Groot geluid zonder luidruchtigheid

De Ierse zanger Kieran Goss was de tiende zoon in een gezin met vijftien kinderen. Zonder haast werkt hij aan zijn bekendheid. Daarbij denkt hij soms aan zijn vader, die hardwerkend hogerop kwam.

Je ziet ze weinig: muzikanten die eens niet klagen over hun manager, platenmaatschappij of over onwillige radiostations. De Ier Kieran Goss, vanaf morgen met zijn collega's Frances Black en Dave Munnelly op tournee door Nederland, is zo'n uitzondering. ,,Al die slachtoffers in de muziekindustrie, ik houd niet van ze. Als de radio mijn werk speelt, is dat een bonus. Niet de buitenwereld maar ikzelf ben verantwoordelijkheid voor mijn geluk.''

Het is makkelijk zoiets te verklaren als je vorige album ('Worse Than Pride') driemaal platina werd in je thuisland, je nieuwe plaat ('Red-letter day') goed verkoopt en je best-of-cd net in de winkel ligt. ,,Maar ook van dips in mijn carrière genoot ik. Je scoort een hit en iedereen wil iets van je. Fantastisch, maar aan schrijven kom je niet toe. Een dal is vaak een creatieve periode.''

Bovendien zegt Goss zelf te bepalen wanneer zijn muziek een succes is en dat voelt bevrijdend. Tot zijn vijfentwintigste verdiende hij goed als advocaat. Had hij rijk willen worden, dan was hij geen muzikant. ,,Ik neem de tijd. Het voelt aanmoedigend te zien hoe Johnny Cash, ruim zeventig jaar oud, de afgelopen jaren met zijn serie Amerikaanse opnames de beste albums uit zijn carrière heeft gemaakt. Prachtig hoe hij zonder trompetgeschal of spotlichten zijn hoogtepunt bereikt.''

Als tiener al hield Goss niet alleen van de Beatles en de Stones maar ook van 'ouderwetse figuren' als Willy Nelson en Emmylou Harris. ,,Vooral in het buitenland zeggen mensen: wat jij doet is niet erg Iers. Dat is het wel, maar het is modern. Ik ben een Ier die Nirvana, Prince en U2 gehoord heeft. Traditionele muziek moet hedendaags zijn, anders sterft het langzaam.'' Hij ondersteunt zijn stem, die doet denken aan Neil Finn van Crowded House, vooral met akoestische gitaar. ,,Van de Ierse traditie weet ik dat je een groot geluid kunt creëren zonder luidruchtig te zijn.''

Zonder haast werkt Goss aan zijn naamsbekendheid, en daarbij denkt hij soms aan zijn vader, die hardwerkend hogerop kwam. Kieran was de tiende zoon in een gezin met vijftien kinderen. ,,Dat was toen normaal. Bij ons in het dorp, Newry in Noord-Ierland, woonde een andere familie met negentien kinderen en nog een met dertien. Een journalist vroeg mijn moeder eens van wie ze het meest hield. Een stomme vraag, maar haar antwoord was briljant: 'Van degene die dat het meeste nodig heeft', en dat verandert natuurlijk elke dag. Mijn moeder ging niet naar school, maar ze wist of ze met haar hoofd of hart moest reageren, of ze loyaal of streng moest zijn. Pas als je opgroeit ontdek je hoe slim je ouders zijn. Ook mijn vader, die als kolenman vijftien kinderen moest voeden en ze allemaal de universiteit liet afronden. Hij was een selfmade man, kocht een vrachtwagen, daarna een steengroeve, bezat later benzinepompen en deed uiteindelijk de franchise voor het automerk Renault. Pas laat in zijn leven werd hij multimiljonair. Als ik nu met hem over mijn werk praat, begrijpt hij instinctief hoe de muziekindustrie werkt. ,,Het maakt niet uit of je voor tweehonderd of voor duizend man speelt, zegt hij dan, zaken zijn zaken.''

In 'Reasons to Leave (heaven on earth)' op zijn meest recente album 'Red-letter day' zingt Goss met enige weemoed over het katholieke Ierland waarin vier broertjes een bed deelden, maar noemt hij ook redenen om het Ierse paradijs te verlaten.

,,Ierland is erg veranderd. Europa heeft veel kosmopolitische zaken gebracht die mij bevallen. Ierland heeft tegenwoordig meer klasse, geld en goede wegen. Je kunt er nu lekkere koffie drinken. Alles wordt moderner terwijl ook de traditie overleeft.''

Maar er zijn niet alleen aangename vernieuwingen. ,,Vroeger was er weinig geld, maar ook weinig geweld of files. Het verschil tussen rijk en arm wordt groter. De huren zijn omhooggeschoten, een kopje koffie kost drieënhalve euro. Bij de voordeur van het Shelbourne hotel in Dublin zie je een Rolls-Royce, aan de achterzijde liggen daklozen in de warme luchtstroom die keukenventilatoren uitblazen. Veel problemen die ik vroeger in het buitenland zag, komen nu naar Ierland. Het is een land dat opgroeit, zo kun je verontschuldigend opmerken. Maar wie volwassen wordt, moet juist zijn problemen leren aanpakken.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden