin heeft". Hij verkeerde zelfs in de vreemde veronderstelling achter Michel Mulder in de tussenstand te staan. "Toen we gelijk finishten, dacht ik derde of vierde te zijn. Het duurde minuten voor de uitslag bekend was. Dat was best maf."

Na een virusziekte en een overgeslagen eerste seizoenhelft is Groothuis weer fit, waar het nog aan mankeert zijn de technische finesses. "Op de details komt het op een WK aan." Hij zei trots te zijn in het rijtje van zesvoudige nationale titelhouders te staan. In andere kleuren eremetaal handelt hij niet. Een kleiner maar aansprekender rijtje lijkt hem ook wel wat: op gelijke voet met Wennemars komen met twee wereldtitels.

Aan wereldtitels begonnen Mulder en Otterspeer dit seizoen te denken, ofschoon ze weinig ervaring hebben met een snelle hooglandbaan als die van Salt Lake City. Daarom is het moeilijk hun kansen voor de WK sprint goed in te schatten. Otterspeer won dit seizoen in Nagano zijn eerste Wereldbeker op de 1000 meter, nadat hij een dag eerder onderuit was gegaan. In Harbin volgden nog twee podiumplaatsen. "Ik weet nu wat winnen is, dat geeft me vertrouwen. Die bevestiging geeft je veel kracht en ontspanning", aldus rijzige rijder van 1.93 meter.

Dat vertrouwen zou Michel Mulder, die bij zijn geboorte al sneller was dan zijn broer Ronald, als wereldkampioen skeeleren ook moeten hebben. Maar het is met hem als de artiest met eeuwige podiumvrees. Een dag voor het kampioenschap manifesteerde de stress zich als pijn in de nek.

"Dat is puur van de spanning, die was dramatisch. Met skeeleren is dat hetzelfde, dan krijg ik de ene voet ook niet voor de andere. Vorig jaar bij de NK sprint was ik de eerste dag geblokkeerd, het was een grote rempartij. Dan vraag ik me wel eens af waarom ik dit doe. Gelukkig verdwijnt die spanning meestal zodra ik op de baan sta."

Zesde titel Groothuis
Stefan Groothuis is zondag bij de NK sprint op gelijke hoogte gekomen met Jan Bos en Gerard van Velde. De Gelderse schaatser veroverde in de Groningse ijsbaan Kardinge voor de zesde keer in zijn loopbaan de nationale sprinttitel en evenaarde daarmee de prestatie van Bos en Van Velde.

Van Velde won in 1992, 1993, 1995, 1996, 2002 en 2005, terwijl Bos succesvol was in de jaren 1997-2000, 2003 en 2008. Groothuis werd voor de eerste keer tot sprintkampioen gekroond in 2006 en won zondag voor de vijfde maal op rij.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden